donderdag 21 oktober 2021

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

Madurodam Foto cqui cco
06
okt

Madurodam

“Het leek hem een mooi teken van verbroedering. Omdat de afgelopen maanden toch vooral zijn gekenmerkt door het aanscherpen van de verhoudingen tussen allochtonen en autochtonen. En dat heeft het onderling begrip geen goed gedaan.
Daarom zou raadslid K. graag zien dat wethouder Pastors samen met het bestuur van de Essalaam-moskee een maquette van die moskee , een mini-moskeetje dus, aanbiedt aan de burgemeester van Madurodam.
Het Raadslid deed dit voorstel gisteren in de raadscommissie fysieke infrastructuur
‘Het zou een mooie geste van verbroedering zijn. Te meer omdat Madurodam geen moskee heeft en dat is op zich merkwaardig. Wat het miniatuurstadje wil immers een weergave zijn van heel Nederland.’
De wethouder kon lachen om de prikkelende opmerking van raadslid K..
De eerste boosheid over zijn aanvaring met het bestuur van de moskee die moet verrijzen aan de Colosseumweg op Zuid ( thans Plein van de Vrede geheten )  was voorbij.
Toch nam Leefbaar Rotterdam wethouder Pastors afstand van het voorstel: “Ik denk niet dat ik daar aan mee moet doen. Aan de andere kant… in Madurodam zou het in ieder geval wel een kleine moskee worden…”

( Rotterdams Dagblad, Woensdag  3 November 2003)

Mijn vrouw en ik passen een dag in de week op ons mijn kleinkind. Marit heet ze en ze is vier jaar oud. Het was een mooie dag in September en we besloten haar en onszelf op Madurodam te trakteren.
De rondgang door Madurodam was een groot succes. Tenslotte streken we voldaan neer op het terras van het restaurant  Om kleine Marit, en dat bepaald niet tegen haar zin,te voorzien van coca cola, patat en ijs -  want het is nu eenmaal de ‘ historisch noodzakelijke' taak’ van opa’s en oma’s om hun kleinkinderen schandelijk te verwennen .
Het terras was niet bijster vol .Helemaal in de hoek zat een drietal heren keurig in jasje-dasje Dat viel op, omdat verder iedereen op het terras vanwege het zomerse weer luchtig gekleed was.  .
Een van hen had opvallend gebleekt haar à la Geert Wilders... Verdomd, het was ’m!
Nijdig Nijntje! 

De  bebrilde man tegenover hem herkende ik nu ook. Het was de immer goedlachse, overjarige student Geschiedenis, aan wie wij,de regering van ons land hebben toevertrouwd, de eeuwige jongeheer Mark Rutte!
Mijn vrouw en ik de dubde over de derde persoon. Tenslotte viel het kwartje. Oud-CDA-voorman Maxime Verhagen!

‘ Ja, dat ziet u  juist.’ zei de ober, die de bestellingn kwam brengen: ‘Het is een reünie van het Catshuisoverleg van kabinet Rutte I. Eenmaal per jaar zien de heren  elkaar. 
Maar met die vandaag de dag zich hopeloos voortslepende formatie aan zijn kop en met mevrouw Kaag die almaar moeilijk doet, heeft meneer Rutte wijselijk ervoor gekozen besloten om zijn oude boezemvrienden niet te ontmoeten in een restaurant in de buurt van het Binnenhof. Zoals vorig jaar. Want daar hangt altijd allerlei journaille rond. En voor je het weet wordt er aan mevrouw Kaag 'gelekt', dat meneer Rutte midden in die o, zo moeizame onderhandelingen doodgemoedereerd zit te borrelen met haar doodsvijand, meneer Wilders. Want die heeft het bestaan haar ...een heks te noemen. Dat is bij mevrouw Kaag natuurlijk slecht gevallen. 
Meneer Rutte kan het kabinet Rutte IV wel op zijn buik schrijven, als Zij van D66  van dit rendez- vous van hem met meneer Wilders weet krijgt!  
Dus zodoende zitten de heren hier. Hier in Madurodam zijn toch alleen maar dagjesmensen en kinderen, moeten ze hebben gedacht.Hier kunnen we rustig onze reunie houden, lekker buiten bij dit heerlijk zonnig  herfstweer . Een beetje naief van ze  want u bijvoorbeeld hebt ze duidelijk herkend
Doet u mij een plezier. Doet u maar net of u niet weet, wie het zijn…”

Nu bezit ik een  goed gehoor. En bovendien spraken de heren ietwat luider dan de gemiddelde beschaafde Nederlander … een bekend fenomeen onder Haagse politici, ‘gewend’ als die zijn voor een groot gehoor te spreken, zal ik maar zeggen. Ik kon ze dus bijna letterlijk verstaan.. 

Het ging over wat Madurodam. Wat dat nou eigenlijk voor soort gemeente was…

“Madurodam is een VVD-gemeente!”. Aldus de stellige mening van Mark Rutte:   
“Zie de prominente aanwezigheid van het bankwezen (ING Bank, Amsterdam). En het verzekeringswezen (Nationale Nederlanden, Rotterdam). En het Hoofdkantoor van Unilever. En Schiphol. En de Rotterdamse haven. Floreerden in ons land het zakenleven overal maar zo goed als in de gemeente Madurodam!’ zo concludeerde  Mark Rutte: ‘Madurodam, dat is de ideale VVD-gemeente...”

“Welnee, hoe kom je erbij,” sprak Maxime Verhagen: “ Madurodam…dat  is  typisch een CDA-gemeente!.
Want waar anders in Nederland zie je zo veel fraai onderhouden kerkgebouwen bij elkaar?
Om te beginnen: de O.L.Vrouwe-basiliek van Maastricht. Daar heb ik in mijn jeugd nog als misdienaartje gediend! En mijn moeder heeft daar menig kaarsje heeft opgestoken voor het beeld van de H. Maagd Maria Sterre der Zee , om zo haar smeekbede, dat ik, haar geliefde  zoon, een fraaie toekomst zou krijgen, kracht bij te zetten. En dat beroep op de Heilige Maagd is niet vergeefs gebleken! Want ik ben toch maar mooi vice-premier geweest en inmiddels Eelco Brinkman opgevolgd als Paus van de werkgevers in de Bouwwereld!
Bovendien staat hier in Madurodam voor ons katholieken ook nog de Sint Jan van Den Bosch! 
En de protestantse bloedgroep van het CDA  is met de Westerkerk van Amsterdam en de Nieuwe Kerk van Amsterdam ook allerminst slecht bedeeld!
Kortom, als ik op het volgende CDA-congres de stelling zou moet verdedigen, dat Madurodam een CDA-stad is, dan hoef ik  daar geen onoprecht traantje bij weg te pinken. De ideale CDA-gemeente, dat is Madurodam!”

Maar… toen nam the Third Man van het Driemanschap het woord, Geert Wilders: “Welnee, Mark en Maxime, Madurodam… dat is de ideale PVV-gemeente!
Kijk om je heen! Nergens een moskee te bekennen! ”
Inderdaad, als dat niet de ideale PVV-gemeente is!

Zeg, gemeentebestuur van Rotterdam, dat met die maquette van de Essalaam-moskee, komt daar nog wat van?


 

Deel dit bericht met je vrienden!

Manuel Kneepkens

Manuel Kneepkens

M.M.M. (Manuel) Kneepkens (Heerlen, 26 februari 1942) is een Nederlands dichter, publicist, politicus en jurist-criminoloog. 

Na het gymnasium op het Bernardinuscollege ging hij in Leiden rechten en criminologie studeren. In 1971 vertrok hij naar de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Daar was hij 23 jaar docent strafrecht en criminologie.

Overzicht columns