NS: ‘Wie is nu eigenlijk nog gekker dan gek?!'

5517-ns-wie-is-nu-eigenlijk-nog-gekker-dan-gek (Door Jim Postma)
De per 1 mei gesloten NS-poortjes op het nieuwe Rotterdamse Centraal Station blijven de gemoederen bezighouden.
Al twee weken lang regent het bij dagbladen kritische ingezonden brieven. Met tot nu toe praktisch allemaal negatieve reacties op dit zeer discutabele NS-initiatief.

De Tweede Kamer bemoeit zich ermee door te eisen: ‘poortjes hoger maken’ en Rotterdamse gemeenteraadsleden willen het ‘saldo OV-kaart drastisch naar beneden’. Samen met de NS springen zij thans allemaal hoog en laag. Met natuurlijk de zwartrijders met hun ‘NS-hordeloopacties’ het allerhoogst.

Volgens de NS en zijn befaamde immer positieve woordvoerders wordt het ‘zwartrijden’ reeds minder. In het aanvangweekeinde na 1 mei werden er volgens dezelfde NS nog 300 ‘betrapt’.
En hoe velen, NS, werden er dus niet betrapt of gearresteerd? De afgelopen dagen worden de positieve krantenstukjes bij monde van de NS-woordvoerders steeds mooier. De ‘krantenjongens’ nemen deze superlatieven mededelingen in de redactionele kolommen haast feilloos over.

De winkeliers in het stationsgebouw beklaagden zich reeds vele malen over hun dreigende omzetdalingen.Gladde tongen
Maar de vraag is en blijft: ,,Wie controleert deze giga-organisatie zonder gezicht?!'' In plaats van de gladde tongen van de NS-woordvoerders, wie van de top durft met ware tekst en uitleg voor de camera’s te komen? Dat is voor het vertrouwen van de reizigers en de CS-doorlopers nu ‘echt’ hoogst noodzakelijk.
Is de NS-baas dan bang om te worden doorgezaagd?...
Sinds de NS-poortjes gesloten zijn nemen de vragen en de kritiek op de spoorwegen alleen maar toe. De winkeliers in het stationsgebouw beklaagden zich reeds vele malen over hun dreigende omzetdalingen. Omwonenden van het station, zoals in de Provenierswijk en in Blijdorp, vinden het maar niets. De betrokken bewonersorganisaties eisen dat de poortjes weer open gaan om vrij te kunnen lopen van Noord naar het Centrum en omgekeerd. Zoals dit, zonder al te veel klachten, al jarenlang het geval was.
,,Waarom de poortjes niet gewoon neergezet bij de toegang tot de perrons zelf’, is voor hen de meest logische oplossing. In kroegen, zoals gewoonlijk, zijn de discussies nog veel scherper. Romano in café De Bel: ,,De gemeente Rotterdam heeft zelf 450 miljoen euro in het nieuwe station gepompt. Hebben die dan in dit hele vraagstuk niets te vertellen? Bovendien, wat een onzinnig eis om minimaal 20 euro saldo op je OV-kaart te moeten hebben. En dit terwijl je alleen maar het station wil inlopen en uitlopen.''

 ,,Waarom de poortjes niet gewoon neergezet bij de toegang tot de perrons zelf’, is volgens vele buitenstaanders de meest logische oplossing. Foto: Claire Droppert

Miljoenenrente
Hij maakt daarbij een rekensom van miljoenen euro’s aan rente die de NS hiermee opstrijkt doordat de saldo’s van de miljoenen dagelijkse reizigers maar blijven staan. ,,Wie,'' zo vraagt Romano zich nogmaals af, ,,komt met de meest praktische oplossing waarbij ook de werkgelegenheid binnen de NS en in het land is gediend?''
Daarmee doelde hij op de 500 miljoen euro die de NS reeds hebben gereserveerd om in totaal 82 stations elektronisch te beveiligen. De agressie in de treinen tegenover spoorpersoneel nemen, net zoals op straat, schrikbarend toe. In plaats van nog meer bezuinigen op politie en NS-personeel, moet juist hierin meer worden geïnvesteerd. De veiligheid en de openbare orde staan hiermee immers op het spel.
De afgelopen week stonden er aan de Noordzijde (Provenierswijk) zo’n 20 NS-toezichthouders bij de poortjes en welgeteld twee agenten. Die waren reeds ver over de vijftig, grijzend en zo dik als een ton. Hoe moeten die in een sprint de 300-meter hordelopers tegenhouden, terwijl deze politiemannen zelf het nog geen 100 meter volhouden. En dat dan nog zonder horden, anders struikelen ze ook nog…

‘Zakkenrollers!’

De bloemenhandelaar binnen het station hoorde onlangs via de intercom ,,dat er wederom een hordeloper was gesprongen''. Bloemenhandelaar: ,,Daarna komt via hetzelfde NS-kanaal de mededeling: Pas op. Er zijn weer zakkenrollers in de zaak!''
Met mijn geldige OV-kaart (gratis reizen via de RET) met daarop 20 euro saldo (staat er sinds 1 mei nog steeds op) loop ik via de poortjes het station binnen. Tijdens mijn inchecken lees ik tot mijn stomme verbazing in elektronische letters: ‘Welkom in de NS-trein. U rijdt Tweede Klasse’.
Terwijl ik alleen maar een krantje ging kopen bij de Bruna. Na enkele minuten check ik weer uit en nu zeggen de ‘poortjes’ tot mij: ‘Inchecken is geannuleerd.’

Niet dus: ‘Dank u voor het rijden met de NS.’
Wie is hier nu gekker dan gek?!

Wim :
Wat de bewoners betreft van de Provenierswijk kunnen nog steeds van noord naar zuid de openbare tunnel naast het en onder het CS Rotterdam dus dat is geen probleem.Een broodje Hemaworst kopen is wel een probleem of je moet je NS OV meenemen gelijker tijd het moderne perron kaartje;tja de tijden veranderen.De winkeliers zijn de mensen die echt de dupe zijn,maar ze hadden het kunnen weten.Poortje laag tja bij de NS zitten ze in en ivoren toren is ook al jaren bekend.

Voorts is er niets nieuws onder de zon; vroeger als je het spoor op wilde wat het een perronkaartje kopen kleur paars en bij het verlaten van het spoor afgeven ,en er was echt controle.

Mensen hebben een kort geheugen blijkbaar.Mensen kunnen de verantwoordelijkheid niet aan om zelf voor een vervoersbewijs te zorgen dus moet het weer zo met poortje enz enz.

Dat de NS het allemaal wat onhandig aanpakt tja is ook niet nieuw.Kortom net als in vroegere tijden als je niet met de trein mee ging had je ook niets te zoeken op en in het CS.

woensdag 13 mei 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties