‘Gemeente brak café de Spiegel in scherven

7000-gemeente-brak-caf-de-spiegel-in-scherven

(Door Jim Postma)

Met een spetterend afscheidsfeest tot midden in de nacht is afgelopen zondag bekend trendy buurtcafé de ‘Spiegel’ in het hartje van de stad voor goed gesloten. Dit tot groot verdriet van de beide eigenaren, de gebroeders Carl en Johan Coppers. Na ruim twaalf jaar hadden zij met hun café in de Westewagenstraat 62 (vlakbij het Haagseveer) een zeer gemêleerde klantenkring opgebouwd.

Met veel evenementen, zoals live muziek in de weekeinden. Als gevolg van een verandering van het gemeentelijke bestemmingsplan moeten de broers hun zaak nu noodzakelijk sluiten en uiterlijk 1 maart aanstaande leeg opleveren.


Het café in het hartje van de stad heeft vanaf 1953 een zeer rijke historie achter de rug. Onder de naam ‘Café de Goede Ree werd het in dat jaar opgericht door de familie Heine. In die periode bestond in de straat nog de Schippersbeurs in de Beurs van Koophandel, waar thans de Beurs-WTC is gevestigd.

Foto: Café de Spiegel nog in volle glorie te zien met op de achtergrond de Laurenskerk. (Foto: Rinus Vuik)

De binnenvaartschippers gingen destijds op de beurs bieden op ladingen. Vervolgens gingen zij na gedane zaken naar een van de cafés in de buurt of om juist de zaken ter plekke definitief af te handelen. In de Westewagenstraat waren er in die tijd drie cafés. Zo was daar café De Laurenstoren van de gebroeders Van Ee, later café Lisboa, café het Bierwinkeltje – nu Wijnbar Janssen en Van Dijk en dus café de Goede Ree, in 2005 omgedoopt door de gebroeders Coppers in café de Spiegel.

Sluitingsavond

Carl Coppers zegt tijdens de sluitingsavond: ‘Ik heb me laten vertellen dat de schippers destijds afhankelijk van hun geloof hun keuzes maakten voor een van die cafés. In het kielzog van de schippers kwamen later ook de verzekeraars naar het café’. De meest trouwe verzekeraar als klant voor ons is de Gebroeders Sluyter, gevestigd in het WTC. In onze zaak hangt reeds vanaf 1953 een oud houten postvak dat vakkundig was gemaakt door destijds een ouderwetse timmerman. Wij hebben nu besloten dat wij dit relikwie schenken aan de Gebroeders Sluyter, als mooi herinneringsplaatje in hun WTC-kantoor.’

Foto: Een toch nog stralende Carl Coppers in de vrieskou voor zijn café, maar wel in warme handen van een goedlachse Spiegelfan. (Foto: Rinus Vuik)

Carl Coppers vervolgt: ‘In die tijd van vroeger, ‘stonden er speciaal voor de schippers van de Beurs in Café de Goede Ree drie telefoons in aparte telefooncellen voor de afwikkeling van de zaken. Die telefoonboxen zijn later omgetoverd in voorraadkasten. Nog even verder terug in de geschiedenis. De familie Heine die dus het café openden in het Jaar van de Watersnood deden uiteindelijk hun zaak over aan Cor en Ans de Ridder.

Foto: Een grote drukte voor en achter de bar. Om tien uur ’s avonds waren alle biervaten reeds leeg, maar weer snel aangevuld met speciale biersoorten uit de fles. Mocht zeker de pret niet drukken. (Froto: Rinus Vuik)

Deze runden het café verder voor zo’n veertig jaar. In 1999 werden de panden in de Westewagenstraat verkocht aan de gemeente Rotterdam. Toen is de familie De Ridder ermee gestopt. Daarna is het over gegaan naar de firma Brugman Speelautomaten en verpacht aan de familie Van Maanen. Na het sluiten van de Schippersbeurs is mede door veroudering het café enigszins in verval geraakt’, aldus Carl Coppers over de geschiedenis van de zaak.

Foto: Een zeer kleurrijk gezelschap vulde het roemruchte etablissement. (Foto: Rinus Vuik)

Grondig onderzoek
Vervolgens verschenen de gebroeders Carl en Johan op het toneel. Eerst deden zij een grondig onderzoek of er op de plek een bestemmingsplan rustte. Daarna kochten zij het van Brugman Speelautomaten in 2005. Zij veranderden de naam van het café in de Spiegel. Na een grondige verbouwing werd de horecagelegenheid teruggebracht naar de oude staat met het hoge plafond uit 1953. De weer ‘oude’ en tegelijkertijd ‘nieuwe’ café de Spiegel openden uiteindelijk de deuren in 2006. Zo werd het in het slop geraakte café weer nieuw leven in geblazen met onder meer live-muziek in de weekeinden. Zo werd het een bijzonder ‘buurtcafé’ in het centrum van de stad.

Foto: Veel plezier achter de bar, ondanks de komende definitieve sluiting. (Foto: Rinus Vuik)

Er kwam ook meteen ander publiek. Zoals de zakelijke klanten van de Rabobank, rechercheurs van bureau Haagseveer en volgden er in de nieuwe zaak regelmatig recepties van gemeentelijke afdelingen, diverse verzekeraars en werknemers van de Kamer van Koophandel, naast zakenmensen uit het WTC. Zowel de lieden van de Rabobank als die van de politie bleven altijd in de meerderheid.

Foto: Uitbundigheid troef op het podium. (Foto: Rinus Vuik)

In 2010 heeft de gemeente Rotterdam, volgens de gebroeders Coppers, plots een nieuw bestemmingsplan bekend gemaakt, genaamd Ensemble Westewagenstraat 2010. In een eerder bestemmingsplan voor de buurt , bestemmingsplan Laurenskwartier , had de gemeente de panden al de status gegeven van ‘cultuur historische waarde’. Dit omdat Rotterdam de panden wilden behouden als eerste naoorlogse bouw voor de gelaagdheid van de verschillende bouwperiodes voor de stad. Bestemmingsplan Laurenskwartier werd onherroepelijk verklaard in 2013.

Foto: Het allerlaatste Spiegellied werd uit volle borst gezongen. (Foto: Rinus Vuik)

Foto: Livemuziek tot in de kleine uurtjes van de nacht. Een werkelijk spetterend sluitingsfeest. (Foto: Rinus Vuik)

Renovatie
Volgens het nieuwe bestemmingsplan moesten de betrokken panden worden verkocht via een openbare inschrijving onder de voorwaarde van renovatie waarin het plan voorzag. In de verkoopvoorwaarde van de openbare inschrijving stond ook dat alle huurcontracten met ondernemers gerespecteerd dienden te worden. Voor de Spiegel een geweldige opsteker want na bezoek van vertegenwoordigers van de gemeente bleek ook dat niet alleen de panden werden gerestaureerd maar ook de hofjes achter de Spiegel autovrij gemaakt zou worden en bestraat met natuursteen. De terrassen zouden dan geplaats worden aan het water met uitzicht op het Grotekerkplein. De panden zijn in 2011 opgekocht door de firma Vervat Vastgoed B.V.

‘Daarna’, vervolgt Carl Coppers, ‘ heeft Vervat Vastgoed een nieuw plan gepresenteerd die voorzag in sloop en nieuwbouw van een studentencomplex. Bedenkelijk was dat zij vonden dat de panden niet meer gerenoveerd konden worden. Voormalig wethouder Karakas was van mening dat als de gemeenteraad ermee akkoord zou gaan dit wel eens een als een onrechtmatige daad gezien kon worden uit. Tenslotte hadden overige bieders als dit bekend was geweest wel eens hoger hebben geboden en die zouden op hun beurt de gemeente aansprakelijk kunnen stellen. Mede daarom heeft wethouder Karakus het plan afgewezen. Daarna bemoeide de rest van de politiek in de gemeenteraad zich ermee. Na een motie van ‘D 66 om het plan toch een kans te geven heeft de gemeente een scan laten uitvoeren “scan Westewagenstraat renovatie of nieuwbouw”. De uitkomst bleek tachtig procent in het voordeel voor renovatie. Desondanks hebben B & W de sloop en het nieuwe bestemmingsplan er toch doorheen gedrukt. Om alles te verwezenlijken werd ook het onherroepelijke bestemmingsplan “Laurenskwartier”opengebroken om de status “cultuur historische waarde” van de panden te halen. Onbegrijpelijk en onrechtvaardig en op zijn zachts uitgedrukt verdiende dit niet een schoonheidsprijs.

Voor de gebroeders Coppers betekende dit zo goed als een ‘doodsaankondiging’ voor hun café de Spiegel. Daarna volgde een reeks procedures en rechtzaken, ook naar de Raad van State. Zij vochten er logisch voor, voor behoud van de panden en hun café en uiteindelijk een redelijke schadevergoeding.

Foto: Ja, op die manier raakte het tapbier wel heel snel op. (Foto: Rinus Vuik)

‘Niet plezierig’

In 2015 is Vervat een huurrechtprocedure gestart met ontbinding van het huurcontract van café de Spiegel. Deze procedure duurde zo’n twee jaar. Inmiddels kwam de Westewagenstraat zelf in verval door het opbreken van de straat voor de vervanging van riolering, gevolgd door het faillissement van V&D en de grote verbouwing van Hudson’s Bay. Carl Coppers achteraf: ‘Nee, die laatste jaren zijn voor ons als horecaonderneming niet echt plezierig geweest.’

Hierop volgde na lang touwtrekken ‘een minnelijke overeenkomst’ via het gerechtshof in Den Haag.

Foto: Sfeervolle muziek met vrolijke dans, zoals het hoort op de uiteindelijke ‘begrafenis’ van de Spiegel. (Foto: Rinus Vuik)

Carl Coppers tot slot: ‘Mijn broer en ik zijn beide vrijgezel en kinderloos. Gelukkig hebben wij dus geen grote verplichtingen, alhoewel wij nu met de scherven zitten van ons gebroken café de Spiegel. Maar er zal zeker een mooi nieuw avontuur in ons leven komen. Hopelijk ook weer in de buurt van deze uitstekende locatie, rond het Grotekerkplein.’

Gezien de vele honderden gasten die afgelopen zondag vanaf 17.00 uur tot en met definitieve sluitingstijd rondom 02.00 uur ‘afscheidsfeest vierden’ in hun café de Spiegel zal er zeker behoefte zijn aan zo’n nieuwe locatie. Want al die vele stamgasten, zo bleek uit de bijzonder gezellige afscheidsreceptie, dragen de gebroeders Carl en Johan Coppers nog steeds op handen.

Foto: De songs van Joe Cocker swingden de pan uit! (Foto: Rinus Vuik)

Foto: De aanwezigen genoten zeker van deze Joe Cocker act! (Foto: Rinus Vuik)

Bron alle foto's: Rinus Vuik

Frank Franke :
Mooi geschreven Jim, klasse foto's Rinus. Dit doet eer aan de gebroeders Coppers - dank hiervoor. Het verhaal laat ook zien dat Johan en Carl eenzaam waren in hun strijd, de politiek had meer steun mogen geven aan de mannen. Het kapitaal heeft gewonnen, zo gaat dat helaas. Voor mij persoonlijk is er een plekje in Rotterdam verloren gegaan waar echt iedereen zich welkom voelde, ongeacht je achtergrond - een 100% sociaal café. Het wordt lastig een nieuw plekje te vinden met de unieke eigenschappen van café de Spiegel. Hoewel alles via de rechter is geregeld en er geen rechten meer zijn voor de broers, zou het mooi zijn dat de nieuwe eigenaar ooit in zijn slaap wakker schrikt en besluit de mannen de nieuwe horeca te laten uitbaten. Johan en Carl, bedankt voor al het mooi van de afgelopen 12 jaar en veel liefde toegewenst. Frank

vrijdag 16 feb 2018

Jeroen Waardenburg :
Cafe,s komen en gaan mensen ook,niets is blijvend hier;de goede herinneringen blijven over.

donderdag 15 feb 2018

Esther en Ton Cornelius/Guttenberg :
Zijn al die jaren klanten geweest van de Spiegel en dus van Carl en Johan....hebben daar vele fijne en gezellige uurtjes met vrienden en leuke bands,DJ,Kerstborrels enz.enz. meegemaakt....De laatste avond was super maar ook emotioneel...Johan,Carl wij gaan mekaar niet uit het oog verliezen toch na ruim 30 jaar dat1 we mekaar kennen....Ton en ik willen jullie ook bedanken voor "Onze Spiegel" en wensen jullie alle goeds...dikke knuffel van Esther en Ton.....Gaan jullie missen

donderdag 15 feb 2018

Ewout de Ganas :
Met pijn in mijn hart en tranen in mijn ogen heb ik de laatste openingsdag van cafe SPIEGEL verlaten. Ik heb niet meer omgekeken en vind het erg jammer dat dit cafe gesloten is, Ik ben 38 jaar klant geweest dus een zeer groot deel van mijn leven. Carl en Johan hebben er een goed lopend cafe van gemaakt, en hopende dat zij nog iets gaan beginnen. Via deze weg wil ik Carl en Johan bedanken voor de mooie en gezellige jaren.

donderdag 15 feb 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Van een hele klas keerden vier leerlingen terug

(Door Hans Roodenburg)

De Stichting Loods24 en Joods Kindermonument kunnen nog wel even doorgaan met het plaatsen in Rotterdam van zogenoemde Stolpersteine. Dat gebeurt op verzoek. In de Tweede Wereldoorlog zijn er ruim 100.000 Joden in Nederland door de nazi’s vermoord. Vandaag en morgen worden er weer 35 Stolpersteinen geplaatst in Rotterdam.

Na Amsterdam en Den Haag was Rotterdam met circa 13.000 Joodse inwoners de derde stad met de meeste Joodse inwoners aan het begin van de Tweede Wereldoorlog. Van hen zijn er bijna 10.500 Rotterdammers vermoord in de nazikampen. Het merendeel woonde in het oude gebombardeerde centrum.

Vanaf het uitbreken van de oorlog werd de Joodse gemeenschap geconfronteerd met allerlei maatregelen. Volgens de site van de Stichting Loods24 moet men denken aan Joodse kinderen die naar eigen scholen moesten, het dragen van de Davidsster en borden met opschriften als ‘Joden niet gewenscht’ of ‘Voor Joden verboden’, die de Joodse inwoners van de stad steeds verder uitsloten.

De in totaal 35 Stolpersteine worden in deze dagen geplaatst in het trottoir voor huizen waar ooit Joodse Rotterdammers hebben gewoond. Het was hun laatste officiële woonadres. Iedere plaatsing is bijzonder want het gaat over mensen die ergens in Rotterdam hebben geleefd.

Inmiddels liggen er in Rotterdam meer dan 300 Stolpersteine. De kosten ervan zijn bijeengebracht vaak door kleine donaties van bezoekers aan het Museum 40 – 45 NU aan de Coolhaven.

Op de site http://www.yadvashem.org/ zijn namen van Rotterdammers terug te vinden.

Bijschrift foto: Van deze klas keerden vier leerlingen terug........


  • Nieuw

  • Reacties