Arbeidsmigranten door de lens van fotograaf Robert de Hartogh

8280-arbeidsmigranten-door-de-lens-van-fotograaf-robert-de-hartogh


(van de redactie)

Allemaal Rotterdammers

Rotterdam 10 september - Vanaf de jaren '70 arriveren vele vaders en moeders, afkomstig vanuit de hele wereld, met hun gezin in Rotterdam. Sommige om geld te verdienen, anderen op de vlucht of op zoek naar een beter leven. Fotograaf Robert de Hartogh (Rotterdam,

1942) heeft het leven van deze migranten vastgelegd. Door zijn lens zien we de open en optimistische blik van nieuwe bewoners. De expo 'Allemaal Rotterdammers' opende afgelopen zaterdag en neemt ons mee langs het beeldverhaal van de Rotterdamse migranten.


Na de oorlog zoeken Rotterdamse bedrijven overal ‘gastarbeiders’ om het zware werk op te knappen. Italianen, Spanjaarden, Joegoslaven, Kaapverdianen, Turken, Marokkanen komen en gaan. Een deel blijft in Rotterdam als ze vanaf de jaren ’70 hun gezin naar Nederland kunnen halen. Rotterdam werd hun stad van aankomst; stad van vestiging.

Robert de Hartogh heeft via zijn lens vele culturen in Rotterdam vastgelegd en is daarmee een van de belangrijkste beeldhistorici van de grote transformatie die de stad heeft doorgemaakt. Zijn beelden overtuigen en laten wisselende perspectieven op Rotterdam zien. Altijd met de achterliggende boodschap: "We zijn allemaal Rotterdammers dus we moeten het met elkaar doen, ook al is dat niet altijd makkelijk".

De tentoonstelling biedt een intiem kijkje in het leven van de Rotterdamse migranten. Van de vele hindernissen die overwonnen moeten worden in de zoektocht naar behoorlijke huisvesting, scholing en werk tot de rituelen en feesten die de nieuwe bewoners verbinden met hun tradities en geloof. We zien hoe verschillende achtergronden zich mengen tot typische Rotterdamse straattaal, hoe de jongste generatie het schoolplein, de buurt en de stad ontdekt én hoe de stad omgaat met en bijdraagt aan de toekomst van de nieuwe bewoners.

Allemaal Rotterdammers is t/m 9 december te zien bij Museum Rotterdam.

Over Robert de Hartogh

Robert de Hartogh (Rotterdam, 1942) werd opgeleid aan de Academie van Beeldende Kunsten in Rotterdam. Eerst studeerde hij beeldhouwen, later stapte hij over naar grafiek (etsen). De foto’s van Robert de Hartogh hebben door tal van publicaties en tentoonstellingen van onder meer het NCB, SHBW en het Museum voor Volkenkunde (nu Wereldmuseum) een belangrijke bijdrage geleverd aan de beeldvorming over migranten in Nederland.

Foto’s hieronder (alle van Robert de Hartogh)

Op deze foto: Winkelcentrum Zuidplein, 1979

Op deze foto: Marokkaanse familie, Oude Noorden 1983

Op deze foto: Basisschool Zonnekant, Rotterdam Zuid 1982

Op deze foto: Poetry Park in Het Park 1979

Zie ook https://museumrotterdam.nl


van de uitgever :
WORD DONATEUR VAN RV&M. Maak een vaste bijdrage per maand (vanaf €2,-) of een eenmalige bijdrage naar keuze over naar NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

Afzender: RV&M
emailadres: contact@vandaagenmorgen.nl

maandag 16 sep 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Irezumi

De –heel jaren zestig- behoorlijk door sex en geweld gefascineerde Yasuzô Masumura wist met zijn obsessies behoorlijk mooie films te maken. 'Irezumi' is er één van. 'Irezumi' dat zoveel betekent als tatoeage, gaat over een winkelierdochter die de benen neemt met een winkelbediende. Vervolgens wordt ze tot prostitué of geisha gemaakt.


Ze krijgt een tatoeage op haar rug die haar toch al niet al te fijne karakter nog wat scherpere kantjes geeft, of daar in de film als excuus voor wordt gebruikt.
De trailers die als extra op de DVD staan, laten nog wat meer typisch Matsomura (1924-1986) zien. Dat is bepaald niet typisch Japan.
Masumura studeerde weliswaar ijverig en veel in Japan, waaronder rechten en literatuur, maar ging daarna door naar Italië. Van 1951- 1953 studeerde hij film aan het Centro Sperimentale Di Cinematografia. Hij zei erover: Na twee jaar Europa beleefd te hebben wilde ik mooie, vitale en sterke mensen die ik daar leerde kennen portretteren. Dat bleef hij doen in zijn Japanse films. Zo lopen er meerdere culturen door zijn films heen. Hij is niet de enige bij wie dat gebeurde. Van Gogh was weg van Japanse prenten. De voorbeelden zijn legio. Het maakt uit. Soms wordt iets door weten mooier, soms ook niet.

(door Ronald G)


  • Nieuw

  • Reacties