Galerie Kralingen na kwart eeuw gesloten

7307-galerie-kralingen-na-kwart-eeuw-gesloten

(Door Jim Postma)

Een kunstinstituut is gisteren, afgelopen zondag 10 juni, voorgoed gesloten. Na een kwart eeuw Galerie Kralingen aan de Gashouderstraat 9 houden galeriehouders Georges Knap en Micheline Nijsten het voor gezien. (Foto hiernaast: Galerie Kralingen © Rinus Vuik)

Dit tot groot verdriet van honderden kunstzinnige en kunstlievende Rotterdammers die er jarenlang bijzonder trouw bleven komen. Zeker op de dag van gisteren. Zoals een bejaarde vrouwelijke fan het samenvatte: ‘Het was niet zo maar een galerie, het was mijn sociëteit.’

Tijdens het afscheid en ondanks het mooie prachtige weer, waren velen naar de galerie gekomen om aldaar in de buitentuin elkaar weer te zien en te spreken. Onder hen ook vele kunstenaars die ooit in Galerie Kralingen hebben geëxposeerd.


Een uitgebreid verhaal over deze bekende Rotterdamse galerie, met geschiedenis en anekdoten volgt later in deze krant. Waarbij zowel Georges en Micheline uitvoerig aan het woord zullen komen.

Foto hierboven: Georges Knap en Micheline Nijsten, de galeriehouders van Galerie Kralingen, nemen lachend en dankbaar hun afscheidsapplaus in ontvangst. (Foto Rinus Vuik).

Foto hierboven: Arjen Baas, voorzitter van het bestuur Kunstroute Kralingen-Crooswijk hier aan het afscheidswoord in Galerie Kralingen.

Foto hierboven: Georges en Micheline worden hier in de bloemetjes gezet. Rechts Arjen Baas.

Foto hierboven: Een afgestampte Galerie Kralingen tijdens het afscheidsfeest. Met vele hapjes en drankjes, geheel gratis.

Foto hierboven: Na afloop van het afscheidsfeest was het heerlijk uitblazen in de tuin van Galerie Kralingen.

Foto's: Rinus Vuik.

Jim Postma :
'Hoe jong ben je eigenlijk zelf, beste Jan?!' Reeds de zestig gepasseerd, of zit je zelf al in de zeventig? Zoals reeds de meesten van ons.
Het zou je toch sieren, als bijzonder ingewijde in 'ons' kunst- en uitgaanswereldje, om ook eens inhoudelijk te reageren.

Hierboven wordt toch, zij het zeer minuscuul, verslag gedaan van twee bijzondere oer-Rotterdammers. Met een grote staat van dienst. Zij samen hebben zich (nu reeds in de tachtig)zich in de afgelopen kwart eeuw zeer verdienstelijk gemaakt voor een behoorlijk stuk puur creatief cultuur in onze aller Maasstad.

Hulde in deze nog een keer aan onze Georges Knap en Michelin Nijsten. En 'oud'? Wat heet tegenwoordig nog 'oud'?

In hun 'spirit' - en dat kunnen heden ten dagen nog weinigen zeggen - blijven zij voor ons in huidig kunstenaarsland voor 'eeuwig jong!'

Waarvan akte!


dinsdag 12 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Ja Jan, dat is het probleem of misschien ook niet, de oude garden weten de kunst nog steeds te waarderen, hebben hun huis al vol gedecoreerd met echte kunst en de jonge garden hebben geen pasta om echte kunst te kopen en hangen hun huis vol met "Ikea" kunst, niet omdat het mooi is maargewoon omdat je moet zeggen dat het mooi is anders tel je niet mee in de z.g.n. nieuwe lichting Melief Bender.....
En ik kan er over meepraten, mijn kunst verkoop ik (volgens sommige) alleen in mijn straat omdat ik daar bekend ben en kan daar weleenswaar goed van leven.
Jammer dat ook deze "kunsthal" gesloten is, toch weer een misser in Rotterdam.

maandag 11 jun 2018

Jan Jansen :
Zo aan de foto's te zien, was niet alleen de kunst oud ;-)

maandag 11 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties