Havenman van het jaar Gerard Deen: ‘Aardgas thuis is soms gevaarlijker’

(Door Hans Roodenburg)

‘Iedere kilometer varen, is milieu besparen.’ Dat staat met grote letters op de nieuwe ‘groene’ binnenvaarttanker Argonon, de eerste ter wereld die kan varen op vloeibaaraardgas (80 procent) endiesel (20 procent).Door dit initiatief voor een milieu-vriendelijk aangedreven binnenvaartschip,gebouwd mede dankzij ‘bij elkaar gescharrelde’innovatiesubsidies,is ondernemer Gerard Deen uit Zwijndrecht afgelopen maandag gehuldigd als Havenman van het Jaar 2011.



Veel eer

Uit handen van voorzitter Theo Jongedijk van de Stichting Havenman van het Jaar kreeg hij gisteren de prijs uitgereikt, bestaande uit een penning, een oorkonde en voor de rest heel veel eer. Een jury van elf vooraanstaande mensen uit de haven heeft Deen verkozen tot 31ste Havenman van het Jaar. In hun keuze worden ze geacht onafhankelijk te zijn en zich niet voor karretjes van de eigen organisatie te laten spannen.

De Argonon is recent in de vaart gekomen en vaart vrijwel uitsluitend in het Rotterdamse havengebied voor het bunkeren van schepen. Volgens Jongedijk loopt Deen met zijn investering vier jaar vooruit op de ontwikkelingen naar een milieuvriendelijker binnenvaart in het streven om de uitstoot te verminderen van schadelijke stoffen die vrijkomen door het gebruik van scheepsmotoren.

Bij het ontwikkelen van de superschone Argonon zijn vele partijen betrokken geweest. Deen vertelde dat toen hij voor het eerste met het plan bij de overheidsinstellingen voor subsidie kwam, hij meteen werd teruggestuurd omdat men niet inging op globale ideeën. Er moest op basis van projectaanpak een concreet voorstel komen.


Steun

Deen liet zich daardoor niet ontmoedigen en met steun van vele anderen, onder andere zijn hele familie die samen een rederij van zes binnenvaartschepen runt, lukte het hem een gedegen ontwerp te laten maken. Waarna de subsidies loskwamen.

Volgens hem hebben schepen op aandrijving van LNG (vloeibaar aardgas op 162 graden onder nul) ook alle kansen economisch rendabel te worden, zeker óók zonder subsidie als de bunkerolieprijzen naar verwachting nog verder zullen oplopen.

Tot voor enkele jaren terug stonden in de Rotterdamse haven bijna alle seinen op rood als er sprake was van LNG. Een discussie die met name eind jaren ’70 hevig werd gevoerd toen er al plannen bestonden om een overslagterminal voor LNG in Rotterdam te bouwen voor in Algerije gewonnen en vloeibaar gemaakt aardgas. Dat ging toen na heftige politieke discussies niet door, maar op Maasvlakte (1) is onlangs gestart de Gate LNG-terminal, een gezamenlijk project van Gasunie en Vopak.


Weggestuurd

Wie schetst Deen zijn verbazing toen hij voor de eerste keer met de Argonon bij een olieterminal van ‘Britse eigenaren’ (BP, red.) op een steenworp van deze LNG-plant wilde aanleggen maar werd weggestuurd vanwege het vermeende gevaar van zijn aandrijving op LNG. Later is dat goed gekomen en heeft Deen na overleg de oliemaatschappijen achter zijn initiatief gekregen.

Hij noemt overigens LNG veel onschuldiger dan vele andere gevaarlijke stoffen die door de haven worden vervoerd of op bedrijven worden ‘gebruikt’ en verwerkt. ,,Misschien is aardgas thuis dat door klusleidingen van de Gamma loopt wel gevaarlijker.’’



Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties