IFFR: 'Whitetail', adembenemend, ingetogen drama
Whitetail Nanouk Leopold Nederland 2025 103' Limelight IFFR 2026
White Tail is de nieuwste film van regisseur Anouk Leopold. De openingsscène begint met een dramatische gebeurtenis. Een verliefd stel tieners, Jen en Oscar, zwerft samen door een idyllisch groen bos in Ierland. Hun geplande hertenjacht eindigt onverwachts met een lugubere vondst die hun levens voorgoed zal tekenen.
De film maakt vervolgens een sprongetje naar het heden. Inmiddels is Jen volwassen en werkt ze als boswachter in hetzelfde bos. Het is haar verantwoordelijkheid om de duurzaamheid van het prachtige bos in stand te houden. Zo is ze dag en nacht bezig met het neerzetten en controleren van wildcamera’s die de activiteiten in het bos in de gaten houden, en ruimt ze intussen de troep op die door bezoekers wordt achtergelaten. Ze woont bij haar zieke vader, terwijl haar moeder al een tijd geleden is overleden. Ze lijkt ogenschijnlijk alles in de hand te hebben, maar de bezorgdheid van haar vader en een ex onthult dat Jen moeite heeft met het omgaan met mensen en het onderhouden van intieme relaties. Dan verschijnt na jaren van afwezigheid Oscar in het dorp voor de begrafenis van zijn moeder. Door zijn aanwezigheid wordt Jen geconfronteerd met haar traumatische gevoelens, die ze in al die jaren heeft weten te vermijden. De veilige wereld die ze voor zichzelf heeft opgebouwd raakt steeds meer ontregeld.
Intussen is er de bedreiging van stropers in het bos door de vondst van een gruwelijk verminkt hert. Jens geworstel met haar onderdrukte trauma isoleert haar steeds meer van haar omgeving, terwijl ondertussen meer onheilspellende sporen van stropers zichtbaar worden in het beschermde bos. Het plot ontvouwt zich in een traag tempo naar een ontknoping waarin het heden en het verleden met elkaar versmelten.
Natasha O’Keeffe, die de rol van de oudere Jen speelt, weet met haar mimiek Jens innerlijke gevoelens perfect te weerspiegelen. Haar acteerwerk is formidabel. In de dialoogvrije scènes zijn haar houding en blikken overtuigend in het overbrengen van haar angst, schuldgevoelens en kwetsbaarheid die achter haar gesloten houding schuilgaan.
Naast de rol van O’Keeffe is er in de film een grote rol weggelegd voor de prachtige cinematografie. De epische schoonheid van de bossen met mos overdekte boomstammen en de adembenemende vergezichten vormen een toonbeeld van innerlijke rust, maar verbergen ook verschrikkelijke geheimen. De keuze voor koele tinten en een sombere sfeer in het bos tekent het isolement waarin Jen zich bevindt. Symbolisch zijn de shots van de herten en de zwarte aarde met de kevers, die verwijzen naar Jens angsten en de dood waardoor haar leven wordt overschaduwd. Alles is tot in de puntjes uitgewerkt. Zo heeft Leopold bewust gekozen voor een vierkant kader. De bomen lijken hierdoor hoger, wat het gevoel van eenzaamheid van Jen versterkt.
White Tail is, door al die elementen bij elkaar, een prachtig, ingetogen drama dat niet snel uit je geheugen zal verdwijnen.
White Tail gaat op 5 maart in première in de bioscopen.
-S.jpg)
.gif)
