woensdag 5 augustus 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Marinedag Sebastopol Foto George Chernilevsky CC

Geoschaken 2

25 juli 2020 (door Ronald Glasbergen)

De Russische buitenlandpolitiek was voor Franse en Amerikaanse analytici en veiligheidsadviseurs van hun respectievelijke regeringen ook te voorzien. Rusland publiceert al jaren jaarlijks zijn buitenland- en defensieplannen.  

Desondanks slaagde het Westen er in 2011 zichzelf met de Pyrrusoverwinning op Ghadaffi op langere termijn stevig groggy te slaan. De grootste buitenlandfout van Obama, alhoewel met vrienden als Sarkozy en Cameron, had hij in die tijd geen vijanden nodig. West Afrika werd op middenlange - en waarschijnlijk langere-  termijn, grondig gedestabiliseerd. Rusland en China werden grof in de kaart gespeeld.

2014 was na 2011 een sleuteljaar. Dat jaar versterkte Rusland zijn optreden, en vergrootte daarmee zijn invloed, in Syrië. Dat jaar deed het een paar stoutmoedige stappen in de Oekraïne  met het onteigenen van de Krim.

 In Syrië steunde het Iran, dat via Hezbollah, via de Revolutionaire garde en met reguliere troepen in Syrie aanwezig was       

 In Oekraïne stelde Rusland daarmee op lange termijn zijn marinehaven in Sebastopol veilig, handig als je ook Tartus in Syrië hebt, terwijl in Oost-Oekraïne pro Russische rebellen werden gesteund die goed konden dienen als permanente afleidingsmanoeuvre. 

Zelfs als schaker kan je niet alles voorzien. Je kan het geluk wel een beetje faciliteren. Wat een mazzel dat in 2016 in de VS, waar in het verleden eveneens op hoog niveau aan geoschaken gedaan werd, een president met grote belangstelling voor zichzelf aan de macht kwam.  

 

Lees meer over:

Trump Syrie Rusland Oekraïne Libië
Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven