Chris Ripken blij en boos met expositie

(Door Jim Postma)
ROTTERDAM - Kunstenaar Chris Ripken is best tevreden over zijn laatste expositie samen met Marokkaanse jongeren.


Van de 30 kunstzinnige mozaïekpotten die deze jongeren van 15 tot 21 jaar creëerden zijn er inmiddels 20 verkocht.

Toch is Ripken ook een beetje boos en zeker teleurgesteld door het gebrek aan belangstelling van de overheid. ,,Mijn nieuwe experimentele project met deze moeilijke groep is zonder een cent subsidie tot stand gekomen. Ik had zeker meer aandacht verwacht van zogenaamde professionele jongerenwerkers en andere overheidsdienaren.’’


Enthousiast

Najim (21), stagiair sociaal cultureel werk, begeleidde samen met Chris Ripken de groep van zo’n 20 kansarme jonge Marokkanen bij het mozaïekproject. Hij zegt: ,,Zowel opbouwwerkers als buurtbewoners tonen weinig animo voor waar wij mee bezig zijn. Zij denken, zal wel weer zo’n project zijn waarmee wij onze zakken vullen. Het tegendeel is waar. Onze groep is reuze enthousiast en zit te smachten op nieuw werk.

De vernielingen in onze Agniesewijk zijn aanzienlijk gedaald sinds wij zelf met kunst in aanraking zijn gekomen.’’

Portefeuillehouder Ahmed Harika van de deelgemeente Noord ondersteunt het project van harte, zo liet hij onlangs weten tijdens de feestelijke opening in City Art Gallery aan de Noordmolenstraat 49b. Namens de deelgemeente en ter ondersteuning van de creatieve groep Marokkaanse jongeren kocht hij drie fraaie mozaïekpotten. Humanitas schafte er om dezelfde redenen vier aan.


Duur materiaal

De potten variëren in prijs van zo’n 120 tot 350 euro. Ogenschijnlijk niet goedkoop. Chris Ripken: ,,Per pot is er door een jongere minstens vijf dagen en avonden aan gewerkt. Het materiaal dat zij gebruiken, Italiaans glasmozaïek, is vrij duur. Zo kost een klein tegeltje goudmozaïek reeds vijf euro. Bij de verkoop van hun werk krijgt de kunstenaar 1/3, dan gaat 1/3 naar de pot materiaalkosten en 1/3 wordt besteed aan groepsactiviteiten. Zoals voetbal- en tafeltennistoernooien en bijvoorbeeld barbecues. Alles ter stimulering van hun ontwikkeling.’’

Ripken is al zo’n drie jaar bezig met deze groep jongeren. Zowel in de Agniesebuurt, als bij het ‘Opzomerproject’ van De Boogjes. Daarnaast met het opknappen van beelden in buitenruimten in de rest van de stad. Momenteel werkt hij met hen aan de nieuwe betegeling van het ‘Dolfijnfonteintje’ aan het Eudokiaplein. Volgens de kunstenaar krijgen de jongeren hierdoor meer eigenwaarde en leren zij daarmee om eerlijk geld te verdienen. Hun ouders zien deze positieve ontwikkelingen en zijn er trots op.


Risico’s

Chris Ripken: ,,Om met hen samen te werken heb ik bepaalde risico’s genomen, zoals om mijn atelier ter beschikking te stellen. Dat is een kwestie van wederzijds vertrouwen omdat al mijn dure spullen en materialen daar zo voor het grijpen liggen. Met hen te werken is een groot plezier, maar vergt ook enorm veel energie en geduld.

In het najaar wil ik weer beginnen aan mijn eigen werk, het scheppen van beelden in de stad. Daarvoor wil ik ter inspiratie naar een aantal Europese steden gaan, zoals Berlijn en Madrid. In deze Spaanse culturele hoofdstad zijn fraaie mozaïekprojecten die ik in Rotterdam wil introduceren. Onze groep jongeren is dan weer van harte welkom om mij te helpen met de realisatie daarvan.’’

Najim, de stagiaire cultureel werk tot slot: ,,Saamhorigheid in onze doelgroepen is een van de belangrijkste wapens in de strijd tegen verveling en uitzichtloosheid. Daarom willen wij graag samen met Chris Ripken zoveel mogelijk nieuwe projecten in de stad aanpakken. Het mes snijdt dan aan twee kanten. Rotterdam krijgt in creatieve zin meer kleur en vandalisme en vernielingen zullen aanzienlijk dalen.’’


Expositie ‘Mozaïekpotten’ tot en met eind juli in City Art Gallery, Noordmolenstraat 49b, elke woensdagmiddag geopend of op afspraak via tel. 06-52229884.




Roodje :
De beste kunst en cultuur komt zonder subsidie tot stand!

zaterdag 14 jul 2012

chris ripken :
Prachtig verslag, dank Jim

woensdag 11 jul 2012

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Irezumi

De –heel jaren zestig- behoorlijk door sex en geweld gefascineerde Yasuzô Masumura wist met zijn obsessies behoorlijk mooie films te maken. 'Irezumi' is er één van. 'Irezumi' dat zoveel betekent als tatoeage, gaat over een winkelierdochter die de benen neemt met een winkelbediende. Vervolgens wordt ze tot prostitué of geisha gemaakt.


Ze krijgt een tatoeage op haar rug die haar toch al niet al te fijne karakter nog wat scherpere kantjes geeft, of daar in de film als excuus voor wordt gebruikt.
De trailers die als extra op de DVD staan, laten nog wat meer typisch Matsomura (1924-1986) zien. Dat is bepaald niet typisch Japan.
Masumura studeerde weliswaar ijverig en veel in Japan, waaronder rechten en literatuur, maar ging daarna door naar Italië. Van 1951- 1953 studeerde hij film aan het Centro Sperimentale Di Cinematografia. Hij zei erover: Na twee jaar Europa beleefd te hebben wilde ik mooie, vitale en sterke mensen die ik daar leerde kennen portretteren. Dat bleef hij doen in zijn Japanse films. Zo lopen er meerdere culturen door zijn films heen. Hij is niet de enige bij wie dat gebeurde. Van Gogh was weg van Japanse prenten. De voorbeelden zijn legio. Het maakt uit. Soms wordt iets door weten mooier, soms ook niet.

(door Ronald G)


  • Nieuw

  • Reacties