Orfeo en Majnun

8038-orfeo-en-majnun

(Door Jana Beranová en fotograaf Rinus Vuik)

In het kader van de Operadagen was het afgelopen zaterdag Stadsfeest in Rotterdam. Het centrum stond in het teken van liefde, verlies en verlangen. Vanaf twee uur ‘s middags barste het feest los op en rond het Stationsplein, Kruisplein en Schouwburgplein.

Bezoekers konden een route afleggen om naar het verhaal van Orfeo en Majnun te luisteren en te kijken. Opera in een nieuw jasje. De Griekse tragedie van Orpheus en Euridice en het liefdesverhaal van Lajla en Majnun uit het Midden-Oosten, die elkaar raken en aanvullen.

Onze fotograaf Rinus Vuik was erbij en maakte een serie foto’s.


Foto's van het Kruisplein - Tropische sferen:

Foto's van het Schouwburgplein - Veel zang en knutselwerk, alsmede rapper uit Rotterdam-Zuid:

Foto's uit de Foyer Stadsschouwburg - Rock and Roll, alsmede voordracht:

Foto's van het Stationsplein - Dansen uit India en Turkije met deelname van enthousiast publiek:

Foto's: Rinus Vuik.


Arie Torcque :
Dank Jan, ik was meestal aan het poppetjes tekenen als er iets taalkundig uitgelegen ging worden, rekenen ging me beter af, tenslotte zijn m'n meeste tekeningen zonder woorden (Kartoons) maarja daarna moest er wel afgerekend worden.

woensdag 22 mei 2019

Jan Tak :
watte en datte :-)
We hebben hier een echte onderwijzer aan boord Arie "effe"wachten dus :-)

Zomaar:
Wat is vragend
Dat is aanwijzend

woensdag 22 mei 2019

Arie Torcque :
Ik denk dat de Opera "de ingebeelde ziekte" hier hoge ogen zou scoren, want ik denk, om zoiets te organiseren met de aaanwezigheid van Rinus als "Hof fotograaf" (niet rot bedoeld, want Rinus is een voortreffelijke fotograaf) maar met "wat en halfwat" op de tribune, lijkt het mij een overboord kiepen van geld, geld wat (dat) (te verbeteren door Jana) beter gebruikt kan worden om de Stad watmeer optefleuren.

woensdag 22 mei 2019

Jan Tak :
Sterker Arie, dit festival had niets met onze klassieke opera van doen.
Let wel voor vernieuwing sta ik open, maar wat moet ik denken van "hedendaagse opera's" zoals "ode aan de androgyne mens" of "leven bezien vanonder een nikab".
Kortom een programmering als van een protest-manifestatie en een belediging aan de autochtone Rotterdammer.

woensdag 22 mei 2019

Arie Torcque :
Rinus heeft zichzelf overtroffen met deze foto's, jammer dat er zo weinig publiek was, volgens een bekende van mij was er geen bal aan te Multicultureel, naar men zegt, nou ja dat zal dan wel.

dinsdag 21 mei 2019

Rinus Vuik :
Dankjewel voor dit mooie compliment.Het was voor mij een(Rotterdams) feest om dit prachtig evenement voor een klein gedeelte te mogen vastleggen.Crooswijk heeft de eer om op 26 mei a.s te mogen afsluiten op de Koeweide met het programma 'Van Smartlap tot Opera".Zal zeker van de partij zijn!

dinsdag 21 mei 2019

Jana Beranová :
Schitterende foto's, Rinus. Dank.
Namens de redactie.

dinsdag 21 mei 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties