‘Het geheim van stamcafé Companje’

4123-het-geheim-van-stamcaf-companje (Door Jim Postma)

ROTTERDAM – De horeca klaagt steen en been vanwege de economische crisis, maar dat geldt niet voor het horecaduo Dick Holl (55) en Yvonne Rebel.In hun café Companje aan de Teilingerstraat inRotterdam-Noord vierden zij onlangs met hun uitgebreide klantenkring een groot feest.Twintig jaar staan zij nu samen als uitbaters aan de toog. Afzonderlijk van elkaar werken Dick en Yvonne er respectievelijk 35 en 30 jaar in het 80 jaar oude stamcafé.


,,Voor de horeca ben je geboren of niet,’’ zegt Holl die van jongs af aan in deze sector werkt. ,,Je moet het in je hebben, gastvrijheid, tolerantie en mensenkennis. Een biertje leren tappen kan iedereen, maar je succes wordt bepaald door de manier waarop je met je klanten omgaat. Voor ons is het nooit een kwestie van eenrichtingsverkeer van alleen maar nemen. Wij geven veel terug. Gezelligheid staat in de top van ons vaandel,’’ aldus de door de wol geverfde horecabaas.

Zijn partner Yvonne Rebel: ,,Wij hebben het geluk op een goede locatie te zitten vlakbij de Schiekade met zomers veel aanloop naar ons terras. In de loop der jaren ontwikkelden wij ons als ‘spelletjescafé’. Zo zijn er nu vijf dartteams, biljartclubs, klaverjastoernooien, voetbalwedstrijden via grote schermen, een Spaarkas, mossel- en barbeque-avonden. Het barst hier altijd van de activiteiten. Met een zeer gevarieerde klantenkring, van metselaar tot advocaat.’’

In de omgeving van het druk bezochte café zitten instanties zoals het UWV, SoZaWe, de Gemeentelijke Kredietbank en scholengemeenschappen als Zadkine en het Grafisch Lyceum. ,,Af en toe hebben die instituten wat te vieren met een jubileum of een personeelsfeestje en dan komen zij naar ons toe,’’ verklaart Holl het succes van hun zaak. ,,Dan moet je als ondernemer inventief zijn. Het UWV bijvoorbeeld ging voor parties eerst naar een andere zaak waar zij alleen al voor de hapjes veel moesten betalen. Ik heb ze toen aangeboden de hapjes gratis te doen met een kleine opslag voor de keukenkosten. Sinds die tijd komen zij hier.’’

Voor de oorlog

Café Companje is dus nog van voor de oorlog. Er hebben verschillende eigenaren in gezeten, zoals Jan van der Heide, Leen de Bruin, Jan en Frans Companje. Het stond bekend onder verschillende namen. Ooit als café Vogel, daarna Van Ouds Pompenburg en de laatste 40 jaar als Companje. ,,Mijn grote horecaleermeester was Frans Companje,’’ zegt Holl. ,,Hij heeft nu café Centraal in de ZwartJanstraat. Van hem heb ik de kunst afgekeken hoe je een goede barkeeper en uitbater wordt. Hij is nog steeds een vakman op en top!’’

Yvonne Rebel kwam zo’n dertig jaar geleden in de zaak, de laatste twintig jaar samen met Dick als eigenaar. ,,Het geheim van het succes van ons café is je voortdurende aanwezigheid als gastvrouw en gastheer,’’ zegt zij met volle overtuiging. ,,Begin daarom, ondanks je goedlopende zaak, nooit een tweede café. Je vaste klanten pikken dat niet, die voelen zich voor de helft in de steek gelaten. En als het enigszins kan moet je niet een zaak pachten, maar altijd kopen. Anders werk je constant voor iemand anders.’’

Dick Holl tot slot met wijze horecalessen in deze slechte economische tijd: ,,Om je heen zie je reeds veel cafés met nog amper bestaansrecht. De omzetten lopen terug en de tijd dat zij zich op speelautomaten drijvende konden houden is al lang voorbij. Horecaondernemers die zelf weinig aanwezig zijn worden vanzelf gestraft. Veel wisseling in je personeel is eveneens een slecht teken voor je zaak. Als je alleen zonder veel interesse een biertje tapt en geen benul hebt hoe je met klanten moet omgaan, kan je net zo goed sluiten.’’


Yollie :
Cafe Companje is gewoon een hele leuke zaak. Zeer schone toiletten, en het koffiezetapparaat blinkt je tegemoet. Biertje wordt er zeer goed en met zorg getapt. Wie en wat je ook bent is niet belangrijk, als je maar gezellig bent.

woensdag 26 jun 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Schreven de goden de Illias en mensen de Odyssee?

Julian Jaynes (1920-1997) was een Amerikaans psycholoog en een avontuurlijk wetenschapper van groot formaat.

Ik citeer uit Wikipedia:

Jaynes was eén van de eersten die een bewustzijnstheorie als puur wetenschappelijk propageerde. In zijn boek The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind uit 1976 beschrijft hij zijn "bicameral mind", ofwel bicamerale of tweekamerige geest, theorie.

Jaynes opvatting is dat de twee hersenhelften, tot circa 3000 jaar geleden, vrijwel onafhankelijk van elkaar hebben gewerkt. In die tijd zouden mensen onbewust zijn geweest en hebben geleden onder het fenomeen ‘stemmen horen’ en andere soorten hallucinaties en zelfs onder vormen van dissociatie zoals die van de meervoudige persoonlijkheid.

De doorbraak van ‘bicamerale geest’ tot bewustzijn zou ongeveer 2700 jaar geleden, ten gevolge van de opkomst van geschreven en gelezen teksten en de spraakevolutie van de oude Grieken, hebben plaatsgevonden. In die tijd, zesde eeuw voor onze jaartelling, werden door de Grieken de democratie en natuurfilosofie ontwikkeld, dat hij ziet als een bewijs voor zijn theorie.

Wanneer we dus, aldus Jaynes, deze definitie volgen, zouden we moeten inzien dat geen van de personages in bijvoorbeeld de Ilias een bewustzijn had. Woorden worden erin niet figuurlijk maar in hun letterlijke oorspronkelijke betekenis gebruikt. ‘Psyche’ betekent adem, niet ziel, geest of bewustzijn; ‘thumus’ betekent beweging/trilling, niet emotie; ‘nous’ betekent waarneming, niet voorstellingsvermogen enz.

Jaynes neemt aan dat de wereld van de Ilias van voor 3500 jaar geleden gedomineerd werd door een tweedelige 'bicamerale geest', waarvan de rechterhelft uitvoerend is en god heette en een linkerhelft die volgzaam was en mens werd genoemd. Het waren de goden die de mensen direct of indirect (via priesters etc.) bevelen tot handelen gaven.

De 'bicamerale mens', aldus Jaynes, ontstond zo'n 11000 jaar geleden ten noorden van de zee van Galilea waar toentertijd een theocratisch georganiseerde nederzetting was gevestigd. Deze samenlevingsvorm verspreidde zich gestaag. De bicamerale beschavingen ondergingen zo'n 3500 jaar geleden geweldige culturele (uitvinding en verspreiding van het schrift) en vulkanische uitbarstingen die vele koninkrijken uiteen deed vallen. In deze chaos kon alleen het bewustzijn zich handhaven. Deze verandering wordt, volgens Jaynes, verhaald in de Odyssee die een eeuw later dan de Ilias werd geschreven. Hierin vinden we bewuste personen en psyche, nous en thumus als metaforen van bewustzijn. Tot zover Jaynes.

(door Kees Versteeg)

De foto is van azquotes.com

  • Nieuw

  • Reacties