Achter de koelkast
Eerste vraag aan u: heeft u wel eens een kitten in huis gehad? En zo ja, hoe gedroeg hij/zij zich?
Ondergetekende heeft door de jaren heen een tiental van die brakkies opgevoed. Ze zijn ook allemaal goed terecht gekomen gelukkig. Maar nu heb ik er eentje... Die verbakt het ze allemaal in zijn eentje. (Denk tóch dat het een katertje is)Het ene moment ligt 'ie héél zoet te slapen op mijn schoot, het andere moment sloopt 'ie de halve keuken. Heb 'm met veel moeite en de plantenspuit afgeleerd om in de gordijnen te klimmen.
Een paar weken terug , op een luie zondagmiddag. Ik lag effe op de bank met een spannend boek. Was bijna in slaap gevallen, tot er een donderend geraas uit de keuken kwam. Verschrikt sjeesde (nou ja, strompelde..) ik de keuken in. Had meneer al mijn kookboeken èn de grote weckpot met laurierblad van het boekenplankje gesmeten, en lag prinsheerlijk op het bewuste plankje. Keek me aan met van die priemende groene oogjes, of 'ie zeggen wou: "En, wat wou je hier aan doen?" En, idioot die ik ben, heb staan scheuren van de lach...
De volgende dag tóch alles maar weer op het plankje gezet. En de dagen er na nog een aantal keer de plantenspuit ter hand moeten nemen om het grijze monster in het gareel te houden. Ik noem hem nu het Grijze Gevaar. Tot nu toe ging het allemaal redelijk goed, op een paar terugvalletjes na.
Tot afgelopen avond. Was effe een programma op NPO aan het terug kijken. Ineens hoorde ik een soort van geklauw tegen metaal en een angstig gepiep uit de keuken. Wat bleek: het Grijze Gevaar zat achter de koelkast. Om even een beeld te schetsen: de koelkast staat in een soort nis, tegen het smalle zijraam. En er zit een smalle ruimte tussen de koelkast en het raam. Ik het kleine trapje gepakt, er op geklommen, en keek met behulp van een draagbare lamp naar het Grijze Gevaar. Die keek met smekende oogjes terug. Zo van: "Alsjeblieft, haal me hier uit!"
Tja, wat doe je dan?
Van alles geprobeerd. Van een dikke sjaal laten zakken ("Klim er op!"), de bezem laten zakken ("Klim er op!") tot een paraplu, om te proberen het handvat onder z'n lijfje te krijgen. U raadt het al: niks werkte.
Vertwijfeld zeeg ik neer op mijn stoel. Effe denken. Wat kan ik nu nog doen zonder dat ik de brandweer moet bellen? Kreeg ineens een lumineus idee: mijn grijper! U weet wel: zo'n ding voor mensen die slecht kunnen bukken, of te kort zijn om iets uit de tegenwoordig zo ontzettend hoog geplaatste keukenkastjes te pakken. Reuze handig!
Ik de grijper gepakt. Op de koelkast geklommen. Op mijn knieën gaan zitten. (De koelkast hield zich kranig, by the way!) Bij het licht van de bewuste lamp lukte het me na een aantal pogingen om het Grijze Gevaar bij z'n nekvel te pakken. De rest van de katten keken met grote verbazing toe hoe het vrouwtje juichend hun vriendje in veiligheid bracht.
Het Grijze Gevaar ging zich stoïcijns zitten wassen in de kamer...
Uitgeput zakte ik op mijn stoel en schonk op de goede afloop maar even een glaasje rood in. Had de eerste slok net binnen toen ik weer een verdacht geluid uit de keuken hoorde. Zat het GG wéér op de koelkast! Wel verdraaid!!! Plantenspuit gepakt. Dat werkte gelukkig. Toen een opgevouwen kartonnen doos gepakt, op de koelkast gelegd tot tegen het raam en er twee keukenapparaten op gezet. Ook het GG bij z'n nekvel gepakt, vermanend toegesproken en hem op de bank gepoot. Dat maakte totáál geen indruk. Meneer sprong van de bank en repte zich wederom naar de keuken. Ik er achteraan. Ging 'ie doodgemoedereerd brokjes eten...
Ik zeeg, nog steeds uitgeput, weer op mijn stoel en belde mijn vriendin Sandra om het drama te vertellen. Die kwam met een permanente oplossing: een stuk hardboard op maat. Ben zó blij dat zij niet alles weg doet!
Dus ik moet morgen aan de bak in de keuken, had er vanavond effe de kracht niet meer voor! Denk ook dat ik het GG maar probeer te verkopen: volgens mijn andere vriendin is het een Blauwe Rus. Blauwgrijze vacht met groene ogen. Effe op internet gekeken: kunnen tussen de € 300 en € 500 opbrengen... Kan ik nieuwe gordijnen van aanschaffen die het GG gesloopt heeft.
Maar tja, nu ligt 'ie weer zó zoet te slapen op mijn schoot. Doe dat toch maar niet. Kan dat niet over m'n hart verkrijgen, emo-miepje dat ik ben...
Ben veel te gek op dat beestje!
.gif)
