Thema-actie passagiersvaart

7256-thema-actie-passagiersvaart

Vanaf 1 mei is het Havenbedrijf Rotterdam begonnen met de thema-actie ‘Passagiersvaart’. Het gaat daarbij om het intensiveren van het toezicht op het personenvervoer over water om te controleren of dit veilig en met inachtneming van de regels geschiedt. Deze passagiersvaart is de afgelopen jaren aanzienlijk toegenomen, zo blijkt onder andere uit cijfers van de Watertaxi. De actie duurt in ieder geval tot eind juni.

‘Dit is een ontwikkeling waar ik positief tegenover sta. Daarbij is het van groot belang dat het vervoer van passagiers over water wel op een veilige en verantwoorde wijze geschiedt’, schrijft René de Vries aan de rederijen. Als (rijks)havenmeester van het Havenbedrijf is hij verantwoordelijk voor een veilige haven en de naleving van de regelgeving in de Rotterdamse haven.

Toezicht Havenbedrijf
Het passagiersvervoer over water heeft te maken met regelgeving op grond van de Binnenvaartwet, de Havenbeheersverordening Rotterdam en vaarregels die onder andere in het Binnenvaartpolitiereglement staan. Bij het toezicht let het Havenbedrijf met name op de volgende onderwerpen:


1. de aanwezigheid van de scheepscertificaten en de meetbrief;

2. de certificering van de marifoon en het bedieningscertificaat marifoon schipper;

3. of de schipper over het juiste vaarbewijs en/of ontheffingen beschikt;

4. wordt het maximaal aantal te vervoeren personen niet overschreden;

5. gebruikt de bemanning reddingsvesten (indien verplicht);

6. het vaargedrag van de schipper.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties