woensdag 16 juni 2021

webZine over stad, cultuur
en wereld

27
mei

Muilkorven en snotschotten

Wie had een jaar geleden kunnen denken dat we in Nederland met z’n allen een mondmasker, lees muilkorf, zouden dragen als we in een publieke ruimte waren. Niemand toch?

Zag persoonlijk die bui al hangen medio 2020, toen het in het openbaar vervoer verplicht werd. Dus ik tegen mijn zwager/baas:”Ga nou achter mondmaskers aan, want vóór je het weet moeten we die dingen overal gaan dragen!”. Het mag een wonder heten dat hij nu eens een keer naar me luisterde, en hij ging rondbellen.

En de week erop kwamen ze binnen, de mondmaskers. Gelijk maar 100 dozen besteld..Kijk, dát noem ik nu voortvarend! Tegelijkertijd kwamen er ook de zogenaamde ‘faceshields’ binnen: zo’n doorzichtig brilmontuur met een plastic lasscherm. Géén porum als je dit op je snuit had, maar mijn baas vond dit wel geschikt voor in de toko.

Nou, ík niet! Als je dat kreng op je snuit had, leek het net of je migraine had: wát een geschitter en geblikker! Maar de baas vond dit “meer open naar de klant toe dan een mondmasker”.

Ik dat kreng opgezet…Nou, dát heb ik geweten! Door al dat geschitter liep ik overal tegen aan: ik leek potdikke wel bezopen! Al slingerend sjeesde ik door de toko, overal tegenop botsend. Klanten in sprakeloze verbazing: “Zou ze nú al gedronken hebben?” Néén: ik mag graag een borrel achterover gooien, maar niet om 10:00 ’s morgens! En nog minder als ik aan het werk ben, ja!

Dus na twee dagen ellende smeekte ik mijn baas om een muilkorf te mogen dragen. Inmiddels waren de zogenaamde FFP-2 maskers binnengekomen:dat zijn van die hondensnuitjes. Als je er een stelletje snorharen op zou plakken kon je zó doorgaan voor een hond! Voordeel met deze dingen is dat ze niet tegen je mond plakken: stukken minder benauwd!

(Vind het trouwens een smerig gezicht hoe bij sommige mensen zich een vochtige donkere vlek vormt op dat masker. Die dragen die ellendedingen véél te lang!)

Dus Gryn achter de toonbank met een muilkorf! Dat was een schot in de roos: heel veel klanten vroegen waar ik die dingen op de kop getikt had. In Duitsland en Frankrijk waren die maskers namelijk al verplicht. Kassa!!! Talloze dozen verkocht. Heb nog de euvele moed gehad om te vragen of ik geen dealtje kon sluiten: voor elke verkochte doos maskers € 2,= voor mij. Daar trapte mijn baas/zwager helaas niet in. Jammer, hoor!

Daarna kwamen die halve shields, weet u nog? Zo’n plastic schermpje vanaf je kin. Ik noem ze kotsbakkies: als je de dag er voor iets met knoflook had gegeten rook je de ochtend erna continu je eigen gaslucht! Bah!!! Nee, dan maar liever zo’n muilkorf!

Nu, zo’n negen maanden later ben ik er eigenlijk aardig aan gewend. Als er geen klanten in de toko zijn gooi ik dat ding af. Maar soms lijkt het net of diezelfde klanten het er om doen: heb ik net het kreng afgezet gaat de bel weer! Sakkerdesakker!

En sommige mensen hebben er  geen benul van hoe ze het ding moeten dragen:die dragen ze ondersteboven, met de neusbeugel op hun kin. Vinden ze het vreemd dat het kreng afzakt…Of ónder hun neus, óók zo bijdehand.

Pasgeleden ging ik met een vriendin boodschappen doen bij de Aldi in mijn woonplaats. Ik zette een zelfgepimpte muilkorf op: ééntje van drie lagen zwart katoen waar ik allerlei lovertjes en kraaltjes op genaaid had. Reuzegeinig! Ik bedoel maar: als het dan tóch moet dán maar een leuke!

Mijn vriendin in een deuk…

Maar bekijks had ik! Ik hoor nu eenmaal niet graag bij de meute.

Denk dat ik maar een handeltje ga beginnen met zelfgepimpte muilkorven: brengt dat hele Covid gedoe tóch nog iets positiefs op!

 

 

 

 

 

Deel dit bericht met je vrienden!