Feestmaal voor de doden

7559-feestmaal-voor-de-doden

UITBUNDIG EETFESTIJN MET GRAPPIGE GRIEZELS In de herfstvakantie, van zondag 21 t/m zondag 28 oktober 2018, is de bijzondere herfstvoorstelling Feestmaal voor de doden te zien in de Speeldernis, Rotterdam. De voorstelling vormt het derde deel van het Vier Seizoenen Theater van theatermakers Alexander Brouwer en David Schwarz. Een voorstelling waarin we samen de herfst vieren en genieten van een heerlijk diner.

Deze herfstvakantie staat er wel iets heel bijzonders op het menu… In Nederland vinden we de dood maar eng, maar in veel culturen zijn feestjes voor de doden juist heel gezellig. Eet mee en laat je verrassen door gekke geesten en swingende schedels! Een all inclusive eetfeest voor kinderen, papa’s, mama’s, opa’s, oma’s, katten, honden en je overleden goudvis.

Vier Seizoenen Theater in de Speeldernis Alexander Brouwer en David Schwarz maken in 2018 het Vier Seizoenentheater: een jaar lang ontdekken, beleven en verwonderen in De Speeldernis. Ieder seizoen is er een nieuwe voorstelling met een ander thema passend bij het jaargetij. Centraal staat de ervaring van de kinderlijke bezoeker: ervaring met de natuur, het spelend ontdekken en op avontuur gaan.

Speeldata Zo 21 okt 18:00 uur Ma 22 okt 18:00 uur Wo 24 okt 18:00 uur Do 25 okt 18:00 uur Vr 26 okt 18:00 uur Za 27 okt 18:00 uur Zo 28 okt 18:00 uur

Reserveren verplicht, €15 per persoon (incl. diner), reserveren via theater@speeldernis.nl

(Poppen)spelers Alexander Brouwer Zineb Fallouk Josse Vessies

Met dank aan Gemeente Rotterdam, Stichting Volkskracht, Duda Paiva Company, La Costumeria en Clémentine Schmidt.

De Speeldernis | Roel Langerakweg 25b 3041 JK Rotterdam | www.speeldernis.nl

Arie C. Torcque Zaanen :
nog een mooie, vraagt de dood aan het leven, waarom hebben de mensen een hekel aan me, waarom haten ze me. Antwoord het leven, Ik ben de illusie waar de mensen naar uitkijken, en jij bent wat er overblijft, de werkelijkheid.

dinsdag 09 okt 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Je begrijpt er echt geen ene klo.te van, beste Arie.

Ehhh,.. beste Jim ik denk maar wie ben ik dat jij er geen reed van begrijpt,... het antwoord moet zijn "NIETS" beste Jim. de doden eten niets, als de levenden niets eten gaan ze dood, dussss wat is er op je boord, juist ja NIETS.

dinsdag 09 okt 2018

Jim Postma :
Je begrijpt er echt geen ene klo.te van, beste Arie.

Natuurlijk, 'Het Laatste Avondmaal!'

Toch?

maandag 08 okt 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Prachtig toch een echt doden maal, de doden eten het, als de levenden het eten gaan ze er van dood, ra,..ra,.. wat is er op je boord......

maandag 08 okt 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties