Zaterdagavond, zeven uur
Zaterdagavond is het om 19.00 uur D-Day. Dan begint Operatie Barbarossa. Dan beleven wij het uur U. Dan komt Desert Storm op gang.
Exact op dat moment namelijk klinkt het eerste fluitsignaal van de wedstrijd Marokko - Canada. De gemeente, de politie en die godverlaten driehoek vrezen dat de hele binnenstad vol zal lopen met uitzinnige fans. Daarom worden tal van straten voor alle verkeer afgesloten: de 1e Middellandstraat, de West-Kruiskade, de gewone Kruiskade, het Kruisplein, de Coolsingel, de Karel Doormanstraat, het Eendrachtsplein, de Mauritsweg, het Stationsplein, de Meent tot de Botersloot en tenslotte het Weena bovenlangs. Hoe dat zo? Wegens de aso-aanpak, meldt de site van Rijnmond. De webstek van de gemeente laat zich gelukkig niet in deze negatieve termen uit. Ze doet dit om alles "goed en prettig te laten verlopen".
Er is een manier om daarvoor te zorgen. In onze stad geldt de regel dat voetbalfans tot anderhalf uur na het einde van de wedstrijd leur overwinning mogen vieren. Daarna moeten de straten worden vrijgemaakt en dat gebeurt al heel snel met geweld.
Dit is na de overwinning van Marokko op Oranje dan ook gebeurd. Om half acht 's avonds opende de politie de aanval op de feestende massa, toen bleek dat die niet snel genoeg de West-Kruiskade vrijmaakte. Ja, dan krijg je gesodemieter. Vind je dat gek?
Algemeen wordt Marokkaanse Nederlanders kwalijk genomen dat ze voor de ploeg van Rabat zijn en niet voor die van Zeist. Dat is ook geen wonder als je een kwarteeuw lang, dag na dag, zonder ophouden te horen hebt gekregen dat je je niet hebt aangepast, dat je cultuur vreemd is aan de Nederlandse normen en waarden en dat je loyaliteit kennelijk ergens anders ligt.
Als je dat soort dingen maar vaak genoeg hoort, ga je er op den duur ook naar luisteren.
Naar luisteren dus.
En dan is dit het resultaat.
Daar valt nog iets aan toe te voegen. De meeste Marokkaanse Nederlanders zijn niet in één, maar in twee culturen opgegroeid. Gewoonlijk zijn zij op zijn minst tweetalig. Vaak zeggen ze dan: hij is half Nederlands en half Marokkaans. Dat is niet het geval. Wie in twee culturen is opgevoed, heeft in zijn ziel honderd procent van beide culturen. Dat is bijvoorbeeld het geval met mijn zoon en mijn kleinzoon. Dat is geen enkel probleem. Dat is - zegt de schrijfster Hasna Bouazza - een rijkdom en geen armoe. Armoe is het als je een afkeer hebt ontwikkeld van de ander en het andere. Afkomst doet er dan niet toe. Het is de armoe die je leven beperkt.
Laat dat feest zijn natuurlijke gang gaan. Breek het niet af. Bereid niet nu al de aanval voor op de voetbalfans van zaterdagavond.
[Erratum 18.00 uur: in een eerdere versie van deze column stond per abuis 'zondag' i.p.v 'zaterdag]
.gif)
Inloggen om te reageren — Nog geen account? Registreer hier