Boksicoon Frans van den Heerik overleden

7989-boksicoon-frans-van-den-heerik-overleden

Boksicoon Frans van den Heerik is maandag op 78-jarige leeftijd overleden. Hij was eigenaar van boksschool Boxing ’82 in de Afrikaanderwijk. Daarnaast verwierf hij recent enige landelijke bekendheid met een docu-serie van Viceland over Boxing ’82. (Bron foto: Tv.meter.nl)

Hieronder is hij o.a. met zijn vrouw Tiny op bezoek bij een opname van De Wereld Draait Door.


In de studio Frans en Tiny van den Heerik, Jaap van Dok en Joop van Deursen van Boxing '82 -> http://bit.ly/2ey1wHe #DWDDpic.twitter.com/vja77cbLj6.

Hieronder nog twee foto's van Frans van den Heerik bij Boxing '82.

Foto: Wim de Boek.

Foto: Wim de Boek.


Bron van deze foto: TV.meter.nl.

Anita Arron :
Dag Meneer Frans ik ga uw goedemorgen iedere ochtend als ik naar mijn werk ga missen.

vrijdag 26 apr 2019

Anita van Aalst :
dag meneer Frans ik ga uw goedemorgen iedere morgen als ik naar mijn werk ging missen.

vrijdag 26 apr 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Identiteit


(door Kees Versteeg)

De menselijke identiteit is als een diamant met vele vlakken. Het hangt maar net van de situatie, de tijd en plaats af op welk deel van je identiteit je wordt aangesproken. Dat kan je huidskleur zijn, maar ook je geslacht, leeftijd, seksuele voorkeur, bezit, sociale klasse, opleiding, burgerlijke staat en tientallen andere zaken. Op sommige plaatsen bezit iedereen voor even dezelfde identiteit: in een supermarkt zijn we allen in de eerste plaats consumenten. Wat we daarnaast óók allemaal zijn, is in de Jumbo irrelevant. De ellende van identiteitspolitiek is dat mensen één facet van hun identiteit zó opblazen dat die alle andere facetten overstemt. Eigenlijk laat je jezelf daardoor als mens verdwijnen – en ook alle andere mensen die niet dat kenmerk hebben. Identiteitspolitiek ontmenselijkt mensen – het maakt ons meer robot dan mens.

Natuurlijk, niets komt uit de lucht vallen, ook identiteitspolitiek niet. Die is ontstaan uit het op zich gerechtvaardigde verlangen van minderheden om meer gekend te worden. Zolang de wens tot emancipatie de boventoon voert, is er niet zoveel aan de hand. Het is zelfs gezond voor de samenleving, die wordt daar rijker van. Maar als de emancipatiedrang ontaardt in een dictatuur van minderheden, en omslaat in een verlangen om revanche te nemen, zijn we verder van huis dan ooit en zullen de muren tussen groepen tot aan de hemel reiken.

Foto: wikipedia.org

  • Nieuw

  • Reacties