Booister eert folksinger Townes prachtig

(Door Dirk Mellema)

Jan Booister bewondert Townes van Zandt. Bovendien is voormalig Vrije Volk journalist Booister muzikaal en een geboren taalgoochelaar.


Hij maakte al eerder een CD in eigen beheer en nu is er zijn tweede. Makkelijk maakte hij het zichzelf niet.Hij vertaalde de teksten naar eigen inzicht, maar in de geest van Townes.


Voordat we verder gaan, moeten we eerst wat meer weten van Townes: een Amerikaanse (Texas) blanke folksinger met een fiks portie blues. Hij schreef zijn eigen songs, had een moeilijke jeugd en had natuurlijk de bijbehorende problemen met drugs inclusief alcohol. Hij bracht zo’n 18 LP’s/CD’s uit en overleed op de eerste dag van 1997. Een echte cultheld, nooit een hit, maar met een trouwe schare volgers. Een knappe man, zo te zien op You Tube.


Verschil

Rotterdammer Booister behoort tot de volgers, maar toch is er een verschil. Booister vertaalde de teksten niet, maar interpreteerde ze. Hij vertaalde ze naar eigen omgeving.

En dat levert leuke muziek op, die meer verdient dan de vergetelheid. Booister heeft een prettige beetje doorleefde stem.

Townes had de reputatie dat het glas half leeg was. Booister gaat daarin mee. Dat blijkt al uit de eerste seconden van de CD. “De regen doet zeer, somberheid daalt weer neer”, zingt Booister. Toch is er een verschil met Townes. Booister zingt vlekkeloos prachtige luisterliedjes, Townes ongepolijst. Het is maar waar je van houdt.


Vlekkeloos

Booister interpreteerde de tekst vlekkeloos, nergens is er een hapering waarbij je denkt: nu kun je horen dat het om vertaalde woorden gaat. Integendeel, wie weet dat het hier om al eerder in het Engels geschreven tekst gaat, krijgt bewondering. Booister heeft terecht de vrijheid genomen de zinnen naar zijn omgeving te vertalen.

De liederen gaan vooral over op pad gaan naar de vrijheid, het onbekende tegemoet, met natuurlijk het achterlaten van je liefje, met als troost: ,,Sluit je ogen, straks ben ik weer bij je.’’

Het rusteloze in de geest van de Amerkaanse schrijver Jack Kerouac in zijn boek ‘On the Road’, was Townes niet vreemd.

Jan Booister maakte een prachtige tweede CD, die groeit naarmate je er vaker naar luistert. Townes draait zich zeker niet in zijn graf om.

Voor bestellen van de CD zie de site:www.janbooister.nl



De foto bij de inleiding is van Pia van Noort.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties