zondag 19 september 2021

weekZine over stad, cultuur
en wereld

Wist niet dat er zó veel oude mensen waren van achter in de veertig Bld. Josk cco
24
jul

Leeftijdsgrens

Vroeg me pasgeleden af of ik tot de senioren behoor: dat naar aanleiding van een gesprek met een klant. De bewuste dame (van pak ‘m beet 75 jaar) was een weekje op vakantie geweest naar een seniorenhotel. Ze had het duidelijk ontzettend naar haar zin gehad en opperde dat het misschien óók wel eens iets voor mij kon zijn.

Heb op de website van het bewuste hotel gekeken, maar kon niet ontdekken waar de eigenaren ervan de leeftijdsgrens van een senior leggen. Dus effe gegoogled: “Wanneer behoort men tot de senioren?”. Nou, ik ben er achter gekomen dat dat gemiddeld rond de 55 jaar ligt voor de meeste mensen. Daar was ik dus al bang voor! Krijg namelijk sinds mijn 55ste elk half jaar een uitnodiging van Schoonenberg, om een gehoortest te komen doen. Of je acuut doof bent  als je 55 wordt! Grrrrr! Heb de neiging onderdrukt om al die brieven te verzamelen en ze met een venijnig begeleidend schrijven te retourneren naar het hoofdkantoor van Schoonenberg..

Maar niet alleen Schoonenberg maakt zich schuldig aan deze vorm van, in míjn ogen, leeftijdsdiscriminatie. Ook verschillende magazines, omroepen en grootgrutters ‘bezondigen’ zich hieraan, gezien de pop-up-advertenties als ik op Youtube zit.

Krijg wèl de indruk dat je vanaf je 50ste wat vaker naar de huisarts gaat. Heb tenminste een aantal jaar geleden tegen die van mij gezegd, toen ik met gebroken middenvoetsbeentjes had te kampen:”Het lijkt wel of ik sinds ik 50 ben, hier elk half jaar een afspraak heb!”. Zegt mijn huisarts, ben dól op die man trouwens: ”Nou, vind je het niet gezellig hier dan?”. We hebben dezelfde hobby, fotografie, dus de eerste vijf minuten gaat ons gesprek daar over en hij laat me soms foto’s zien die hij gemaakt heeft. Maar de gekste klachten kun je krijgen als je tot de doelgroep behoort! Jicht, artrose, botbreuken, overgangsklachten…

En sommige jongeren doen nèt of je na je 55ste direct een rollator moet aanschaffen! Dat je achter je geraniums moet blijven, verdikkie! Kan daar zó pissig om worden! Over pissig gesproken: wat te denken van de reclames van de diverse incontinentieverbandfabrikanten? (Zó: geweldig woord voor Scrabble: 35 keer de woordwaarde!) Daar zakt je broek toch van af? Of het een feest is dat je die ellendige dingen nodig hebt. En neen, ik ben niet incontinent geworden toen ik 55 werd. Dat is jaren geleden al gebeurd door een medisch ‘missertje’! Beetje nonchalante, wat men vroeger noemde ‘narcotiseur’. Het had maar een haartje gescheeld of uw columnist had het niet meer na kunnen vertellen. Blijkbaar een sterk hart, dàt dan weer wel! Toen ik na vier uur bijkwam op de verkoeverkamer, was één van de eerste vragen van de verpleegkundige die naast m'n bed zat’:”Wilt u iets drinken?”. Mijn antwoord was iets anders dan ze verwacht had. “Nou, een stevige neut en een bord spaghetti zouden er wel in gaan!”. Nadat ze enigszins was bijgekomen van de lach, bracht ze me een bak koffie, óók zeer welkom!

En weet u wat wèl leuk is aan het ouder worden? Er worden je dingen ‘vergeven’, want “ach, je bent óók de jongste niet meer, hè!”. Als er zoiets gezegd wordt vreet je je van binnen óp, maar van buiten accepteer je die uitdrukking meestal met een genadig lachje.

Wat dacht u trouwens van de schoolreünies? Oók een leuke maatstaf! Zo’n elf jaar geleden naar een reünie van m'n middelbare schooltijd geweest. Wist niet dat er zó veel oude mensen waren van achter in de veertig! Allemensen, zeg! Er zaten er een stel alleen maar over hun kwaaltjes te praten. Of je in een ouderwets bejaardentehuis was beland! Heb me toen ook ontzettend snel verwijderd van die vrouwen, het kòn eens besmettelijk zijn! Thuisgekomen het grote licht in de gang aan gedaan, en eens even, mèt leesbril, in de spiegel gekeken…Pfoe, gelukkig: ik had géén rimpelige hals, en géén naar beneden trekkende contouren. Wàt een opluchting! Hoorde later van mijn neef, die mijn wiskundeleraar was toentertijd, dat de mannen ter plaatse vonden dat ondergetekende er toch nog wel èrg smakelijk uitzag voor haar leeftijd! Je kunt op allerlei manieren een compliment krijgen, bleek wel, haha!

Waar ik me wèl in kan vinden is Omroep Max. Als, ik zeg dus àls’ ik tv kijk, is het meestal naar programma’s van deze omroep. Te weten: Heel Holland Bakt, Denkend aan Holland en Max Vandaag. Naar al die real-life shows kijk ik niet. Dat vindt deze senior namelijk niets. Daar komen mensen in voor die aandacht te kort komen, en tegen elke prijs met hun smoelwerk op tv willen komen. Ja, sórry, hoor, maar het ís toch zo? Maar ja, de jeugd, hè! Nu zal ìk eens aan leeftijdsdiscriminatie doen. De ‘goeien’ niet ter na gesproken dan, hoor! Ik wil niet iedereen over één kam scheren. (Óók weer zo’n senioren-gezegde!)

Nu effe wat anders: als ik kijk wat er in onze toko verkocht wordt aan produkten: bijna alle fabrikanten van supplementen hebben wel een ‘leeftijdsgebonden’ vitaminepreparaat in hun assortiment. Aan de ene kant wel handig, aan de andere kant denk ik dan: “Ja, doei! Wij, 50plussers, zijn niet allemaal hetzelfde!”. De één zit al achter de geraniums niets te doen, de ander sport zich in zijn of haar vrije tijd nog het leplazarus! Daar zijn juist verschllende preparaten voor nodig, en niet allemaal dezelfde. Dus die kreten van: “50, 60 of 70-plus vitaminen” houden totáál geen steek, neem dat nu van mij aan, heren en dames fabrikanten.

Ik bedoel maar, ik ben wel ‘oud’, maar ook al jaren gediplomeerd drogist. Dan telt ervaring tóch meer dan een getal, niet dan?

En nu ga ik de ‘junioren’ onder ons even toespreken. Lieve jongeren: beoordeel ons niet om onze leeftijd. Leeftijd is een getal, geen gemoedstoestand. Er zijn mensen die nooit ‘oud’ worden, en er zijn mensen die met 45 al ‘oud’ zijn . Sommigen lopen met 60 jaar al achter een rollator, met allerlei bandages aan hun lijf, tobbend, klagend en zuchtend. Daarnaast heb je de gevorderden in leeftijd, die nog alles uit het leven halen. Die lekker doen waar ze zin in hebben, en die zich geen barst aantrekken van de heersende opinie dat men met, ik noem maar een getal, 70 geen plezier meer ‘mag’ hebben! Er is zó’n verschil in mensen gelukkig! Dus nogmaals, jongeren, kijk naar de mens achter de leeftijd: leeftijd is slechts een getal!

Deel dit bericht met je vrienden!