Nog meer ‘mooie schepen en banen’
Zij lijken behendig over een verboden oliespoor van 'Weetjes' in- en buitendijks de stad Rotterdam te scheren. Bovendien figureren de vreemde vogels fraai in woord en beeld in het vierde deel van de reeks: ‘Mooie schepen en banen in de haven van Rotterdam’, geschreven en samengesteld door Cees de Keijzer en Hans Roodenburg.
De Keijzer en Roodenburg beschrijven in deze uitgave ruim honderd schepen, die wereldhaven - vorig jaar door bijna 30.000 schepen bezocht - Rotterdam aandoen. De meesten met enige regelmaat; enkele zoeken min of meer per ongeluk hun heil in Rotterdam, omdat het weer het niet toeliet elders af te meren. Ook staan er in deze aflevering weer profielen van banen in de Rotterdamse haven, waarvan er duizenden zijn.
Mooi lelijk
Het begrip mooi
is soms betrekkelijk. Er zijn schepen die er niet uitzien, maar mooi zijn van
lelijkheid. Dat geldt zelfs voor de AIDAsol, het als een ware vamp opgedirkte
cruiseschip, dat een veilig heenkomen zocht in hartje Rotterdam toen aanmeren
op de plaats van bestemming, Dover in The UK, dankzij de forse wind te riskant
bleek. Dat gebeurde kort daarvoor ook met de Queen Elizabeth, die Amsterdam
links liet liggen uit vrees voor schade in de smalle sluizen van IJmuiden.
Gezien de eeuwenoude controverse tussen Amsterdam en Rotterdam zal het niemand
verbazen, dat Rotterdam dacht: 'Kip, ik heb je'!
Het
fotografen-team van de World Ship Society Rotterdam Branche, dat de vele
prachtige beelden leverde, betrapte zelfs de bekende viskotter 'Vrouw
Jannetje'. De kotter was op weg naar de reparatiewerf in Stellendam maar zocht
haar toevlucht over de Nieuwe Waterweg omdat de diepgang te groot was voor een
sluis in de kortste vaarroute.
Het is beslist
met de ogen knipperen bij het zien van de CITY OF ADELAIDE, een 150 jaar oude
klipper die in het Schotse Glasgow werd gelicht. En via Rotterdam en het
Engelse Chatham weer naar haar thuishaven Adelaide in Australië werd vervoerd
onder de nieuwe naam ZHK Prins Philip, de echtgenoot van koningin
Elizabeth.

Plokker
Vlak na de
presentatie van het boek werd het diep trieste bericht bekend dat één van de
vaste fotografen, Bram Plokker, op 25 augustus was gecremeerd. ,,Zijn laatste
wens om aanwezig te zijn bij de presentatie van deel vier van de reeks 'Mooie
schepen en banen in de haven van Rotterdam' heeft hij helaas niet meer mogen
beleven,’’ vertelt onafhankelijk journalist Hans Roodenburg. ,,Alles was voor
Bram geregeld, ook alle vervoer per ambulance. Zijn afwezigheid heeft ons diep
getroffen.’’
Voorzitter Cees
de Keijzer van World Ship Society Rotterdam Branches: ,,Bram Plokker heeft o.m.
bij Broere gevaren, mar ook op baggerschepen. Hij was altijd belangeloos
hulpvaardig en leverde met grote regelmaat foto's. Vooral vanaf de Dordtse Kil
en de Nieuwe Waterweg. In deel vier staan zeven foto's van hem!’’
Dit is meteen een
mooie gelegenheid om iets dieper in te gaan op de 'Weetjes'! Het boek begint
met de wapenspreuk van de stad Rotterdam: 'Sterker Door Strijd'! Ja, daar staat
u vast even van te kijken. U dacht natuurlijk net als ik, dat onze wapenspreuk
het veel oudere 'Navigare Necesse Est' (Varen is Noodzakelijk) was. Dat blijkt
echter ‘het devies’ van Rotterdam te zijn.
Wilhelmina
De wapenspreuk
kregen wij Rotterdammers pas in 1948 van Koningin Wilhelmina, drie jaar na het
einde van de Tweede Wereldoorlog als herinnering - ook voor het nageslacht -
aan de keiharde strijd die onze Mariniers hebben moeten voeren om tenminste de
Maasbruggen voor Rotterdam te behouden! Velen van dit elitecorps hebben het
eind van de oorlog nooit mee mogen beleven. Merkwaardig genoeg staat de
Rotterdamse Wapenspreuk niet in de gevleugelde woorden, titels en citaten van
de 'Dikke van Dale'!
De kleuren -
groen-wit-groen - in het wapen en de vlag van Rotterdam, vinden hun oorsprong
in het voormalige Hof van Wena! Dat lag ooit buitendijks Rotterdam. De namen
Hofplein en Weena stammen er van af. In 1570 werd het Hof van Wena geannexeerd
door Rotterdam en de Heeren van het huis van Wena bedongen dat de
oorspronkelijke kleur rood zou veranderen in groen. Als symbool voor het
riviertje de Rotte, waar de naam Rotterdam vandaan komt, is de witte baan er
tussen geplaatst.

Nog zo'n leuk 'weetje' is de FRAM. Het voormalige Voetveer-pontje 'HEEN EN WEER III', dat in 1901 werd gebouwd bij Bonn & Mees. Het is meer dan honderd jaar oud en dus écht antiek. Het staat bekend als 'pontje naar Katendrecht' - ja, inderdaad De Kaap met haar eigen specifieke bevolkingsgroep - en voer lang op het traject Veerkade-Koninginnehoofd-Charlois. Op 9 februari 1968 werd de Metrolijn geopend en nog diezelfde dag werd het pontje van Katendrecht uit de vaart genomen. Nog steeds vraag ik me af of drs. P, nu 95 jaar oud, zijn liedje 'Heen en Weer' over dit voetpontje heeft geschreven.
Boerengat
Nog een 'weetje':
de Parkkade werd gefotografeerd vanaf de 'boerengat-zij', zoals dat nog steeds
wat lacherig wordt genoemd. Op Zuid stroomden de bewoners van de Zuid-Hollandse
en Zeeuwse eilanden en vanuit Noord-Brabant Rotterdam-Zuid binnen. Volgens de
echte Boven-Maasse-Rotterdammers waren zij slechts boeren, die van het stadse
leven geen hout begrepen. Toch zijn uitgerekend de boeren de meest noeste
arbeiders in de Rotterdamse haven geworden en hebben hun steentje bijgedragen
aan het groot maken van de Haven al vér vóór de oorlog en tijdens de wederopbouw
van Rotterdam.
Oh ja... één ding
mag ik u niet onthouden: er staan uitstekende quiz-vragen in dit boek! Om er
één te noemen: Hoeveel schepen dragen de naam 'Rotterdam'? Nee, de oplossing
krijgt u niet. Die moet u zelf maar lezen of ergens anders op zien te duikelen.
Dat laatste is - op z'n Rotterdams gezegd - onbegonnen geklooi naar niks!
Terug nu naar
Hans Roodenburg en Cees de Keijzer: Zij hebben weer kans gezien veel bijzondere
historische momenten en feitjes rond de Rotterdamse haven en haar schepen boven
water te krijgen. Zij kunnen niet nalaten een diepe zucht te slaken dat de ss
Rotterdam eigenlijk aan de Parkkade had moeten liggen in plaats van in
Katendrecht. Het argument, dat de diepgang van het prachtige stoomschip
daarvoor te groot was, doen zij af met de opmerking dat het leggen van pontons
tussen wal en schip een prima oplossing zou zijn geweest.
Barman
Aan het lijstje
mooie banen in de Rotterdamse haven zijn er elf toegevoegd, onder meer een
haven- en scheepsarts, een speurhonden begeleider, een maritiem kunstschilder
en zelfs een barman van het Zeemanshotel. Draught Surveyor (opmeter van
schepen) Jaap Beemster komt met een smakelijk verhaal ooit door douane en en
marechausee te zijn opgewacht na een duik, omdat zij dachten met een
drugssmokkelaar te maken te hebben.
Eén baantje wil
ik er uitlichten en dat is van de jonge en ambitieuze Mats Visser (22). Hij
deed tijdens het schrijven van dit boek nog alle werkjes bij de EHBO Maritiem
service in de Rotterdamse Botlek. Hij was echter al bezig met zijn opleiding
tot stuurman/schipper in de binnenvaart en zijn officiële groot vaarbewijs voor
de binnenvaart! Om de donder geen kattenpis.
'Mooie schepen en banen in de haven van Rotterdam' geschreven en ingedeeld door Hans Roodenburg en Cees de Keijzer verdient een vijfde deel; een 'Kroonjuweel'!
Deel vier is evenals de eerdere delen uitgeven door: COOLEGEM MEDIA in Rotterdam. Het kost 18,95 euro.