Verkiezingen: weet wat voor gezelschap je zoekt
De vele partijen die een gooi doen naar Rotterdamse raadszetels hebben hun programma bekend gemaakt. Ze willen allemaal het beste voor de stad en haar bewoners. Ze zijn het er bijvoorbeeld over eens dat je de woningnood alleen maar structureel kunt aanpakken door te bouwen of liever gezegd de omstandigheden zo te veranderen dat anderen massaal beginnen te bouwen. Alleen de diagnose verschilt. Zo constateert de VVD dat er al voldoende sociale huurwoningen zijn en dat men vooral huizen moet neerzetten voor mensen met een dikke portemonnee. Dan komt de doorstroming ‘vanzelf´ op gang en verlaten sociale stijgers de goedkopere huizen omdat zij best een stevig bedrag over hebben voor extra woongenot.
Bij PvdA/GroenLinks denken ze daar weer heel anders over. Als de wachtlijsten voor een sociale huurwoning - mijn bewoordingen - nu langer zijn dan in 1945 dan moet je dus juist een hele hoop sociale huurwoningen extra bouwen. Met veiligheid idem dito: VVD en Leefbaar Rotterdam willen veel meer boa´s de stad in sturen, ook nog voorzien van een wapenstok, om de sissers en de hangjeugd das fürchten zu lernen. Andere partijen kijken eerder naar preventie. Of ze zijn pro BOA maar anti wapenstok. En zo verschillen ze ook met betrekking tot de hoeveelheid auto´s die zij in de binnenstad willen toelaten. Van zero tolerance tot ruim baan.
Het wordt allemaal nogal afstandelijk en theoretisch gebracht. Kijk maar eens hoe PvdA/GroenLinks de wooncrisis benadert:
‘Woorden lossen geen wooncrisis op, woningen wel. Daarom komen we met een Deltaplan Betaalbaar Wonen: bouwen, benutten en ombouwen. We realiseren betaalbare woningen in leegstaande panden, bovenop bestaande gebouwen, via splitsing en aanbouw, door woningdelen te stimuleren en natuurlijk met nieuwbouw: We durven te kiezen voor transformatie op schaal, zoals het ombouwen van vliegveld Rotterdam en Maashaven Zuid tot een woonwijk met duizenden betaalbare woningen. We geven wooncoöperaties opnieuw ruimte met afspraken over sociale grondprijzen, zodat zij betaalbaar kunnen bouwen. We kiezen voor mensen die Rotterdam weer vooruit helpen: met gerichte toewijzing zorgen we dat leraren, politie en zorgpersoneel in de stad kunnen blijven wonen. Daarbij zetten we bestaande instrumenten in en scherpen we ze aan: aanpak van leegstand en speculatie, en optreden tegen huisjesmelkers. Wonen is een recht, geen verdienmodel. Het is tijd dat de stad kiest voor volkshuisvesting met lef, zodat iedereen in Rotterdam een thuis kan vinden en niemand op straat slaapt’.
Antwoord op de vragen: hoe dan? Wie dan? ontbreekt.
Nu de VVD:
‘Meer overlaten aan ontwikkelaars en bouwers. Veel plannen van ontwikkelaars blijven liggen, omdat de gemeente geen tijd en mensen heeft om er naar te kijken. Vooral bij kleinere projecten kunnen ontwikkelaars en bouwers veel taken van de gemeente overnemen, zoals het organiseren van inspraak en het schrijven van een omgevingsplan. Laten we niet vergeten dat veel bouwers en ontwikkelaars al decennia aan ons verbonden zijn en ook vertrouwen verdienen. Uiteraard controleert de gemeente uiteindelijk of alles klopt. We moeten af van de situatie dat de gemeente ‘nee’ verkoopt vanwege gebrek aan tijd en mensen.Bouwen is topprioriteit. Dat betekent dat de organisatie van de gemeente zich moet voegen naar onze ambities: meer en sneller bouwen. Er moeten dus genoeg ambtenaren zijn om de bouw van woningen en de ontwikkeling van de stad in goede banen te leiden. Daarom breiden we de afdeling Stadsontwikkeling uit met extra projectleiders en juristen. Tegelijkertijd verminderen we de inhoudelijke bemoeienis met bouwplannen. Ontwikkelaars en corporaties bouwen immers geen plannen waar mensen niet willen wonen.
Hier zit inderdaad één concreet actiepunt in: meer ambtenaren, die ook meer goed vinden. Dan komt alles vanzelf in orde. Het valt in de programma´s bovendien op dat er veel gebruik wordt gemaakt van het persoonlijk voornaamwoord ‘we’. Zo van: we bouwen de juiste woningen. Wie we zijn blijft in het duister. Dat komt omdat ‘we’ hier onder valse vlag vaart. Het heeft namelijk de functie van onbepaald voornaamwoord. Het vervangt het glasheldere ‘men’. Maar de politiek wil alles zijn behalve glashelder en overduidelijk. Stel je voor dat er in het VVD programma bijvoorbeeld zou staan: ‘Men maakt van Merwe-Vierhavens een toplocatie voor wonen en een innovatieve en creatieve economie’. Helaas, dat staat er ook maar wordt verhuld door het gebruik van ‘we’ in plaats van ‘men’.
Hoe moet U dan Uw stem bepalen? Er bestaat in de Rotterdamse politiek een belangrijke scheidslijn tussen twee groepen partijen: zij die de werkelijkheid willen verdoezelen en het liefst zo onzichtbaar mogelijk maken. En zij die de feiten onder ogen willen zien ook als ze het uitzicht bederven. Tot welke groep een politieke formatie behoort, blijkt uit de houding ten opzichte van de Pauluskerk.
Dit Godsdhuis - geen kerkgebouw in Rotterdam heeft méér recht op die titel- is een toevluchtsoord voor daklozen die nergens anders terecht kunnen. De locatie - aan de Westersingel ter hoogte van het Schouwburgplein - is ideaal om de harde werkelijkheid van deze stad van ongelijkheid onder de ogen van de burgerij te brengen. En tevens van alle passanten die van het Centraal Station langs het beeld Moments Contained de binnenstad willen bereiken. Zij worden ontvangen door een monument dat Rotterdams inclusiviteit viert. De Pauluskerk drukt je met je neus op de feiten: dit is tegelijk een stad van hoogbouw en hedonisme én van armoede, dakloosheid en verslavingen. Dit alles is opnieuw net zo zichtbaar als dik dertig jaar geleden voordat Bram Peper Perron 0 ontmantelde. Dat was een verblijfplaats, tevens consumentenmarkt, voor Rotterdamse verslaafden, die - ook toen al - was georganiseerd door de Pauluskerk. Perron 0 bevond zich op de Conradstraat. Wie die tijd nog heeft meegemaakt, herkent bepaalde tonelen in het Rotterdamse straatbeeld van nu.
VVD en Leefbaar Rotterdam willen dat de Pauluskerk uit het centrum van Rotterdam verdwijnt, tenminste in de huidige functie als laatste toevluchtsoord voor de treurigste verschoppelingen van de stad. In hun programma´s staat rond dit voornemen een heleboel gelul maar dit is de kern van de zaak: wie er in deze stad niet in slaagt zelfstandig te leven en te wonen, moet worden opgejaagd, gepest en weggetreiterd. In ieder geval niet zichtbaar te zijn voor de nette burgers. Dan worden hun esthetische gevoelens niet langer gekwetst. Zij zien rond de Pauluskerk geen mensen maar overlast.
De PvdA/Groen Links daarentegen huurde die Pauluskerk juist af om haar raadsprogramma te presenteren. Dat was een duidelijke positiebepaling: deze partij wil actieve bestrijding van de dakloosheid, niet van de daklozen. Vers twee is of de remedies zoveel soelaas bieden maar dat doet er in principe niet zoveel toe. Het gaat om een levenshouding, een mentaliteit.
De Gouden Eeuw kende veel koudere winters dan die van tegenwoordig. Het was niet vreemd doodgevroren personen - ook een vrouw of een kind - op de stoep voor je huis aan te treffen. Deftige families lieten dan ook in de vroege morgen de boel door het huispersoneel eerst inspecteren en eventueel opruimen voor ze zelf de deur uit gingen. Dat is de mentaliteit van de VVD, Leefbaar Rotterdam en de partijen uit hun hoek.
Stem er met gerust hart op. Maar weet wel wat voor gezelschap je zoekt.
‘
.gif)
