Sobere nieuwjaarsreceptie Rotterdam

4356-sobere-nieuwjaarsreceptie-rotterdam (Door Manuel Kneepkens)

Het was al ruim van tevoren bekend gemaakt: de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Rotterdam zou dit jaar sober zijn.
Ten slotte leven wij in een tijd van bezuinigen, bezuinigen en nog eens bezuinigen.
Barre tijden dus.


Wij begaven ons op 7 januari jl. naar het Stadhuis om eens aan den lijve te ondervinden wat zo’n sobere Nieuwjaarsreceptie in de praktijk inhoudt.
Al van verre spoelde ons een geluid uit de Burgerzaal tegemoet, zo ongeveer als kinderen plegen te maken in overdekte zwembaden. Maar dan natuurlijk een paar octaven lager!
Het betrof hier immers volwassenen. Een grote kakofonie van ,,Beste Wensen!’’ ,,Beste Wensen!’’

Hoe kwam de nieuwjaarsreceptie aan dat rauwe geluid dat op eerdere nieuwjaarsrecepties beslist niet te horen viel.
Dat kwam omdat het orkestje dat in het verleden door stemmige salonmuziek het geluid in de Burgerzaal voortreffelijk wist te dempen, bleek… wegbezuinigd. Dat was bezuiniging nummer 1.

Geen nood, mij naar de dranktafel begeven. Jus d’ orange en witte wijn waren nog in voldoende mate aanwezig. Maar de anders zo voortreffelijk sterke jonge jenever…. afgeschaft. En laten we nou net daarvan een groot liefhebber zijn. Ai, dat was dus bezuiniging no 2.

Ook werd er duidelijk schaarser met de hapjes rondgegaan dan in vorige jaren. En ook op het assortiment was ingrijpend bezuinigd. Waar was de ‘koning van de Hollandse receptie’, de bitterbal? Al even afwezig als ‘het vlammetje’ èn de palinghapjes.
De als altijd voortreffelijk smakende gehaktballetjes waren er overigens nog wel. Maar ze bleken….. gekrompen tot een vierde van de omvang van vroeger. Dat waren dus de bezuinigingen 3, 4, 5, 6 en 7!

Meer bezuinigingen kon ik vervolgens niet ontdekken. Op het uitnodigingsbeleid was in elk geval niet bezuinigd. Het was drukker in de Burgerzaal dan ooit.
Te vroeg gejuicht…. Op het einde stuitte ik pijnlijk onverwacht toch nog op een niet onbelangrijke bezuiniging. De duur van de receptie bleek sterk ingekort! We werden liefst een uur eerder de zaal uitgebonjourd dan voorheen. Bezuiniging nummer 8.
,,Volgende jaar duurt de Nieuwjaarreceptie vast niet langer dan de toespraak van de burgemeester, twintig minuten,’’ sneerde een Vooraanstaand Ambtenaar, die met mij als laatste en vol tegenzin de Burgerzaal verliet.

Hij blijkt inmiddels wegbezuinigd. Bezuiniging nummer 9.

Hans Roodenburg :
Leuk stuk! Dat belooft wat voor de toekomst.

donderdag 17 jan 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties