De Laatste Reis van Jim Peter Postma

7903-de-laatste-reis-van-jim-peter-postma

Jim Peter Postma

De laatste reis

op vrijdag 15 februari 2019

Om 16.30 uur kan, in stilte, afscheid worden genomen van Jim in Laurentius, Crooswijk. Om 17 uur begeleiden we hem lopend (ong. 100m) naar het gebouw waar de crematie plaatsvindt. Ik zet binnen bij de ovens de verbrandingsknop in werking.

Daarna, vanaf 18 uur volgen we Jims gebruikelijke kroegentocht: Café Companje (Teilingerstraat), café Centraal en café De Bel. Alle vrienden en bekenden zijn hierbij uitgenodigd.

Jana

-.-

Jim Postma, een kleurrijk karakter in krantenland

(door Geert-Jan Laan)


Jim Postma was een karakter en een journalist waar je niet zomaar omheen kon. We troffen elkaar voor het eerst zo rond 1980, toen ik hem als columnist in dienst nam bij Het Vrije Volk. Na het verscheiden van Het Vrije Volk in 1991, en mijn vertrek niet veel later naar het noorden van het land, bleven we contact houden. (Kopfoto © Rinus Vuik)

Zo kwam het dat we ergens in 2007 het woeste plan opvatten samen een nieuwe krant voor Rotterdam te gaan maken. Als kersverse VOF-partners gingen we de boer op om Rotterdam Vandaag&Morgen (RV&M) – de naam is door Jim verzonnen– van de grond te krijgen. In oktober 2008 verscheen de eerste papieren editie. We waren zo trots als twee vaders en hun pasgeboren kind.

Helaas gooide de crisis roet in het eten, de advertentiemarkt stortte in en al gauw moesten we besluiten de papieren krant stop te zetten en met de digitale krant verder te gaan. Met een kleine ploeg medewerkers werd een mooi magazine voor Rotterdam neergezet. Toen ik een paar jaar geleden het stokje definitief doorgaf aan Jim, stortte hij zich met hetzelfde enthousiasme als altijd en zijn eigen flamboyante stijl op zijn nieuwe taak als hoofdredacteur.

Jim was een overtuigd roker en kroegbezoeker, en hij lapte het opgeheven vingertje dat daar vandaag de dag zo bij hoort volkomen aan zijn laars. Hij schreef nog steeds juweeltjes van columns, vaak met een persoonlijke noot . Met zijn vriendin Jana Beranová vormde hij een tamelijk onafscheidelijk team. Vaak heb ik mogen genieten van hun gastvrijheid in het Rotterdamse, waar met humor en warmte goed voor mij gezorgd werd.

We hebben samen triomfen en nederlagen meegemaakt. Maar ik ben dankbaar dat ik kan zeggen: “Ik was er bij. Dank je wel Jim.”

Geert-Jan Laan en Jim Postma. Zij zijn destijds samen de papieren krant begonnnen. (Foto © Rinus Vuik)

Jim thuis in januari 2018 met onafscheidelijke Caballero-sigaret. (Foto © Wim de Boek)

Jim in Café Oude Binnenweg 1 februari j.l. Met Hans Roodenburg, Ronald Sorenson, Jan van der Tak (Foto © Wim de Boek)

Jim met de paarden achter zijn vakantiehuisje op Goeree (Foto: Rinus Vuik)

André van der Riet :
Jim,dank voor je bijdrage in moeilijke tijden met de opstart van mijn herenmodezaak."Niet bij de pakken neerzitten"was je devies.Zal dit nooit vergeten....Mr.Humpfreys.

donderdag 14 feb 2019

chris ripken :
Beste Jim, je blijft een lieve grote vriend van mij, laters!

woensdag 13 feb 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties