zaterdag 31 juli 2021

webZine over stad, cultuur
en wereld

De Muur, welvaart en vluchtelingen

18 september 2015 (Geert-Jan Laan)
Bij alle standpunten, aanbevelingen en schuldvragen in de discussie over de vluchtelingenstroom die nu de Europese Unie overspoelt is het misschien nuttig om wat verder terug te gaan in de recente geschiedenis.


Ik doe dat aan de hand van de Britse historicus Ian Kershaw die in het meest recente nummer van het ‘BBC History Magazine’ teruggaat tot de Eerste Wereldoorlog, de uitkomsten daarvan en de grote verschillen met het einde van de Tweede Wereldoorlog toen Duitsland verpletterend is verslagen.

Minderheden
In de nieuwe staten die na WOI in vooral Oost Europa werden gevormd werd geen rekening gehouden met forse minderheden, die vaak in de praktijk werden onderdrukt door de meerderheid. Op twee fronten groeide daar een virulent antisemitisme.
Vanuit links de schuld van de hyperinflatie niet alleen in Duitsland, maar ook in Polen en Roemenië van de jaren twintig die veroorzaakt zou zijn door joods plutocratische kapitalisten in de VS en Engeland.

 De aanleg en de effecten van het IJzeren Gordijn waren volgens Kershaw essentieel voor het politieke en economische herstel van West Europa.Vanuit rechts het bolsjewisme dat, evenzeer zou zijn geïnspireerd door joden, in Rusland de macht had gegrepen en nu de klassenstrijd predikte in alle kapitalistische landen.
Nog versterkt door de grote depressie van de jaren dertig ontstond nu in Duitsland een klimaat waardoor Adolf Hitler, in 1928 nog maar gesteund door drie procent van de Duitse bevolking, de macht kon grijpen. Er waren tijdens en na de Eerste Wereldoorlog grote vluchtelingenstromen geweest met als hoogtepunt de vlucht van een miljoen Belgen in het najaar van 1914 naar Nederland.

IJzeren Gordijn
Het einde van de Tweede Wereldoorlog, vier keer zo veel doden dan in WOI en aanzienlijk meer vernietiging, veranderde de kaart van Europa.
Er liep nu een ijzeren gordijn door Europa. Niet alleen door het platbombarderen van Duitsland, maar ook door de tweedeling van het land door het IJzeren Gordijn was de macht van Duitsland gebroken. Hetzelfde gold voor de voormalige Europese grootmachten in wat mindere mate, Frankrijk en Groot-Brittannië.
Er waren nog maar twee supermachten in de wereld. De Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Stalin pacificeerde met harde hand de door hem veroverde gebieden in Oost Europa. Uit vrees daarvoor had al een behoorlijke volksverhuizing plaatsgevonden richting het Westen. En dat waren niet alleen Duitsers die de wraak van het Rode Leger vreesden, maar ook veel Poolse soldaten die een belangrijk aandeel hadden gehad in de bevrijding van West-Europa en dus hier bleven.

Effect
Ian Kershaw noemt in zijn stuk de aanleg en de effecten van het IJzeren Gordijn essentieel voor het politieke en economische herstel van West Europa. Stalin verbood zijn satellieten Marshall hulp te accepteren. Zo'n twaalf miljard Amerikaanse dollars vloeiden naar West-Europa. Maar dat was zeker niet het enige.

De aanzet tot wat nu de Europese Unie is was de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal.De aanzet tot wat nu de Europese Unie is was de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. De voorloper van een vrije markt en vrij verkeer in vrijwel alle Europese landen.
Het gevolg daarvan was een ongekende periode van bloei zonder onderlinge oorlogen in het grootste deel van Europa gedurende de afgelopen zeventig jaar.
Of dat zo zal blijven is nu de grote vraag. En dan gaat het niet alleen om de opvang van tienduizenden nieuwe vluchtelingen. In percentages van de bevolkingen van de Europese landen vallen die aantallen nog mee.

Defensie
Nu de EU en de NAVO, na het wegvallen van het IJzeren Gordijn, zijn uitgebreid met een aantal voormalige communistische landen is de kans op eensgezindheid binnen Europa sterk verminderd. De houding van bijvoorbeeld Hongarije en ook wel Polen spreekt in dat opzicht boekdelen.
Daar komt bij dat de meeste Europese landen na het wegvallen van de Russische dreiging op een onverantwoorde manier op hun uitgaven voor defensie hebben bezuinigd.

De publieke opinie over de komst van de vele vluchtelingen met een andere religie en gebruiken naar Europa zwalkt heen en weer tussen medemenselijkheid en schrik wanneer nog meer nieuwe moskeeën worden gebouwd.
Daarbij wordt gemakshalve vergeten dat het massaal verwaarlozen van de eigen kerken en kerkgenootschappen niet het klimaat schept wanneer, indien nodig, een nieuwe kruistocht noodzakelijk zou zijn.

Deel dit bericht met je vrienden!