Het IFFR 2013: Prijzen en conclusies

02 februari 2013 door Ronald Glasbergen
Het IFFR 2013: Prijzen en conclusies

Vrijdagavond 1 februari werden onder anderen de Hivos Tiger Awards voor lange speelfilms bekend gemaakt. Dat waren filmmakers Mira Fornay uit Slowakije, Daniel Hoesl uit Oostenrijk en Mohammad Shirvani uit Iran. In de jury van de Tiger Awards zat de Chinese kunstenaar, filmmaker Ai Weiwei.

Eerder deze week werden de Canon Tiger Awards voor korte films uitgereikt. Eén van de winnaars was de Nederlandse kunstenaar en filmer Erik van Lieshout. Tegendraadsheid is een gemeenschappelijke noemer.

 

 

 

IFFR directeur Rutger Wolfson met de winnaars Mohammad Shirvani, Mila Fornay en Daniel Hoesl. Foto: Ronald Glasbergen

Misschien is dat in de film ‘My Dog Killer’ van de Slowaakse Mila Fornay nog het minst zo. Zij zoemt in op het leven van een jongen die heel graag door zijn rechtse gewelddadige skinheadvrienden serieus wordt genomen, maar een serieus probleem heeft omdat hij een halfbroertje met een zigeunervader heeft. Skins zijn van de 'eigen-volk-eerst-partij', voor zigeuners is daarin geen plaats.
Bij ‘Fat Shaker’ van de Iranier Mohammad Shirvani gaat het verhaal over een episode in het leven van een zeer vette en zeer eigengereide man – de `vetschudder’ – uit de titel.
De existentie van de man die een enorm en nodeloos gewicht meetorst tart door zijn materiele omvang alle conventies en krijgt daardoor op moeilijk te duiden wijze iets van inherente opstand tegen de wereld waarin hij leeft. Kinderachtig misschien, maar wel schaamteloos en niet verstoken van intelligentie en daardoor effectief.

 

Het duidelijkst zet de heldin van de gelijknamige film ‘Soldate Jeanette’ van Oostenrijker Daniel Hoesl zich af tegen de bestaande orde. De protagoniste leeft al jaren op de pof en verbrandt liever alle geld dat ze kan bemachtigen – niet weinig – dan dat ze haar schulden betaalt.
Je zou dit ook het festival van de jonge meisjes kunnen noemen, met heldinnen in de Saoedische(!) publiekslieveling ‘Wadjda’, in de Braziliaanse film ‘They’ll come back’ en in de film die de toeschouwersprijs de Big Screen Award kreeg.

De toeschouwersprijs, de Big Screen Award, ging naar 'Bellas Mariposas’ waarin een mooi grimmig grotestadssprookje wordt geschilderd.Die prijs ging naar Salvatore Mereu die met ‘Bellas Mariposas’ een mooi grimmig grotestadssprookje schildert, gezien door de ogen van alweer twee jonge, twaalfjarige, meisjes.

 

Maar uiteindelijk is er meer te zeggen voor tegendraadsheid als Leitmotiv van het slot van het festival, ook al omdat ook de meeste jonge heldinnen daar goed over mee kunnen praten.
De film van Erik van Lieshout speelt zich af op zijn home ground in Rotterdam Zuid, in de buurten waar hij na de academie terecht kwam.
Van Lieshout, die zelf nadrukkelijk aanwezig is in zijn films, vraagt van de mensen die hij filmt openheid. Hij geeft er openheid over zichzelf voor terug. Dat is, in de van sociale problemen vervulde buurten waar hij filmt, goede pasmunt.
Op dezelfde manier wint hij aan het begin van zijn film de toeschouwers voor zich. ,,Ben ik nou staatskunstenaar?’’ vraagt hij zich af. ,,Nou, ik heb wel subsidie gekregen. Ik ben nou dus een Hollands [middelmatig] kunstenaartje.” Het is een soort emotioneel exhibitionisme, wat je kan haten. Maar met ‘Janus’ heeft Erik van Lieshout met die inzet wel een overtuigend en origineel werk afgeleverd.

‘Fat Shaker’ toont een episode in het leven van een zeer vette en zeer eigengereide man.

In de jury van de Tiger Awards zit dit jaar de door het Chinese regime als subversief beschouwde kunstenaar Ai Weiwei. Hij mocht China niet uit, maar jureerde op afstand onder meer via skype. Met een videoboodschap was hij bij de Award Ceremonie aanwezig. Zelf heeft hij ook een lange en voor overheden niet vriendelijke documentaire getiteld ‘Ping’an Yueqing’ op het festival.
Qian Yunhui actievoerder uit het dorp Yueqing stelde zich te weer tegen uitwassen van landonteigening door de overheid. Wat gebeurde er op de dag in 2010 toen Qian overleed? Was het een ongeluk of was het moord om de activist het zwijgen op te leggen? Dat is de vraag die Ai Weiwei met zijn film poogt uit te zoeken.

Zo lijkt het een festival geworden tegen de gangbare draairichting in. Dat is niet slecht voor een manifestatie die zich richt op opkomend, vers en nieuw, op toekomst en op internationaal talent en liefhebbers van film.

 

Sfeerfoto tijdens het IFFR 2013. Foto: Ronald Glasbergen

 

 

Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.