zaterdag 11 juli 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Grijs haar

6 april 2009 (door de redactie)

Valt het u ook op dat we nog maar weinig grijs haar zien? Ik was pas op een feestje van vijftig en ouder. Geen vrouw had grijs haar. Al die hippies uit de jaren zestig zijn hel blond of echt donker. Vooral die met donker haar wantrouw ik. Ze hebben het ook moeilijker. Iedere grijze haar is als een glimworm in een donkere nacht.

Ik mis het grijze haar van mijn vriendinnen. Laat toch de natuur zien. Haarverf is even erg als botox. Is Madonna jullie voorbeeld?. Allemaal nep. Ik wil jullie in het echie zien.

Ik heb slechts een vriendin die wel toegeeft aan haar grijze bijna witte haar. Een Surinaamse bij wie het nog meer opvalt dan bij al die witte vriendinnen. Ze vindt het terecht een teken van levenswijsheid.

Hoe kom ik tot deze bespiegeling? Ik was vanmorgen bij de kapper en zag de krullen op de witte overgooier landen. Er zat veel meer grijs tussen dan ik in de spiegel zie. Ik moest aan mijn Surinaamse vriendin denken en dacht: de volgende fase is ingetreden. Die van levenswijsheid.

Tot zo ver de vrouwen. Je ziet ook steeds meer mannen, die al lang grijs hadden moeten zijn. Mannen die hun verweerde koppen onrecht aandoen. Het pijnlijkste voorbeeld is Willem van Hanegem, een man die op zijn leeftijd onmogelijk nog een zwarte krullenbol kan zijn. Een kansloze poging tot erbij willen horen. Met grijs zou hij meer respect afdwingen. Of desnoods met een kale kop.

De ultieme man zonder sprietje grijs is natuurlijk Silvio Berluscon (72). Wil je nou met die vent vergeleken worden Willem?


Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven