Poetry International keert terug waar het begon
Gisteren was de opening van de vijftigste Poetry International. Voor deze feestelijke gelegenheid is het festival wedergekeerd naar waar het allemaal begon: De Doelen, en pakte het groots uit in een warme en zweterige zaal, met alle festivaldichters (op één na: Jules Deelder), korte poëtische films en het Metropole Orkest, welke een aantal dichters begeleiden.
Bij het openingswoord van festivalprogrammeurs Jan Braeke en Feline Streekstra, zorgde laatst genoemde nog voor enige ophef om te doen geloven dat wonderen de wereld nog niet uit zijn en dat de, te vroeg, overleden getalenteerde Amerikaanse muzikant Jeff Buckley uit de dood herrezen was en momenteel het Metropole Orkest dirigeert. Uiteindelijk bleek het niet om Jeff Buckley te gaan, maar om de eveneens getalenteerde Engelse Jules Buckley te gaan.
Twee uitspringende optredens die het Metropole Orkest deed waren die met het legendarische New Yorkse dichterscollectief The Last Poets en de Duitse dichteres Ulrike Almut Sandig. Het is niet toevallig dat beide acts al langer muziek gebruiken om hun poëzie te dragen.
Het Poetry International Festival beslaat dit jaar vier dagen, gevuld met vele voordrachten van de dichters zelf, maar ook met workshops en stadswandelingen.
De havenstad Rotterdam en poëzie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, wat de vaak rauwe, maar open poëzie in de stad ook uniek maakt. Toch is het fijn om op fetsivals als Poetry International een blik te kunnen werpen en een luisterend oor te kunnen leggen, om de verscheidenheid van poëzie tot je te kunnen nemen, om er achter te komen hoe de wereld leeft. Want, dat is wat poëzie doet: de geschiedenis en dromen van de wereld van nu vastleggen.
Foto s Mark Boninsegna
.gif)
