Veiling foto’s Werf Gusto

7178-veiling-foto-s-werf-gusto

De veiling bij het Stedelijk Museum Schiedam met de foto’s van Werf Gusto door Cas Oorthuys heeft een enorm bedrag opgeleverd. De circa dertig foto’s brachten in totaal € € 6.770 op. Ze kwamen zondag 15 april onder de hamer aan het einde van de tentoonstelling Wij waren de Gusto. Foto’s van Cas Oorthuys, 1959 - 1961. ‘We zijn ontzettend blij dat de tentoonstelling voortleeft in de huizen van de mensen’, zegt directeur Deirdre Carasso.

Dochter
De veiling trok verschillende soorten kopers: familieleden van de Gusto-oprichter, bedrijven, Schiedammers en fotoliefhebbers. Ook waren er ex-medewerkers van Werf Gusto. Eén foto kwam terecht bij de dochter van een geportretteerde werknemer. Mensen mochten maximaal twee foto’s kopen. De biedingen begonnen bij € 40.

Vrolijk
Het meeste leverde een foto op van het monteren van de boeg van een schip. Er werd flink tegen elkaar opgeboden en uiteindelijk sloeg de veilingmeester af bij het recordbedrag van € 680. De sfeer tijdens de veiling was vrolijk en levendig. Er werd flink gelachen. En mensen gunden elkaar een aankoop.

Captions for Cas en Gusto-monument
De veilingopbrengst gaat deels naar het project Captions for Cas, waarmee het Nederlands Fotomuseum het gehele archief van Cas Oorthuys digitaliseert en beschikbaar stelt aan een breed publiek. Het andere deel is bestemd voor het Gusto-monument in Schiedam. Dat komt vlak bij het voormalige werfterrein.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties