donderdag 9 juli 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Boekenweek zonder Pieter Waterdrinker - liever geen 'superieure ironie met een grimmige kartelrand'

23 februari 2020 (door Kees Versteeg)

Zijn roman Poubelle 'wordt door alle literaire dwarsdenkers genegeerd' - laat Pieter Waterdrinker weten op Twitter. Maar waarom? Een recensie door Enno de Witt op het literaire weblog Tzum met als titel 'Superieure ironie met een grimmige kartelrand' verschaft inzicht. 

Hoofdpersoon van de roman is Wessel Stols. Hier een deel van de recensie door Enno de Witt, gevolgd door een fragment uit de roman.

Behalve schrijver is Stols ook politicus, actief binnen een linkse partij vol hoog van de toren blazende gelijkhebbers die zelf nog nooit ergens over hebben hoeven nadenken en dus beter dan wie ook weten waar het met dit land naartoe moet. Als hij inziet dat het met de literatuur niets wordt gaat hij diepgravende beschouwingen schrijven en krijgt hij zelfs een column in een krant voor weldenkende mensen. Hier herkennen we een compleet roedel elkaar nabauwende policorcolumnisten, samengebald in Wessel Stols, het bastaardkind van Bas Heijne, Arnon Grunberg en het spook van Marcel van Dam:

‘Het ging uiteindelijk om de stijl, om de toon, alsook om de visie, de juiste ethisch-filosofische en politieke gerichtheid. Hij wist wie zijn lezers waren; het was zaak hen niet van zich te vervreemden. Ze moesten vooral beseffen dat hij één van hen was, ook al waren ze het niet met hem eens. Tegen iedere vorm van populisme, nationalisme, xenofobie, van de pest die de samenleving langzaam van binnenuit opvrat, moest compromisloos stelling worden genomen. Hier was iemand aan het woord met het hart op de juiste plaats, met empathie voor de underdog, met historisch besef, een man van de wereld die veel had gereisd, met de groten der aarde omging, maar zijn eigen positie vaak op de hak nam en altijd een gezond wantrouwen bleef koesteren voor de macht. Omdat hij bovendien in een traditie stond, althans in een traditie wilde staan, haalde hij af en toe columnisten aan die eerder op zijn plek in de krant hadden gestaan, reeds behorend tot de journalistieke Olympus, al hadden ze er doorgaans nog weinig aan, zes voet onder de grond, dan wel hun as reeds verstrooid.’

Lees hier verder: Tzum recensie Poubelle

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven