woensdag 16 juni 2021

webZine over stad, cultuur
en wereld

Paracetamol. Foto Michelle Tribe
30
mei

Hamsteren!

Weet u nog, de eerste weken van De Pandemie? Er werd gehamsterd bij ’t leven! En in het begin vooral wc-papier. Dat heb ik nooit begrepen, en dat begrijp ik nog steeds niet. Zo ook mijn talrijke familieleden van All Over The World niet.

Het was werkelijk overal ter wereld hetzelfde scenario: alle schappen van het wc-papier leeg! Van Nieuw-Zeeland tot Cuba, en alles daar tussenin.

Persoonlijk heb ik altijd een flinke voorraad van dat spul in huis, maar op een gegeven moment ís het een keer op! Welgemoed naar de Appie getogen. MIS! Een schap zo groot als een gemiddelde bestelbus was leeg, hartstikke leeg! Ik hoorde van de dame achter de kassa dat er mensen waren die 10(!) pakken van dat spul in hun kar zwiepten, tot er een limiet gesteld werd..

Dan maar naar de Aldi in mijn eigen woonplaats. Wéér mis! Hetzelfde verhaal! De Jumbo: idem! De andere dag weer geprobeerd: wéér nul op request. Wanhopig vroeg ik me af hoe ik in vredesnaam aan een stel wc-rollen kon komen. De nood werd nu wel érg hoog! En las ik nu nog papieren kranten was er een oplossing geweest. Maar je bips afvegen met een i-pad gaat niet. Nou ja, het kán wel, maar erg hygienisch is het niet..

Misschien al mijn familieleden langs gaan om te bedelen. Óók geen optie: die zagen me aankomen. Tot 6 keer toe misgegrepen, hé! En uiteindelijk een pak te pakken! Of ik de Heilige Graal gevonden had! Waar een mens al niet blij mee kan zijn.

En het bleef niet bij wc-papier:neen, ook de diepvriesroerbakgroenten, de potjes en blikjes conserven, de pakken rijst en pasta, de dozen pannekoekenmix: alle schappen leeg ’s avonds om 18:30. (Dat is normaliter het tijdstip dat ik na mijn werk boodschappen kan doen. Als je net als ik ’s morgens om 08:30 moet beginnen, blijft er weinig anders over dan die tijd je inkopen te doen.)

Maar niet alleen in de supermarkten werd er gehamsterd: ook in onze eigen toko was het raak: de ontsmettende handgel, de handzeep, alcohol en handschoenen vlogen als zoete broodjes over de toonbank!

En toen kwamen daar respectievelijk de paracetamol, de vitamine C en de vitamine D voorbij…. Heb een aantal keer ontzettend mijn overtuigingskracht in de strijd moeten gooien om sommige klanten er van te weerhouden onnodig 6 tabletten paracetamol per dag te slikken: die dachten dat je dan geen Corona kon krijgen…

Dus ook in onze winkel moesten we noodgedwongen limieten stellen: niet meer dan 2 doosjes van 50 stuks per klant. Sommige klanten kwamen met de hele familie…

En ze kwamen van heinde en verre, zelfs uit ‘de grote stad’. Had op een gegeven moment een dame in de toko die dacht dat ’ze in zo’n klein dorpje nog wel voorraad paracetamol hadden’. Heb beleefd geantwoord dat ‘wij in dit kleine dorpje beslist niet achterliepen’. Enigszins beledigd trok het mens aan d’r stutten. Zout óp, zeg!

Al met al was het een sport om in die periode aan je spullen te komen. Één voordeel: een mens wordt knap vindingrijk als de ‘nood hoog is’. Heb een aantal nieuwe gerechten ontdekt, met ogenschijnlijk niet-matchende ingredienten. Dus heerlijk gegeten al die tijd!

Zo zie je maar weer: een pandemie is toch nog érgens goed voor!

 

Deel dit bericht met je vrienden!