vrijdag 20 mei 2022

webZine over Stad, Cultuur
en Wereld

Chirac in 1997 Foto EU cco
16
jan

Le Carla Bayle (De wonderbaarlijke reis, deel 2)

Het Eerbetoon aan Josephine Baker bracht bij mij in herinnering de wonderbaarlijke reis naar het dorp Le Carla Bayle in Frankrijk, die ik als raadslid uit naam van de  gemeente Rotterdam in Oktober 1995 mocht maken. Want in die reis speelde (de schim van ) Josephine Baker een rol, 

De Franse politicus Jacques Chirac was  in 1995 President de la Republique geworden en had besloten pour la gloire de France atoomproeven te houden op de atol Mururoa in de Stille Zuidzee. Volkomen overbodige proeven. Alleen maar om de wereld te laten zien dat Frankrijk nog steeds een grote mogendheid, c.q. een atoommogendheid, was. . . 

Rotterdam had zich begin Jaren Tachtig tot atoomvrije ge¬meente verklaard. Dat schiep verplichtingen, vond ik. Een Rotterdams protest tegen de  kernproeven van Frankrijk, onze partner in de EU, op de atol Mururoa diende mijns inziens dan ook niet uit te blijven. Maar hoe dat protest adequaat te uiten...? 

Wat was bv. het meest zinvolle aanspreekpunt in Frankrijk voor een Rotterdamse protest ? De gemeenteraad van onze zusterstad Lille, zou je zo zeggen. Maar ... in Lille, de enige zus¬ter¬stad die Rotterdam er in Frankrijk op na houdt,  had men toentertijd een uitgesproken afkeer van Rotterdam vanwege het drugstoerisme van jonge¬ren uit die stad richting Spangen.* In Lille heerste namelijk de mythe dat het hier te Rotterdam een wààr drug-paradijs was. Volgens de Spangense kastelein Rinus Vis kwam dat doordat er ooit eens een container cocaïne onder het bewind van de toenmalige procureur-generaal van het Gerechtshof in Den Haag Winnie Sorgdrager was 'doorgelaten' in de haven van Rotterdam en door een stommiteit te Rotterdam op de markt gebracht.** En die partij bevatte coke van een zodanige kwaliteit, dat binnen het junkcircuit van Europa de stellige mening bleek te hebben postgevat dat het hier in Rotterdam het Land van Cocagne was! In Rotterdam moest je zijn!   
 

* Het anti-Nederlandse  sentiment was in Frankrijk toen wijd verbreid. ‘Het is een schande, dat een reus als Frankrijk lijdzaam moet toezien, hoe een dwergje als Nederland de poten van onze maatschappij doorzaagt…' Het Vervolg , de Volkskrant, 24 Juni 1995

** Zie het verslag  van de  zgn. Commissie van Traa inzake opsporing,  Enquêtecommissie opsporingsmethoden. Den Haag, 1996, blz. 266-268

 

Dit was het tweede deel van het kort feuilleton 'De wonderbaarlijke reis naar Le Carla Bayle' ofwel herinneringen rond Josephine Baker. Het eerste deel verscheen hier op 8 jan. Zondag 23 jan volgt dl3 

Deel dit bericht met je vrienden!

Manuel Kneepkens

Manuel Kneepkens

M.M.M. (Manuel) Kneepkens (Heerlen, 26 februari 1942) is een Nederlands dichter, publicist, politicus en jurist-criminoloog. 

Na het gymnasium op het Bernardinuscollege ging hij in Leiden rechten en criminologie studeren. In 1971 vertrok hij naar de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Daar was hij 23 jaar docent strafrecht en criminologie.

Overzicht columns