Mening van panel nodig over gedwongen anticonceptie

10 oktober 2016 door de Redactie
Mening van panel nodig over gedwongen anticonceptie

(Door Hans Roodenburg en Jim Postma)

Een oude koe in een nieuw jasje uit de sloot halen. Dat heeft de Rotterdamse wethouder Hugo de Jong (Onderwijs, Jeugd en Zorg, CDA) op zijn geweten om inwoners van de stad in zeer bijzondere gevallen te dwingen anticonceptie (pil of spiraaltje) toe te passen. Alle ‘fijnslijpers’ (geen officieel woord, maar wel terecht in dit geval) vallen weer over hem heen. Zowel in juridische als politieke zin.


Hadden wij van Vandaag & Morgen geboren willen worden als de kans op verwaarlozing of mishandeling erg groot is of zelfs in het geval van een verstandelijk gehandicapte moeder? De vraag stellen is hem beantwoorden. Misschien dat ons vaste panel hieronder daarover een persoonlijk getinte mening heeft.

De heftige discussie hierover tussen mierenneukers, juridische meningen (die behoorlijk kunnen verschillen) en nuchtere politici is door De Jong weer nieuw leven ingeblazen. Het is in elk geval géén vernieuwde botsing van meningen in de Tweede Kamer en op het niveau van de gemeenten zoals die van Rotterdam.

Foto links: Een verwaarloosde vrouw die omwille van de privacy anoniem is gemaakt.

Het is natuurlijk al heel lang dat dit soort gedachten – verder zijn ze in de politiek nooit gekomen – zo nu en dan opkomen. De Jong brengt een nieuwe dimensie aan door de rechter in het uiterste geval hierover te laten uitspreken. Of dat die hierover kan gaan, weten we niet. Dan krijg je al gauw iets op het vlak van moet hij of zij beslissen over de voortplanting van mensen?

Even voor de duidelijkheid. In een stad als Rotterdam gaat het hooguit om enkele tientallen gevallen van drugsverslaafde vrouwen die geen enkele verantwoordelijkheid willen nemen voor het nageslacht en niet voor enige reden vatbaar zijn. Nog afgezien van het feit dat hun baby’s misschien verminkt in het leven komen, verwaarlozen zij die of gaan ze die zelfs mishandelen.

Daarom voelen we wel wat voor gedwongen anticonceptie in dit soort gevallen waarin de mensenrechten worden overtreden. Want is iedereen vrij om de conceptie te doen die hij en zij willen? Allereerst zouden hulpinstanties, zoals bij uithuisplaatsing van baby’s, de vrouwen moeten vertellen dat zij onnodig een kind krijgen en dat dit voorkomen had kunnen worden.

Foto links: Over drugsverslaving en hulpverlening bij drugs zijn er al veel publicaties geweest in Rotterdam. Zoals deze van de Hogeschool Rotterdam.

Het probleem is dat vele maatschappelijk werkers en jeugdverzorging geen greep hebben op deze vrouwen. Pas als ze een tweede kind krijgen dat waarschijnlijk door een ander wordt geadopteerd, kan de betreffende vrouw – heel vaak een drugsverslaafde – er nadrukkelijk op gewezen worden dat het nu wel genoeg geweest is. Eigenlijk te laat dus!

Hoe het wettelijk vorm moet krijgen, weten wij ook niet. Het principe van wethouder Hugo de Jonge onderschrijven wij wél.

In slechts enkele gevallen moeten de overheden kunnen ingrijpen. Of het politiek haalbaar is, is een tweede. Want daarvoor is een lange procedurele periode van grondwetswijziging nodig.

In zowel de Tweede Kamer als in de gemeenteraad van Rotterdam is deze discussie al lang gevoerd. Opmerkelijk is wel dat een wethouder van het CDA nú met het voorstel komt dat toch de kampioen van en voor het gezin is in welke omstandigheid ook.

Leefbaar Rotterdam, de grootste partij thans in de gemeenteraad, heeft het al eerder aangezwengeld. Destijds fractievoorzitter Peter van Heemst van de PvdA (2006-2010) schrijft in zijn column op Vers Beton dat in november 2005 de PvdA in de Tweede Kamer een initiatiefwetsvoorstel wilde maken over gedwongen anticonceptie.

Hij was toen lid van de Tweede Kamer. ,,Ik weet van nabij hoe hard er gewerkt is aan een houdbaar voorstel en ik weet ook hoe de initiatiefnemer uiteindelijk belandde in een praktisch, ethisch en juridisch wespennest. Van een concreet voorstel is nooit iets terechtgekomen,’’ schrijft Peter van Heemst nú.

De discussie is volgens hem ‘een dramatische en angstaanjagende repeterende breuk’. Typisch Van Heemst is dat hij de oproep van De Jong thans ‘een zwaktebod’ noemt. Want o wé achter een politieke tegenstander staan is ‘not done’.

Lang genoeg argumenten vóór en tégen aangevoerd. Het woord is nu aan ons vaste panel en anderen die ook willen reageren.

Cookies

Deze website gebruikt noodzakelijke cookies voor een correcte werking en analytische cookies (geanonimiseerd) om de statistieken van de website bij te houden. Marketing cookies zijn nodig voor laden van externe content, zoals YouTube-video's of widgets van Sociale Media. Zie ons cookiebeleid voor meer informatie, of om je instellingen later aan te passen.