Del Toro's 'Frankenstein' is een integrale zoektocht naar de ziel
Van Pan's Labyrinth (2006) tot Frankenstein (2025), alle films van Guillermo del Toro delen iets claustrofobisch – iets dat je een ongemakkelijk gevoel geeft. Deze nieuwste, bewonderenswaardig uitgevoerde interpretatie van Mary Shelley's Frankenstein; of, The Modern Prometheus, is daarop geen uitzondering. Het 19e-eeuwse gotische sprookje over onsterfelijkheid en de kunstmatige schepping van leven met behulp van 19e-eeuwse middelen blijft even beklemmend.
Wat Del Toro's Frankenstein fascinerend maakt, is precies wat het ook benauwend maakt: de nadruk op vakmanschap, uitgevoerd met de precisie van een horlogemaker – en dat is meer dan een simpele vergelijking, aangezien Del Toro eerder de indrukwekkende Cronos (1992) maakte, een film waar zelfs Rolex nog wat van zou kunnen leren. De vraag is echter of al die perfectionistische, mechanische en obsessieve aandacht uiteindelijk een film met een ziel oplevert. Dat is natuurlijk – net als de vraag wat zo'n ziel eigenlijk is – precies de kwestie die de regisseur bezighoudt in zijn zoektocht naar precisie.
Het is dezelfde vraag die zowel de protagonist als de antagonist van Mary Shelley's roman kwelt: wat is de ziel, en waar in het lichaam huist die? Geen wonder dat deze film, volgens de making-of documentaire, al jaren op de bucketlist van de filmmaker stond. Met Del Toro's rijping als regisseur, de groei van zijn reputatie en daarmee het vermogen van zijn producenten om de nodige middelen te verwerven – dankzij Netflix – was de tijd eindelijk rijp om de film te maken.
Mia Goth als Elisabeth . Bld. Filmdepot
De creatie van Doctor Frankenstein – een moderne brenger van het levengevende vuur – is samengesteld uit overblijfselen van menselijke lichamen, verzameld op een 19e-eeuws slagveld. Tot leven gewekt door de vindingrijke dokter. Del Toro's Frankenstein gelooft echter dat zijn creatie een mislukking is en houdt die verborgen. Veelzeggend genoeg haat hij zijn creatie zelfs. Elizabeth, de verloofde van Frankensteins jongere broer in dit verhaal, herkent in het kunstmatige wezen een universeel, menselijk personage dat – ondanks de talloze hechtingen en gevangenschap – haar bekend voorkomt. En de herkenning is wederzijds. Ze beseft dat het onsterfelijke wezen dat door Doctor Frankenstein is gecreëerd, een ziel bezit.
Mary Shelley en Del Toro hebben beiden een magnifiek verhaal bedacht. En net zoals de hoofdpersonages in deze film uit talloze hoeken worden onderzocht, zo hebben voor Del Toro ook vele filmmakers Mary Shelleys boek geïnterpreteerd en er hun eigen betekenis en ziel aan gegeven. In dit geval aan een film die zelf over een zoektocht naar de ziel gaat.
Guillermo del Toro – 2025 – Frankenstein
Verscheen eerder op: ScreenAnarchy
.gif)
