'Hamnet': ontroerend en uitzonderlijk
Tudor Engeland rond 1582. Agnes leeft in nauw contact met de natuur en jaagt met een havik. Will is een jonge leerling-handschoenenmaker die voor de familie bijverdient als huisleraar Latijn voor de kinderen van andere redelijk welgestelde dorpsgenoten. Agnes (indrukwekkend gespeeld door Jessie Buckley) en een eigenzinnige door taal en verhalen geobsedeerde Will (Paul Mescal) worden getoond als twee eigenzinnige, tegengestelde karakters die elkaar vinden in een klein dorp in Tudor-Engeland.
De kinderen van Agnes en Will als voorlopers van de heksen uit 'The Scottish Play' Bld. courtesy Filmdepot
Zhao filmt als eerder in The Rider (2017) alles ingetogen met veel oog voor de couleur locale, de omgeving van het 16e-eeuwse Engeland. Een dochter wordt geboren. Will gaat naar Londen om de handschoenen van zijn vader te promoten en keert terug als beginnend theatermaker. Zijn werk ligt nu in Londen maar hij keert regelmatig terug. Er zijn nu drie kinderen, een goed aantal om een klein kindertoneelstukje met drie heksen op te voeren voor hun moeder als verjaardagscadeautje van hun vader Will.
Een pest trekt over het land. Ook dorp en gezin wordt niet gespaard. Will spoedt zich uit Londen naar huis, maar komt te laat. Agnes vergeeft hem niet. Op een dag komt haar in Stratford ter ore dat Will een nieuw stuk heeft geschreven – een tragedie met de naam Hamlet. Ze reist samen met haar naar Londen. Ze ziet daar Will Shakespeares nieuwste stuk Hamlet. De geest waarmee het stuk begint wordt gespeeld door Will zelf.
Agnes en Will Bld. courtesy Filmdepot
De kracht van de film ligt in hoge mate in het briljante spel van Jessie Buckley als Agnes, de uitstekende bijrollen van onder meer Paul Mescal als Will, en de prachtige sobere artdirection met overtuigende locatiekeuzes en reconstructies van vakwerkbouw, inclusief die van Stratford on Avon en het Globe Theatre. Ook de cameravoering, opzettelijk ingehouden gaat vaak trager dan het spel van de personages die soms buiten beeld verdwijnen .
Zhao heeft in The Rider en Nomadland (2020) al laten zien dat zij timing, ritme en observatie van haar acteurs meesterlijk beheerst, maar hier voert zij haar kunst tot even grote hoogte. In die zin doet de film denken aan het vroege werk van Carl Dreyer uit het stomme filmtijdperk: ontroerend en larger than live. Hamnet toont Shakespeare vanuit een hyperpersoonlijk perspectief, gezien door de ogen van Anne Hathaway. Het is een hommage aan de vrouwen naast de ‘grote man’ – in dit geval Ann Hathaway naast William Shakespeare – en tegelijk, ondanks alles, ook een eerbetoon aan zijn uitzonderlijke talent. Zo maakte Chloé Zhao, met Hamnet een ontroerend en uitzonderlijke film en zeker een potentiele Oscarwinnaar.
-S.jpg)
.gif)
