Verhuizingen van AD en NRC Handelsblad

‘Van hartje stad naar de polder en weer terug’

(Door Jim Postma)

ROTTERDAM – Er is iets merkwaardigs aan de hand in Rotterdams krantenland.Zo is het Algemeen Dagblad met bijlage Rotterdam onlangs verhuisd vanuit de Alexanderpolder, terug naar het hartje van de stad.


Ook bij NRC Handelsblad staan de verhuisdozen zo goed als klaar om over te steken naar het centrum, maar dan van Amsterdam. Meer dan twintig jaar geleden vond eveneens een krantenexodus plaats, namelijk vanuit ‘Fleetstreet’ in de Witte de Withstraat naar buiten de stad. Toen vertrokken daar voor goed het AD, de NRC en het toenmalige Het Vrije Volk.


Eind tachtiger jaren wekte dit alom grote verwondering bij journalisten en krantenlezers. ‘Een krant hoort te zitten in het centrum van de stad’, zo was de algemeen geldende stelregel. Maar de door zichzelf hooggeprezen ‘managers’ en ‘commercieel directeuren’ uit die tijd wisten het allemaal beter. Dus trokken AD en NRC gezamenlijk naar de Marten Meesweg in de Rotterdamse oostelijke buitenwijk Alexanderpolder.

Vervolgens, door wat voor oorzaken dan ook, daalden de oplagecijfers van deze kranten. Journalisten en andere krantenmedewerkers werden massaal ontslagen.

Het Algemeen Dagblad zit nu dus reeds aan het Delftseplein in het nieuw verbouwde oude postkantoor vlakbij het Centraal Station. En NRC-hoofdredacteur Peter VanderMeersch verhuist binnenkort met zijn hele ploeg naar het hartje van Amsterdam in de buurt van het Rokin.


NAC?

Overal in het land houdt de NRC-hoofdredacteur daar lezingen over. Recent nog in sociëteit Matrix van het nieuwe Literair Café Rotterdam in de Mauritstraat. Echte Rotterdammers vinden het maar helemaal niets dat hun Nieuwe Rotterdamse Courant voortaan in Amsterdam gaat zitten.

,,Gaat de krant dan Nieuwe Amsterdamse Courant heten?’’ vroeg een van de aanwezige journalisten met een knipoog naar NAC, de voetbalclub in de eredivisie. Hoofdredacteur Peter Vandermeersch: ,,Geen sprake van. Op ons nieuwe kantoorgebouw in Amsterdam staan maar drie letters. En dat is en blijft NRC!’’

De hoofdredacteur had wel andere zorgen aan zijn hoofd. Namelijk of de NRC na het overgaan naar het tabloidmodel verder moest gaan als ochtendkrant. Om de modetrend naar tabloid te volgen, had de krant al aardig wat boze reacties en dito opzeggingen gehad. VanderMeersch: ,,Uit een onderzoek onder lezers is gebleken dat de helft van onze abonnees graag de krant in de middag willen blijven ontvangen. Dat gaat dus een moeilijke keuze worden. NRC/Next natuurlijk in de ochtend.’’


Dubieus

De keuze om vanuit Rotterdam naar Amsterdam te vertrekken vonden veel toehoorders dubieus. ,,Zal wel met de nieuwe eigenaren te maken hebben, met een sterke voorkeur voor de Grachtengordel,’’ zo was in de wandelgangen te horen. ,,De vraag is,’’ zo stelde journalist Hans Roodenburg ,,hoeveel abonnees dit weer gaat kosten in de regio Rotterdam.’’

Zakelijk hoofdredacteur Bart Verkade van het Algemeen Dagblad legde in zijn eigen krant de reden van de verhuizing uit naar het hartje van Rotterdam: ,,We zijn de komende vijftien jaar beduidend minder aan huur kwijt.’’


Blijft over de vraag aan Verkade en Vandermeersch: Of hun rekenmeesters kunnen uitrekenen hoeveel het bespaard had als het AD en de NRC gewoon in de Witte de Withstraat waren gebleven?!



Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Irezumi

De –heel jaren zestig- behoorlijk door sex en geweld gefascineerde Yasuzô Masumura wist met zijn obsessies behoorlijk mooie films te maken. 'Irezumi' is er één van. 'Irezumi' dat zoveel betekent als tatoeage, gaat over een winkelierdochter die de benen neemt met een winkelbediende. Vervolgens wordt ze tot prostitué of geisha gemaakt.


Ze krijgt een tatoeage op haar rug die haar toch al niet al te fijne karakter nog wat scherpere kantjes geeft, of daar in de film als excuus voor wordt gebruikt.
De trailers die als extra op de DVD staan, laten nog wat meer typisch Matsomura (1924-1986) zien. Dat is bepaald niet typisch Japan.
Masumura studeerde weliswaar ijverig en veel in Japan, waaronder rechten en literatuur, maar ging daarna door naar Italië. Van 1951- 1953 studeerde hij film aan het Centro Sperimentale Di Cinematografia. Hij zei erover: Na twee jaar Europa beleefd te hebben wilde ik mooie, vitale en sterke mensen die ik daar leerde kennen portretteren. Dat bleef hij doen in zijn Japanse films. Zo lopen er meerdere culturen door zijn films heen. Hij is niet de enige bij wie dat gebeurde. Van Gogh was weg van Japanse prenten. De voorbeelden zijn legio. Het maakt uit. Soms wordt iets door weten mooier, soms ook niet.

(door Ronald G)


  • Nieuw

  • Reacties