‘Blinde Rémi nooit meer alleen op deze wereld’

5275-blinde-r-mi-nooit-meer-alleen-op-deze-wereld (Door Jim Postma)
‘Zo word ik op straat weer aangesproken door een buurtbewoner. Die vraagt aan mij: ,,Mevrouw is dat hondje blind?’’ Eigenaresse Margo Buijsse introduceert op deze manier haar bijzondere viervoeter van Rotterdam. Zij vervolgt: ,,Vanwege al die haren voor zijn ogen is dat niet direct te zien. En als ik dan zeg ‘ja’, antwoordt die buur: ,,Oh, dan is dat dus Rémi!’’

Intussen is de zesjarige zwart-witte van het type ‘tzi-tsu’ het beroemdste hondje van de Provenierswijk, achter het nieuwe Rotterdamse Centraal Station. Zo zegt uitbaatster Sandra Kleij van het naburige buurtcafé Walenburg: ,,Dat beestje is ondanks zijn blindheid van de hel in de hemel gekomen. Zo vrolijk, zo speels, lief voor iedereen en vooral volop genietend van dit leven.’’

Margo Buijsse zou haar Rémi voor geen goud meer willen missen. ,,Het is nu mijn kindje. Foto's: Rinus VuikVerwaarloosd
De hel voor Rémi (genoemd naar het weesje in de beroemde speelfilm ‘Alleen op de wereld’) begon volgens Margo jaren terug toen hij in de handen viel van een junk. Die had hem sterk verwaarloosd. Gelukkig voor Rémi besloot de dochter van de drugsverslaafde hem af te leveren bij de dierenartsenkliniek Blijdorp. Het was daar dierenarts Emmy die zich liefdevol over het hondje ontfermde. Het beestje was toen al meer dood dan levend, sterk vermagerd. Zijn ogen waren geheel verrot, konden niet meer open of dicht. De dierenarts had geen andere keus om de ogen van Rémi te verwijderen.

‘Tweede leven’
,,Op zijn Rotterdams gezegd is Emmy een wereldwijf,’’ zegt Margo Buijsse. ,,Zij gaf hem een tweede leven en toen ik van dit drama hoorde, was ik meteen verkocht. Ik nam hem mee naar mijn huis, kijken of het zou klikken met mijn katten. Dat was een vreemde kennismaking. Rémi liep elke keer tegen hen aan en mijn poezen begrepen daar niks van. Ook met het uitlaten moest ik erg oppassen. Als ik hem bij de Spoorsingel even losliet knalde hij tegen lantaarnpalen, fietsers en belandde zelfs zo in het water.’’
Margo Buijsse zou haar Rémi voor geen goud meer willen missen. ,,Het is nu mijn kindje. Hij straalt kwispelstaartend zoveel liefde uit, zelfs naar andere honden die hem geen centje kwaad doen. Rémi is niet alleen van mij, maar van alle buurtbewoners. Nooit meer zal hij alleen zijn op deze wereld.’’


R.Sörensen :
En die junk? Toch minimaal wel een schop voor zijn kont of een draai om zijn oren (of beide diverse malen)

zaterdag 27 dec 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

De geschiedenis van water



The history of water

‘The history of water’
has never been written

Until today

The history of water
is now being written
by a small fountain
at the end of Henszlemann Imre utca,
in the city of Budapest,
Hungary

- with bright blue water from the Danube

And what a page-turner it is!

(Piccalilly)


  • Nieuw

  • Reacties