zondag 20 september 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

De nieuwe ‘Koning’

24 juni 2012 (door Jim Postma)

Elke dag verbaas ik mij weer hoe stadsmensen totaal gefascineerd kunnen raken van de natuur. Vooral als het om jonge eendjes, gansjes of zwaantjes gaat. Jongeren en ouderen staan er minutenlang vertederd naar te kijken.

Het leven in hun hectische stad even vergetend.

Zo is ‘mijn’ vaderzwaan met nakomelingen, vlakbij het Centraal Station aan de Spoorsingel, uitgegroeid tot een lokale beroemdheid. Menig maal mocht ik daarover in deze krant rapporteren. Gevolgd door andere media.

Majestueus als ‘de nieuwe koning’ paradeert hij al een tijd lang met opengevouwen vleugels. In zijn gevolg de ‘koningin-moeder’ en zijn koninklijk kroost. Vijf donzige prinsjes en prinsesjes in totaal. Als in een levensecht sprookje flaneren zij voor de hele wereld. Trots als een pauw is hij op moeders. Zij vormen een echtpaar voor het leven.

Pa zwaan is letterlijk de koning te rijk met zijn gehele adellijke familie.

 

Inmiddels heeft hij zijn koninkrijk uitgebreid van de Spoorsingel en het Centraal Station tot aan de Provenierssingel, zelfs tot aan de Statensingel in Blijdorp.

Onze koning heeft lak aan mensen of aan verkeersdeelnemers. Eigenzinnig steekt hij met zijn hoogwaardige gevolg over van singel tot singel. Blazend naar iedereen en alles die hem en zijn Koninklijke onderdanen de voet dwars zet.

Passerende auto’s vliegt hij woedend aan, als de bestuurders niet op tijd voor hem stoppen. Waterhoentjes, meeuwen en welk ander gevogelte dan ook krijgen ervan langs als zij maar even te dichtbij komen.

 

Zo ook de talloze voorbijgangers met fototoestel. Wie zich te dicht waagt bij zijne Koninklijke Hoogheid en familie, kan rekenen op een uitval met zijn gevaarlijke vleugels.

Of hij zet zijn bijtende snavel in welke vreemdeling dan ook.

Als geen ander weet hij zijn grenzen te verdedigen. Volkomen natuurlijk!

Vaderzwaan laat niet met zich sollen, zoals het een goede vader en koning betaamt.

Moederzwaan en de vijf bevoorrechte adellijke zwaantjes voelen zich daarbij ó zó veilig.

 

Wat is de natuur toch ontzettend mooi, als iedereen zijn of haar grenzen kent…

 

Deel dit bericht met je vrienden!