maandag 6 december 2021

webMagazine over stad, cultuur
en wereld

Franse schilder 19e eeuw. Bld.cco
24
nov

Het verraad (Deel 7 van de kopstoot van Fontuyn)

Van mij mochten de  moslims,die er zijn, blijven. Er mochten alleen geen nieuwe bij. Vol is vol! Mijn achterban is stukken harder. Die wenst ze allemaal terug naar Marokko. En daarbij dient het niet te blijven. De bezem moet door heel onze verziekte maatschappij. Net als in de Jaren Dertig. Het land moet worden terug gegeven aan de Hardwerkende Nederlander. Die niet faket dat hij ziek, zwak of misselijk is… of de artistiekeling uithangt… maar gewoon keihard werkt voor z’n pensioen. En z’n AOW. 

De orde moet hersteld! Het moet afgelopen zijn met die zouteloze smoezen, dat werkelozen zogenaamd geen job kunnen vinden en asielzoekers niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst! Wij moeten weer rechts durven zijn. Duidelijk rechts. Toen het goed ging met Nederland, was Nederland rechts! Denk aan onze Gouden Eeuw. Nederland bloeide toen dank zij onze VOC-mentaliteit. In de Jaren Zestig, toen is het begonnen, het linkse speelkwartier. Maar nu is het over en uit!”

Fontuyns ogen fonkelden als vanouds en hij sloeg zowaar met de vuist op tafel. Wat geen geluid gaf. Het slaan van spoken geeft nu eenmaal geen geluid.

“Je zult je afvragen, waarom ik contact met je heb gezocht. Uitgerekend met jou, mijn moordenaar. Ja, mijn moordenaar! Niet secundair zoals Henk en Ingrid dat zien, door middel van “haatzaaien” medeplichtig aan… maar primair, door mij te verraden zoals Judas Iscarioth de Messias verraden heeft. Door niet loyaal aan mij te zijn. Door te weigeren mijn tweede man te zijn. Maar nu over jouw verraad. 

Wij hebben één grote, socialistische dichteres gekend. Henriëtte Roland Holst – van der Schalk… “Tante Jet” … die had het begrepen. Met enkel materialist zijn á la het marxisme, doet de mens zichzelf tekort. De mens is óók een geestelijk wezen. Op het eind van haar leven noemde Henriëtte  zich bewust religieus socialiste – zij wilde het socialisme verrijken met een dosis spiritualiteit.

Jij had mijn rechtspopulisme kunnen en moèten veredelen op de wijze zoals Henriëtte Roland Holst dat bij het socialisme heeft trachten te doen.

Jij meer poëet dan politicus, ik meer politicus dan poëet, we hadden elkaar aangevuld. Toen het erop aankwam, was jij er niet. Erger nog, je hebt me op allerlei manieren tegengewerkt. Waarom? Omdat je afgunstig was … dat niet jij, maar ik de eerste man was van de Nieuwe Politiek! Daarom! Dit dénk ik niet, dat weet ik wel zeker. Maar... eerste man zijn, dat zit niet in je, Klumpkens! Daar is je sterrenbeeld Vissen te schuchter voor, te zweverig. De hybris, dat je dat ooit hebt kunnen denken!

Jij had de tweede man moeten durven zijn, die je van nature bent. Juist jij had dat element kunnen inbrengen, wat in mijn beweging heeft ontbroken: de poëzie. Nu is mijn nalatenschap ontaard tot een vulgair rechtspopulisme. Alles wat er nog over is van mijn elan is: verzet tegen de islam! Overigens een goede zaak, daar niet van. Want elke islamiet, die de Jihad ziet als een gewelddadige strijd in plaats van een geestelijke, dient krachtig aangepakt. Zeker na 9/11!

Want niet ìk in mijn Ermenegildo Zegna-pak ben de fascist,  maar zij in hun djellaba’s zijn dat! Nooit had je me “polder-Mussolini” mogen noemen. Ik wil dat je dat goed maakt! Schrijf mijn biografie Volksprins Fontuyn. Dat ben je mij verschuldigd. Dan gebruik je het beetje schrijftalent dat je in je hebt eindelijk eens voor iets nuttigs.

Lees hier het voorgaande deel

Deel dit bericht met je vrienden!

Manuel Kneepkens

Manuel Kneepkens

M.M.M. (Manuel) Kneepkens (Heerlen, 26 februari 1942) is een Nederlands dichter, publicist, politicus en jurist-criminoloog. 

Na het gymnasium op het Bernardinuscollege ging hij in Leiden rechten en criminologie studeren. In 1971 vertrok hij naar de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Daar was hij 23 jaar docent strafrecht en criminologie.

Overzicht columns