donderdag 2 april 2020

webZine over stad, cultuur
en wereld

Annette Splinter raakt de kern in expo

26 september 2013 (door Jim Postma)

‘Een wolf bekijk je vanuit zijn binnenste’

Het ‘Splinterbeest’ is terug van weggeweest. Na kunststudiereizen naar het immense wildpark Serengeti in het Afrikaanse Tanzania en naar de oerbronnen van onze aarde op IJsland is Annette Splinter helemaal klaar voor haar nieuwe expositie ‘Menagerie Splinterbeest’. De opening vierde zij afgelopen zondag 22 september. In kunstcentrum Pand Paulus aan de Korte Haven 125 in Schiedam met haar levensgrote acrylschilderijen van onder meer nijlpaarden, wolven, elanden, hyena’s en jackhalzen. De expo, die ook staat in het kader van Werelddierendag (4 oktober) duurt tot en met zondag 6 oktober.


Annette Splinter is door de dierenwereld zo gefascineerd geraakt dat zij er decennia lang studies van heeft gemaakt. Foto's: Rinus Vuik

De Rotterdamse kunstenares licht de titel van haar tentoonstelling als volgt toe: ,,Menageries waren vroeger de voorlopers van dierentuinen. Welgestelde lieden namen rondom 1800 exotische dieren en planten mee uit Afrika en Azië om er mee te pronken in hun kastelen. Pas later bleek dit een zeer dure hobby te zijn qua onderhoud, eten en drinken. Dus gingen zij voor het bezichtigen geld vragen aan de bezoekers en zo ontstonden eigenlijk de dierentuinen.’’

Annette Splinter is door de dierenwereld zo gefascineerd geraakt dat zij er decennia lang studies van heeft gemaakt. Na bezoeken aan het Natuurkundig Museum en Diergaarde Blijdorp was haar honger naar de analyse en ontleding van haar beesten niet meer te stoppen.

Chirurgisch
In Afrika nam zij deel aan safari’s, niet de toeristische maar met een gids en een landrover. Zij bestudeerde niet alleen het doen en laten van de dieren, maar in musea ook hun vellen en beenderen. Haar dierenexpressies op handgeschept papier, in diverse lagen, doen ‘chirurgisch’ aan. De kunstwerken krijgen hierdoor meerdere dimensies.
Annette Splinter werd geboren op 9 oktober 1953 in Hillegom en nestelde zich dertig jaar later, in 1983, definitief in Rotterdam. Zij studeerde eerst aan de Vrije Academie en van 1987 tot 1991 aan de Hogeschool Rotterdam en Omstreken, faculteit der Kunsten en Architectuur.

Annette Splinter vierde de opening afgelopen zondag in kunstcentrum Pand Paulus aan de Korte Haven 125 in Schiedam.

Maar na al die opleidingen kon zij haar draai niet echt vinden. ,,Ik had geen idee waar ik mijn geluk vandaan moest toveren en zo begon ik een lange zoektocht naar mijn geluksgevoel,’’ herinnert zij zich.
Annette startte toen met meubelbouw. Perfectionistisch als zij is ging zij alle hier bestaande houtsoorten onderzoeken om te leren hiervan violen te bouwen. Vervolgens stortte zij zich op het beeldhouwen, later weer op modeltekenen en schilderen. Steeds weer stond zij wat haar ‘geluksgevoel’ betrof met lege handen.

Wegwijzer
Totdat een van haar vroegere leermeesters, Leo de Koning, haar een boek overhandigde van de grote kunstenaar Willem de Kooning, die ooit vanuit Rotterdam naar Amerika vertrok en daar wereldberoemd werd. Dit biografische boekwerk werd voor Annette Splinter een soort van wegwijzer.
Via een foto van een uitgemergelde koe in een krant van 1993 vond zij wat zij al die tijd had gezocht, een levenstaak. Het bestuderen van allerlei soorten dieren met als groot doel: de kern raken. En daarmee de ‘naakte waarheid’.
Splinter: ,,In mijn kunst wil ik graag doen wat ook in mij leeft. Kennis veroveren, je verzelfstandigen om je uiteindelijk gelukkig te voelen. Dat is het leven voor mij, dat je weet waar je werk toe leidt, waar het om gaat.’’

Levensecht zijn haast de schilderijen, maar met de buitenissige kleuren en vormen van Splinter.

Zoals dieren in het wild te zien en te observeren in Afrika, was het eveneens haar grote wens om naar IJsland te reizen. Om daar het oerlandschap te verkennen, de erupties gade te slaan van nieuwe levensvormen. Naast talrijke fotocollages heeft Splinter daar verhalen over geschreven doorspekt met oerdieren in eeuwenoude oerlandschappen. Deze IJslandse bevindingen zijn naast haar schilderijen straks ook op de expositie te zien.

Je hebt hierin je heil gevonden, dieren en oeroude landschappen. Nergens kom ik een mens tegen?
Annette Splinter lachend: ,,Ja, de mens ontbreekt. Maar dat ben ik zelf. Ik hou heel erg veel van mensen, heb vaak een mooie groep mensen om mij heen. Bestuderen doe ik ze echter niet, dat doen anderen wel.’’
Op haar expositie zijn eveneens werken te zien van haar gast Karin de Visser (corr. redactie), ook schilder van dieren.

Tijdens de recente opening in Schiedam bracht voormalig stadsdichter Jana Beranová haar nieuwe gedicht ‘Diep in Afrika’ ten gehore.

Haar werk is ontstaan door het spanningsveld tussen constructie en gevangenschap en geestelijke vrijheid (corr. redactie). Zij begon dus eveneens in 1993 de beestenwereld te schilderen. Een van de redenen waarom Splinter haar heeft gevraagd als gast aan de expositie mee te werken.
Hiervoor exposeerde Splinter menigmaal in Rotterdam, onder meer in Galerie Kralingen, het Natuurkundig Museum, Lijnbaancentrum en in vele andere delen van ons land.

Vernissage en opening
Tijdens de recente opening in Schiedam liet Jeanne Rombouts magische zang horen die veel weg had van oerwoudgeluiden en bracht voormalig stadsdichter Jana Beranová haar nieuwe gedicht ‘Diep in Afrika’ ten gehore.
Aan de wanden van de expositieruimte is een prachtig grijs nijlpaard te zien in de ware afmeting van 3.25 x 1.50 meter. En de Europese vrouwtjeswolf van 2.25 x. 2.40 meter, waarvan nu ook sprake is in Nederland. Levensecht zijn haast de schilderijen, maar met de buitenissige kleuren en vormen van Splinter.

Jeanne Rombouts liet tijdens de opening magische zang horen die de (wilde) dieren aan de wanden haast uitnodigden om haar (en de bezoekers) te komen verscheuren... ,,prooi, prooi, prooi!''

Over de wolf, een van haar favorieten, kan Annette Splinter urenlang vertellen. ,,Ik heb er veel foto’s van gemaakt, talrijke observaties verricht en elke keer was ik verwonderd over de bijzondere sluwheid van dit prachtige dier. In tegenstelling tot de opgeklopte volksverhalen is de wolf doodsbang voor de mens. Vlucht er constant voor weg. En terecht. De mens is de slechterik, niet de wolf.
Als je alleen al kijkt naar dat wolvenoog, zie je niet zo maar een oog. Het is écht een wild oog. Als het mij dan lukt dit op papier te krijgen, ben ik overgelukkig. Dan is het of ik in het binnenste, het aller diepste van die wolf ben geweest.’’

(Expositie ‘Menagerie Splinterbeest’ tot en met zondag 6 oktober bij stichting KunstWerkt/ in Pand Paulus, Korte Haven 125, Schiedam. Vernissage: zondag 6 oktober om 16.00 uur met een concert vol dierengeluiden door drie leden van het kamerstrijkorkest Ars Musica. De tentoonstelling wordt afgesloten met een gesprek tussen Annette Splinter en René ten Bos, auteur van het boek ‘Het geniale dier’. Expositie te bezoeken op aanvraag bij Annette Splinter tel. mob. 0622 713 870.
Meer info: www.splinterbeest.nl en www.stichtingkunstwerkt.nl).

Deel dit bericht met je vrienden!

De toekomst is vandaag, de geschiedenis wordt morgen geschreven

Vandaag&Morgen is een uitgave van Stichting Third Road. Steun onze verslaggeving op NL55 INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road