't Sprookje is uit: Zwaan doodt 'bastaard'

(Door Jim Postma)

PROVENIERSWIJK – Wat haast als een sprookje begon in het prille voorjaar van een moederzwaan die twee bastaardeendjes (of –gansjes) liefdevol adopteerde, is vorige week geëindigd in een klein drama. Nadat de moederzwaan op de kop van de Spoorsingel (vlak achter het Centraal Station) op een eigen nest was gaan zitten met zes grote zwaneneieren, is er een grote ruzie ontstaan tussen de vaderzwaan en de bastaarden. Met de dood als gevolg voor een van hen.


De talrijke reizigers van en naar het Centraal Station en de omwonenden in de Provenierswijk hadden al lange tijd schermutselingen gezien tussen de vaderzwaan en de inmiddels haast volgroeide bastaardeendjes. De vaderzwaan joeg de beestjes steeds weg als zij te dicht bij het zwanennest kwamen met de broedende moeder. Met hoge opengevouwen vleugels liet hij zien allerminst gecharmeerd te zijn van het zogenaamde kraambezoek van de nieuwsgierige eendjes of gansjes (‘vogeldeskundigen zijn daarover verdeeld in hun meningen’ - redactie).

Reeds wekenlang volgden de twee bastaarden de vaderzwaan, net zoals zij reeds sinds begin maart de moederzwaan constant volgden. Maar naarmate de eendjes of gansjes groter werden nam hun gedrag agressieve vormen aan.


Irritant

Bewoner van de Spoorsingel Willem Hamminga zegt daarover: ,,Het was net alsof zij de vaderzwaan aan het ‘stalken’ waren. Op het irritante af. Het mannetje was daar duidelijk niet van gediend en pikten ze enkele keren in de veren.’’

Een andere bewoner, Mishu Westerveld die er nog een filmpje van maakte zag het volgende: ,,De gansjes vlogen meerdere keren kwaadaardig op de vaderzwaan af. Die vluchtte weg van deze lastposten, maar ze bleven maar terugkeren.’’

Volgens de bewoners heeft de vaderzwaan een einde gemaakt aan de treiterende stalkers door één van hen een doodklap te geven met zijn vleugel. De bewoners zagen daarop een van de bastaarden dood drijvend in de Spoorsingel.

Zijn maatje is daarop met de Noorderzon vertrokken. Zowel moeder- als vaderzwaan zitten nu in blijde verwachting in aanzienlijk rustiger vaarwater bij het nest.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Schreven de goden de Illias en mensen de Odyssee?

Julian Jaynes (1920-1997) was een Amerikaans psycholoog en een avontuurlijk wetenschapper van groot formaat.

Ik citeer uit Wikipedia:

Jaynes was eén van de eersten die een bewustzijnstheorie als puur wetenschappelijk propageerde. In zijn boek The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind uit 1976 beschrijft hij zijn "bicameral mind", ofwel bicamerale of tweekamerige geest, theorie.

Jaynes opvatting is dat de twee hersenhelften, tot circa 3000 jaar geleden, vrijwel onafhankelijk van elkaar hebben gewerkt. In die tijd zouden mensen onbewust zijn geweest en hebben geleden onder het fenomeen ‘stemmen horen’ en andere soorten hallucinaties en zelfs onder vormen van dissociatie zoals die van de meervoudige persoonlijkheid.

De doorbraak van ‘bicamerale geest’ tot bewustzijn zou ongeveer 2700 jaar geleden, ten gevolge van de opkomst van geschreven en gelezen teksten en de spraakevolutie van de oude Grieken, hebben plaatsgevonden. In die tijd, zesde eeuw voor onze jaartelling, werden door de Grieken de democratie en natuurfilosofie ontwikkeld, dat hij ziet als een bewijs voor zijn theorie.

Wanneer we dus, aldus Jaynes, deze definitie volgen, zouden we moeten inzien dat geen van de personages in bijvoorbeeld de Ilias een bewustzijn had. Woorden worden erin niet figuurlijk maar in hun letterlijke oorspronkelijke betekenis gebruikt. ‘Psyche’ betekent adem, niet ziel, geest of bewustzijn; ‘thumus’ betekent beweging/trilling, niet emotie; ‘nous’ betekent waarneming, niet voorstellingsvermogen enz.

Jaynes neemt aan dat de wereld van de Ilias van voor 3500 jaar geleden gedomineerd werd door een tweedelige 'bicamerale geest', waarvan de rechterhelft uitvoerend is en god heette en een linkerhelft die volgzaam was en mens werd genoemd. Het waren de goden die de mensen direct of indirect (via priesters etc.) bevelen tot handelen gaven.

De 'bicamerale mens', aldus Jaynes, ontstond zo'n 11000 jaar geleden ten noorden van de zee van Galilea waar toentertijd een theocratisch georganiseerde nederzetting was gevestigd. Deze samenlevingsvorm verspreidde zich gestaag. De bicamerale beschavingen ondergingen zo'n 3500 jaar geleden geweldige culturele (uitvinding en verspreiding van het schrift) en vulkanische uitbarstingen die vele koninkrijken uiteen deed vallen. In deze chaos kon alleen het bewustzijn zich handhaven. Deze verandering wordt, volgens Jaynes, verhaald in de Odyssee die een eeuw later dan de Ilias werd geschreven. Hierin vinden we bewuste personen en psyche, nous en thumus als metaforen van bewustzijn. Tot zover Jaynes.

(door Kees Versteeg)

De foto is van azquotes.com

  • Nieuw

  • Reacties