Deadwood
In Oosterflank staan vijf dooie boompjes in bakken. Ze staan er troosteloos en nutteloos bij. Volgens sommige oud-wijkraadsleden een demonstratie van ambtelijke onwil.
Ambitieus begin
Al meer dan vier jaar geleden begon de net gekozen wijkraad enthousiast aan haar taak. Er waren twee oud-raadsleden bij die het enthousiasme een beetje temperden door te wijzen op de uiterst beperkte bevoegdheden. Maar op het gebied van de buitenruimte zou zeker geluisterd worden en ook wist men zich nog een motie (unaniem aangenomen) van de gemeenteraad te herinneren, waarin aanbevolen werd meer bomen te planten; het liefst vruchten- en notenbomen.
Begin
Voortvarend ging de wijkraad inventariseren en er werden meer dan 300 plekken gevonden waar geplant kon worden. Samen met ambtenaren — waaronder de directeur — van het cluster (voorheen dienst) Buitenruimte werd een schouw langs vele plekken gehouden. Ik begreep dat ook het cluster Ruimtelijke Ordening* mee moest gaan werken. Daarna werd het stil.
Nut van bomen
Voortdurend benadrukten we het belang van (vruchten)bomen en struiken. Ze halen CO2 (koolzuurgas) en N2 (stikstof) uit de lucht. Daarbij produceren ze, naast O2 (zuurstof), vele vruchten voor de vogels en andere dieren. De bloesem geeft stuifmeel en honing voor bijen. Ook wordt water vastgehouden en de bodem verrijkt.
Bermen
In het verlengde van de vruchtdragende bomen wilden we bloemenrijke bermen. De gemeente Capelle a/d IJssel, die grenst aan Oosterflank, gaf het goede voorbeeld. Daar stond ook een smulbos met een scala aan vruchtenbomen. Bermen met bloemen en vruchten die niet allemaal door mensen zouden worden geconsumeerd, maar die ook ideaal zijn voor bijen en andere nuttige insecten.
Bij de gemeentelijke kwekerij waren volop bomen aanwezig. Bloemenzaad en vruchtenbomen konden van het budget van de wijkraad worden bekostigd. De ideeën werden mede via onze hulpvaardige wijkmanager zowel schriftelijk als mondeling kenbaar gemaakt bij het cluster Buitenruimte.
Bomen in bakken
Door aandringen en voortdurend ageren kwam er uiteindelijk een reactie. Er werd een aantal boompjes in bakken geplaatst: in totaal zeven. De plaatsing was slordig en de boompjes bleken op twee na niet levensvatbaar. Al met al staan er nu vijf dooie boompjes in een bak. Heel demoraliserend voor de bewoners, waaronder de enthousiaste nieuwe wijkraadsleden.
Maar waarom bomen in bakken en niet gewoon in de grond geplant? Misschien werd er gewoon niet samengewerkt met het cluster Ruimtelijke Ordening. Zij hebben wel inspraak bij planten in de volle grond, maar niet bij het plaatsen van bomen in bakken. Dus hoefden ze geen toestemming te geven.
Wegblijven
Na drieëneenhalf jaar soebatten besloot ik de vergaderingen met Buitenruimte niet meer te bezoeken. Ik vertelde de ambtenaren dat ik niet met hen, maar met hun leidinggevende een probleem had. Hij heeft me voortdurend in de maling genomen met de smoes dat alles er zou komen, maar binnen een groter plan moest passen.
De boompjes en struiken die we zelf na twee jaar geplaatst hadden, werden doodeenvoudig weggemaaid. Daarna kozen we dus voor een andere aanpak. De scheidende wijkraad heeft de nieuwe wijkraad een presentje gegeven door met de pers erbij (Rijnmond TV) demonstratief zes vruchtenboompjes te planten op een grasvlakte.
Ze staan er al een half jaar, maar de maaier heeft ze toch al beschadigd. Als ze door Buitenruimte worden verwijderd**, dan ga ik een enorme keel opzetten. Een cadeau van de gekozen wijkraad dat kapotgemaakt wordt door ongekozen ambtenaren? Het moet niet gekker worden.
*Heet misschien anders; op de site van de gemeente kan ik de onderverdeling van de clusters niet vinden. Er staat ook nog steeds een foto van de oude wijkraad op.
** De door ons met bloemen ingezaaide bermen en boomranden werden gewoon gemaaid.
Al met al staan er nu dooie boompjes in een bak. Foto R Sørensen
.gif)
