‘Frans Vogel in veilige thuishaven!’

26 februari 2016 door Jim Postma
‘Frans Vogel in veilige thuishaven!’

Gezien de grote massa die haast stond te dringen om de kapel binnen te gaan op de algemene begraafplaats Crooswijk, vroeg onze fotograaf Rinus Vuik zich bezorgd af: ,,Zouden die er wel allemaal in kunnen?!’’
Uiteindelijk met veel proppen en duwen via de zij ingangen was bijna iedereen toch wel binnen, om kostte wat het kostte het allerlaatste Frans Vogel-avondmaal te kunnen aanschouwen. Wat op dat moment ook al weer leidde tot de allereerste ‘annekkedote’ (zoals ik die altijd zelf noem).

 

Muzikant en fotograaf Einar Been, die tijdens de afscheidsplechtigheid vlak naast mij stond zegt tegen mij in een stille zijkapel: ,,Komt Frans bij Petrus aan de Hemelpoort, roept Frans Vogel als een ‘roepie-roepie-Vogel’: Niet te geloven joh! Mijn laatste voorstelling is nu al geheel uitverkocht!’’

 

 

Foto's: Rinus Vuik

Sommigen van de honderden ‘afscheidVogels’ kwamen voor Frans, andere wederom voor zichzelf. Zoals dat natuurlijk bij begrafenissen en crematies behoort. Vooral bij deze geheel Rotterdamse kunstscene, waar natuurlijk haast niemand ontbrak.
Deels om zelf gezien te worden, deels om met elkaar eindelijk weer eens bij te praten. De een in prachtig mooi kostuum, de ander met vrolijke hoedjes, petjes en al wat niet meer. Ja, tenslotte, je hoort erbij of je hoort er niet bij. In ieder geval een zeer kleurrijke ‘reünie’ van alle kwetterende en spetterende Rotterdamse ‘spotvogeltjes’ bij elkaar.

‘Flowerpower’
In de aula, of zoals u wilt, in de totaal ‘uitverkochte’ kapel stond zijn uitgedoste Vogelkist met alle ‘flowerpower’ van dien in het hart van deze menigte te flonkeren als vanouds. Alleen duurde het nog wel even voordat de plechtigheid een aanvang nam. Als waarschijnlijk de enige hoorde ik Frans als de alom zeer bekende ‘Roepie-roepie-Vogel’ vanuit zijn kist roepen: ,,Beginne! Iedereen is binne. We gaan beginne!’’
Met op de voorgrond vanzelfsprekend ‘onze’ Hansje de Reuver, als ‘levensgezellin’ van Frans, geflankeerd door de dichters Jules Deelder, Rien Vroegindeweij en Hans Sleutelaar. Rien met een charmante hoed op (zoals vanouds) en Hansje idem dito met een vrolijk, haast ondeugend hoedje op.
Alle drie de dichters en ook in die volgorde kwamen vervolgens aan het woord, begeleid door de ook al weer haast ‘eeuwige’ uitvaartmuzikanten Jos Valster en Pierre van Duyl.
Met intussen de zoveelste herhaling van Frans uit zijn kist: ,,Beginne, beginne,’’ nam uiteindelijk Jules Deelder als eerste het woord. ,,Ik leerde Frans voor het eerst kennen al weer zo’n 53 jaar geleden,’’ vertelde Jules. ,,Toen zei hij tegen mij, jij schrijf zeker ook… Het was in die tijd de sfeer van het eeuwige leven. Geheel niet meer door ‘aardse wetten’ te bevatten.’’

‘Natte kut!’
Vervolgens was het dichter/performer Rien Vroegindeweij die voor het eerst een lang mysterie oploste van onze Frans Vogel. Namelijk met zijn kreet die het Rotterdamse literaire wereldje vaak shockeerde door zijn schreeuw midden in de zaal: ‘Natte Kut! Met je grooote natte Kut!’
Inderdaad, voor sommigen totaal shockerend.
Rien Vroegindeweij: ,,Ooit stond ik met Frans aan de bar toen hij mij vroeg: Waar kom jij eigenlijk vandaan? Ik had mijn roots in Zeeland en dat vertelde ik hem ook. Waarop ik hem vroeg: En waar kom jij dan vandaan? Toen antwoordde Frans: Ik kom uit mijn moeders natte kut, haar grooote natte kut! Daar kom ik dus vandaan…’’
Hans Sleutelaar, de dichter-goeroe die Frans Vogel altijd een zeer warm hart toedroeg, las vervolgens een gedicht voor over inmiddels het rijksmonument de brug genaamd ‘De Hef’. Geheel geïnspireerd op een fotoproject van Hansje de Reuver met allerlei bekende Rotterdammers voor dit legendarische Rotterdamse monument.

‘Bezatten’
Tussen deze laatste voorstelling van Frans Vogel werd ook nog omgeroepen dat: ,,Na afloop iedereen, alle aanwezigen, zich in café Timmer helemaal kon gaan volgooien, c.q. bezatten. Maar wel op eigen kosten!’’
Hierna volgde de teraardebestelling in gelukkig mooi zonnig en droog ‘Vogelweer’. Het was hier dat de Rotterdamse performer Mark Bonissigna speciaal voor Frans de Rotterdamse haven aanprees. Van de 1e tot aan de 7e Petroleumhaven, van Rijnhaven tot Maashaven, eindeloos.
Wel zo’n honderd verschillende havens in totaal. Daarop sprak spontaan na afloop nog een Rotterdamse ‘levenskunstenaar’ naast mij keihard: ,,Je bent er nog een vergeten. Haveloos!’’
Uiteraard had ook hier weer Frans Vogel uit zijn kist, net voordat die zakte, het laatste woord: ,,Je bedoel, Thuishaven. Eindelijk lig ik in mijn veilige Thuishaven!’’
Met zijn laatste grijns en met zijn altijd aanstekelijk Vogellach. En juist die zullen wij zeker nooit meer vergeten.

Onze fotograaf Rinus Vuik maakte de volgende fotoreportage.

 

 

 

 

Jules Deelder met zijn vrouw, half verscholen achter horecabaas Ger Koedam. Rechts de aankomst van de uitvaartstoet.

 

 

 

Het ‘uitvaartduo’, de muzikanten Pierre van Duyl met harmonica en Jos Valster. Daarnaast de reeds binnenlopende menigte in de kapel op begraafplaats Crooswijk.

De ‘flowerpowerkist’ van Frans Vogel.

Hansje de Reuver (links) en Andrea Vos begeleiden Frans Vogel naar zijn laatste rustplaats. Hansje strooit vervolgens zand op de kist terwijl Rosalie Peters voorkomt dat ze haar evenwicht verliest.

De Rotterdamse legende Daan van Golden werpt ook wat aarde op de kist. ‘Niet alleen de allerbeste ‘painter in town’, maar van heel Europa’, aldus fotograaf Rinus Vuik. Daarnaast roken Hansje de Reuver (links) en Andrea Vos nog een laatste 'symbolische' peuk bij het graf.

 

 

 

Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.