Kale Willem kiest zijn eigen weg

Rotterdams monument op 73-jarige leeftijd ingeslapen

(Door Tim Donia)

CENTRUM - De oude eik is geveld. Kale Willem Robbersen is er op 73-jarige leeftijd tussenuit geglipt. Vorige week woensdag om precies 12 uur werd hij in slaap gebracht door een arts in Antonius, zes uur later stopte zijn hart.


Aan de toog van café Timmer werd hij die middag nog toegedronken:
Op Kale Willem, hij leeft voort.

Kale Willem maakte furore als kelner in journalistencafé de Schouw. Samen met zijn illustere kompaan Bolle Frans (hij overleed vijf jaar geleden) vormde hij een legendarisch duo. In de tijd dat alle kranten nog in het centrum zaten, was de Schouw de plek waar de kranten gemaakt werden.

Zoals iedere échte journalist weet, wordt een goeie krant nooit in elkaar gezet op de redactie, maar in de bruine kroeg. In de Schouw gebeurde dat onder toeziend oog van Kale Willem, die al kaal was voordat het mode werd. Hij was er streng, soms onrechtvaardig, maar altijd de baas over zijn kudde.


Gebijld

Het journaille omarmde de Kale en de Bolle. Dat, terwijl een ieder wist dat je er netjes gebijld werd. 'Jullie schrijven met een pen, wij doen dat met een vork', zo sprak hij eens oud-hoofdredacteur Herman Wigbold toe, toen die geconfronteerd werd met een nota van twee biertjes, terwijl hij altijd proostte op iemand anders.

Toen er eens een keurige man klaagde dat zijn whisky aangelengd was, proefde de Kale zelf en besloot op aandrang van de man uit een nieuwe fles een whisky in te schenken. 'Deze is ook aangelengd', tierde de man.

,,Uw papillen zijn naar de sodemieter van al dat gezuip,’’ zo reageerde de Kale boos. Toen hij navraag deed bij de Bolle, kwam de aap uit de mouw. 'Ik maak altijd al van vier flessen vijf flessen, anders verdienen we niks. Die schrijvers zijn allemaal doorgezopen, die proeven dat toch niet', verklaarde de Bolle. De Kale was verbijsterd: 'Ik word hier van alle kanten bestookt.' De whiskydrinker is nooit meer gesignaleerd.


Hanneke

Je sprak Kale Willem, die ooit werkzaam was op kantoor bij de Rotterdamsche Lloyd, nooit en te nimmer tegen. Er was er slechts één die dat tot zijn laatste snik deed, zijn onvermijdelijke sidekick Hanneke Schelling. Liefst 28 jaar aan zijn zijde en nooit een dag zonder dispuut.

De laatste jaren van de Kale waren niet gemakkelijk. Kleine kwaaltjes werden grote kwalen en terroriseerden zijn lichaam en geest. Slechts een enkele keer daalde hij van zijn woning (pal boven Melief Bender) naar zijn plaats aan de toog alwaar hij op klassieke wijze de vazen naar binnen werkte. Met versleten aderen, zwaar verrotte poten, en kwaadaardige gezwellen door het hele lijf oordeelde hij dat de kwaliteit van zijn leven voorbij was en koos hij zijn eigen weg. Zijn plaats zal nooit meer ingenomen worden, maar vergeten doen we hem niet.

Op Kale Willem, hij leeft voort.



Roodje :
Aan Anton: prachtige anekdote, hadden we eerder moeten weten!

vrijdag 14 jan 2011

Anton Heuff :
Een herinnering aan Willem van de Schouw, omdat de herinneringen voortleven. Willem was ook bij de Lloyd een man van gezag, op een bijzondere manier zoals hij dat in de Schouw ook was. Hij was een protégé van de familie Ruys, had waarschijnlijk weinig schoolse opleiding gehad maar kreeg wat te doen op kantoor. Hij kwam tot volle ontplooiing toen de Lloyd begon om aflosbemanningen per vliegtuig, een gecharterde Dakota, naar verre havens te brengen en de verlofgangers terug te vliegen. Willem kreeg een uniform en een pet op om als begeleider toe te zien op een ordelijk verloop van de reis. Het kwam natuurlijk aan op de retourvlucht met de verlofgangers, die zich voor vertrek al behoorlijk hadden volgegoten en daarmee zeker zouden doorgaan. Willem wist een truc om de bende een beetje in toom te houden. In een Dakota kon de piloot de zuurstoftoevoer een paar streepjes lager zetten, waardoor iedereen al gauw sliep als een lammetje. Eén keer was er een incident toen bij een tussenlanding iets was misgegaan met het legen van het toiletreservoir. Toen het vlieguig was opgestegen en weer in horizontale stand kwam, vloeide het equivalent van enkele tientallen liters bier door het gangpad... Zulke verhalen bewaarde Willem voor een rustige middag in de "woonkamer van de krant", want dat wás de Schouw.

dinsdag 11 jan 2011

a.van.dijk :
Wat een sympathiek artikel over deze zeer Rotterdamse mij 'bekend voorkomende' heer waar ik in de Schouw inderdaad menig wijntje van aangereikt heb gekregen.

vrijdag 07 jan 2011

Hans Roodenburg :
Zo hoort een leuk verhaal over een treurige gebeeurtenis te zijn Goed werk Tim!.

donderdag 06 jan 2011

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De geschiedenis van water



The history of water

‘The history of water’
has never been written

Until today

The history of water
is now being written
by a small fountain
at the end of Henszlemann Imre utca,
in the city of Budapest,
Hungary

- with bright blue water from the Danube

And what a page-turner it is!

(Piccalilly)


  • Nieuw

  • Reacties