Frank van Dijl debuteert met roman Van Steen

8270-frank-van-dijl-debuteert-met-roman-van-steen

(van de redactie)

Van Steen, de eerste roman van de Rotterdamse journalist Frank van Dijl, ligt vanaf half september in geselecteerde boekhandels in Rotterdam en Dordrecht. Het boek onderzoekt de zuiverheid van de motieven die ons handelen bepalen. Thema’s zijn vriendschap, verraad, wrok en liefde — of wat voor liefde doorgaat.

De roman probeert een beeld te schetsen van het volwassen worden in de jaren zeventig in een provinciestad, in het kielzog van een generatie die alle morele bakens had verzet. De ik-figuur draagt de tegenslagen die op zijn pad komen alsof ze hem niet aangaan. Tegen de verlokkingen van de sirenenzang schiet zijn stoïcisme tekort.


De schrijver heeft zijn debuutroman in eigen beheer uitgegeven. Onder de naam Dijl’s Uitgeverij gaf hij eerder bibliofiele edities uit van onder anderen Jan Eijkelboom, Willem Frederik Hermans, Leo Vroman en C. Buddingh’/Otto Dicke.

Van Steen (340 bladzijden, paperback, 155x235 mm) – ISBN 9789402189537 – Dijl's Uitgeverij –

€ 27,50.

Het persbericht van Van Dijl’s Uitgeverij over de verschijning van de roman Van Steen gaat overigens vergezeld van een korte biografie van de auteur en een interview met een onbekende interviewer. Omdat zowel biografie als interview een aardige inblik bieden in de geesteswereld van de auteur, publiceren we beide hier.

Korte biografie van de schrijver

Dordrecht
Frank van Dijl werd geboren op 17 november 1951 in Dordrecht, in het rooms-katholieke ziekenhuis, hoewel zijn ouders niets waren en ook nooit iets werden. Toen hij 15 jaar oud was, richtte hij Popkoerant Hippiek op, een gestencild blaadje waarmee hij zijn leeftijdsgenoten in de stad op de hoogte hield van ontwikkelingen in de popmuziek en aanverwante gebieden.

Het Vrije Volk
In 1968 werd hij medewerker van de jongerenpagina van De Dordtenaar, hij was toen 16. Bij die krant kwam hij in 1972 in dienst als jongste verslaggever. De latere dichter Jan Eijkelboom was daar toen hoofdredacteur. Een jaar later stapte Van Dijl over naar Het Vrije Volk in Rotterdam. Daar ontwikkelde hij zich tot kunst- en literatuurredacteur. Zijn interviews met schrijvers werden in 1979 gebundeld.

Literaire activiteiten en Dijl’s Uitgeverij
Van Dijl schreef in die tijd ook voor literaire tijdschriften als Bzzlletin en Literair Paspoort. Van 1981 tot 1985 was hij redacteur van het Dordtse literaire kwartaalschrift De Fonteijne. Onder de naam Dijl’s Uitgeverij zette hij een reeks van bibliofiele edities op over o.a. Leo Vroman en Willem Frederik Hermans.

In 1988 werd Frank van Dijl freelance-journalist. Hij werkte voor het Algemeen Dagblad en Radio Rijnmond. Later maakte hij interviews voor zowel de Amsterdamse als de Rotterdamse editie van Metro en schreef hij literatuurrecensies voor HP/De Tijd.

De Buik van Rotterdam
Met collega-journalist Wim de Jong richtte hij in 2013 website De Buik van Rotterdam op. Een jaar later wonnen zij de Persprijs Rotterdam voor, aldus de jury, ‘een staaltje culinaire journalistiek in optima forma’. Samen schreven zij ook Stadskookboek Rotterdam (2015, tweede editie 2016).

Frank van Dijl is culinair recensent en journalistiek medewerker van het Rotterdamkatern van NRC Handelsblad en eindredacteur van de literaire website Tzum. Met de publicatie van zijn eerste roman Van Steen blies hij Dijl’s Uitgeverij nieuw leven in. Hij is woonachtig in Rotterdam, maar heeft zijn tandarts in Dordt altijd aangehouden.

Interview met Frank van Dijl

Waarom kom je nu pas met je roman?
‘Omdat het eerder niet van is gekomen. Ik heb vroeger wel enkele korte verhalen gepubliceerd, maar ik was toch vooral bezig als journalist. Ik schreef persoonlijke columns, reisverhalen en recensies, eerst over popmuziek, later over literatuur en tegenwoordig over restaurants. Het lijkt wel of ik overal een mening over heb, haha. Met het verhaal van Van Steen heb ik heel lang rondgelopen. Het heeft lang geduurd voordat ik er de passende literaire vorm bij had gevonden.’

Je had vaak een uitgesproken mening over andermans romans. Heb je die ook over je eigen roman?
‘Ik ben er in die zin wel tevreden over dat ik hem, na jaren twijfelen, aan de openbaarheid heb durven prijsgeven. Alsof ik me schaamde voor het resultaat. Wat ik heb geprobeerd is om een heftig verhaal op te schrijven in een zo ongekunsteld mogelijke taal, die toch ruimte laat voor literair genot. Ik hoop dat de lezer ook de ironie en zelfspot opmerkt. Mensen die het boek hebben gelezen waren zeer enthousiast, er waren er zelfs die spraken van ‘pageturner’, ‘met vaart geschreven’ en ‘je blijft lezen’. Het is moeilijk om een mening over je eigen werk te hebben. Zoals ik zeg ben ik tevreden, ik geloof dat Van Steen is geworden wat ik heb beoogd. Maar misschien kan ik nog veel beter, wie weet.’

Heb je nog meer plannen op dit gebied?
‘Jazeker, ik heb nu de smaak te pakken. Ik ben bezig aan een reisboek en er vormen zich ideeën voor een tweede roman. Als ik daar net zolang over doe als over Van Steen, moet ik heel oud worden, maar dat lijkt me geen beletsel, alles doet het nog en ik mag nog alles hebben van de dokter. Ik heb altijd met veel plezier geschreven voor de krant. Dit is een andere manier van schrijven, je bent vrij. Binnen het boek moet het verhaal kloppen natuurlijk, maar het is niet nodig dat elk feit geverifieerd moet kunnen worden. De schrijver liegt erop los, daar komt het op neer.’

Dus Van Steen is niet autobiografisch?
‘Het is niet mijn levensverhaal, als je dat bedoelt, maar ik heb wel elementen die ik van dichtbij of van verderaf heb meegemaakt, gebruikt en naar mijn hand gezet. Of liever gezegd: naar de hand van het boek, want als je eenmaal aan het schrijven bent, wordt het boek je de baas en kom je soms op terrein waarvan je nooit had verwacht het ooit te zullen betreden.’

Waarom heb je het boek zelf uitgegeven?
‘Omdat het kan. Dat is het korte antwoord. Jaren geleden heb ik de eerste versie van Van Steen naar een officiële uitgever in Amsterdam gestuurd. Je hoort niets. Na een halfjaar begin je flink aan jezelf te twijfelen. Na een jaar denk je: wat kan mij het schelen en bel je de uitgever op. Ligt je manuscript onder op een stapel, is het kwijt, vinden ze het niks of past het niet in het fonds. Verder geen toelichting. Een tweede keer ging het net zo. Ik ben ook niet bekend van de televisie natuurlijk, dat maakt het voor een marketingafdeling moeilijk. Maar ik weiger om te denken dat het niks is, mijn boek. Toen bleek dat ik het zelf kon uitgeven zonder dat ik in één keer duizend exemplaren moest bestellen – want dat had mijn vrouw me bezworen: ‘Ik wil niet dat de gang vol komt te staan met dozen met boeken.’ Dankzij de techniek van digitaal drukken kan ik zoveel exemplaren laten maken als ik nodig heb: elf, drieëndertig, honderdvijfentwintig. Het boek ligt deze in maand in enkele geselecteerde boekwinkels in Rotterdam en Dordrecht, iedere andere boekwinkel kan het bestellen bij het Centraal Boekhuis. Ik verkeer bij Dijl’s Uitgeverij in goed gezelschap, want in de jaren tachtig gaf ik Jan Eijkelboom uit, Leo Vroman, C. Buddingh’ en Otto Dicke en Willem Frederik Hermans. Dat waren mooie bibliofiele edities, mijn boek is een eenvoudige maar kloeke paperback voor iedereen.’

Je roman speelt zich af in je geboorteplaats Dordrecht, je woonplaats Rotterdam en op het Franse platteland. Soms gebruik je echte namen, soms verzonnen namen, maar de naam Dordrecht blijft ongenoemd. Waarom?
‘Ik gebruik het Dordrecht van de jaren zeventig als metafoor. De stad was al jaren in verval, hele wijken in de oude binnenstad stonden er verkrot bij, autowrakken stapelden zich op en het paard van de lorrenboer graasde rond de Nieuwkerk. Als iets nog niet kapot was, moest het kapot. Hoe kon je trots zijn op zo’n stad, hoe kon je van zo’n stad houden? Het is uit een soort wellicht misplaatste discretie dat ik Dordt niet bij naam noem.’

(naam interviewer onbekend)

Foto: Gemaakt door Vincent Mentzel.

van de uitgever :
WORD DONATEUR VAN RV&M. Maak een vaste bijdrage per maand (vanaf €2,-) of een eenmalige bijdrage naar keuze over naar NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

Afzender: RV&M
emailadres: contact@vandaagenmorgen.nl

vrijdag 13 sep 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De geschiedenis van water



The history of water

‘The history of water’
has never been written

Until today

The history of water
is now being written
by a small fountain
at the end of Henszlemann Imre utca,
in the city of Budapest,
Hungary

- with bright blue water from the Danube

And what a page-turner it is!

(Piccalilly)


  • Nieuw

  • Reacties