Ed de Meyer's 'Tegendraadse familie’

5266-ed-de-meyer-s-tegendraadse-familie (Door Jim Postma)
Als populair opbouwwerker Ed de Meyer samen met buurtgenoten een feest organiseert dan is het groots. Honderden bekenden kwamen recent af op de presentatie van zijn biografie ‘Een tegendraadse familie’.
Er was voor iedereen in wijkgebouw ’t Klooster in de Ruivenstraat te Rotterdam volop te eten, drinken, dans en muziek. Het hele feest, liep deze keer zoals het hoort, behoorlijk uit de hand.


Op zo’n grote opkomst met bekenden als dominee Hans Visser (voormalig Pauluskerk) en prof. dr. Hans Becker (Humanitas), had De Meyer zelf niet gerekend. Velen hadden zich niet opgegeven voor de catering met warm en koud buffet, maar dat mocht de pret zeker niet drukken. ,,Heerlijk chaotisch,’’ zei Ed de Meyer zelf met zijn aanstekelijke lach, ,,iedereen amuseert zich uitstekend.’’ En daar viel geen woord aan af te dingen.

Tegelijk met zijn boekpresentatie vierde Ed de Meyer zijn 69e verjaardag. Foto's: Rinus VuikNegenenzestig
Tegelijk met zijn boekpresentatie vierde hij zijn 69e verjaardag (soixante neuf), zoals zij ook ondeugend zeggen in het land van afkomst, België. In de zeventiger en tachtiger jaren behaalde de opbouwwerker grote successen in het centrum van de stad, met name in en om de Witte de Withstraat. Daarna vertrok hij, ook in het kader van de stadsvernieuwing, naar Overschie en het Oude Noorden. Als raadsman voor de hele buurt, als organisator van feesten en demonstraties, maar vooral ook als bemiddelaar tussen de gemeente en de hele wijk. Een opbouwwerker in de letterlijke zin van het woord, van de ‘oude stempel’, zoals er nog maar weinigen zijn.
Ed de Meyer over zijn opbouwfilosofie: ,,Ik geef alle ruimte aan de relativering van de culturele verschillen. Dat noem ik zelf ‘aanwezigheidsopbouwwerk’. Dit is opbouwwerk met een lange adem, een heldere visie en missie. Je maakt verschil door mensen op te zoeken, ze in hun leven te verplaatsen, ze aan te spreken, ze uit te nodigen, ze mee verantwoordelijk te laten worden.’’

Op zo’n grote opkomst met bekenden als dominee Hans Visser (rechts) en prof. dr. Hans Becker (Humanitas), had De Meyer zelf niet gerekend.

Schrijver
Dat De Meyer daarnaast nog een begenadigd schrijver is, is voor velen een grote verrassing. Naast zijn kleurrijke opa’s en oma’s in ‘bourgondisch’ Vlaanderen geeft hij biografische beschrijvingen van 'zijn families’ hier in Rotterdam, de wijkbewoners dus met hun strijd tegen ambtenaren en de overheid. In heldere en bijzonder plezierig te lezen taal. Zoals de hoofdstukken over onder meer ‘Overschie en de krakers’, ‘Explosies op de Mathenesserweg en Dordtselaan’ en ‘Het Oude Noorden krijgt fabeldieren’.

Een ‘must’ om te lezen voor alle betrokken wijkbewoners. Met daarin schitterende authentieke kleuren- en zwart-wit-foto's van velen van zijn feesten en partijen, ook dankzij fotograaf Johannes Odé die deze foto’s voor Ed de Meyer uit het ‘stof’ haalde.

Johannes :
Het feestvarken is Es de Meyer laten we het daarbij houden het lijkt mij terecht dat mensen zoals hij in het zonnetje gezet worden.

Over die pedoverheerlijker
Ik lees nergens dat Jim hem verdedigt echter is het inderdaad wel jammer dat we hier een foto van hem moet tegenkomen, dacht dat we van hem af waren.

zondag 21 dec 2014

Wim :
Jim ;Het onderwerp is die opbouwwerker en over deze man is geen oordeel te vellen daar hij als een onbekende wordt opgevoerd door jou al zou hij bekend zijn wellicht in het buurthuis; maar als jij een man als Visser gaat verdedigen die de pedo vereniging Martijn steunt houd het inderdaad op.

zaterdag 20 dec 2014

Jim Peter Postma :
Beste Wim, over dominee Visser (zachte heelmeesters, maken stinkende wonden, ook zeer zeker zogenaamde priesters met hun pedofiele neigingen,
heb ik het niet. Ik heb het hier over een man die zijn leven heeft ingezet om met veel liefde allerlei soorten buurtbewoners in 'vrede' bij elkaar te brengen. Als dit dan ook in jouw ogen verkeerd is, hou ik er definitief mee op... Deze wereld is dan zeker niet meer te redden!
AMEN.

zaterdag 20 dec 2014

Wim :
Even afgezien van de zogenaamde bekende Ed de Meyer; die meneer Visser is dat niet de man die het Rotterdamse junkendom in stand hield en de pedo vereniging Marijn verdedigde .Mensen laten we deze toch al slecht gelezen internet krant geloofwaardig houden en schrijven over mensen in Rotterdam die er wel toe doen.Kom op Jim je kan beter.

vrijdag 19 dec 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties