DJ Dick A. van den Berg (90) ‘still going strong’

6711-dj-dick-a-van-den-berg-90-still-going-strong

Afgelopen zondag werd in café Ari aan de Nieuwe Binnenweg de verjaardag gevierd van bekend Rotterdams DJ, Dick van den Berg, ‘negentig jaar jong!’ (foto hiernaast Adrie Kweekel) De jazz-dj deed weer menig jazzhart warm kloppen met zijn optreden. Het was ‘doctor jazz’ Hans Zirkzee die Dick van den Berg uitvoerig toe sprak:


"Dick A. van den Berg 90 jaar jong

Aan de Polderlaan, om precies te zijn: op het dak van Polderlaan 36b op Zuid zag de toen twaalfjarige Dick A. van den Berg de Heinkels hun dodelijke lading droppen op het centrum van Rotterdam. De lange rij vluchtelingen uit de brandende stad maakten op hem een onuitwisbare indruk. Tijdens de oorlog luisterde hij met zijn koffergrammofoon naar Theo Uden Masman en zijn Toovenaars van Melodie en Ritme. Engelse namen waren door de moffen verboden. Naar de BBC radio luisteren was helemaal link, maar Dick deed het toch. Tot het niet meer kon. Op het bezit van een vrije radio stond de doodstraf. Hij was gek op jazz. De ‘geestloze negerdreunen’ waren ook verboden door de nazi’s. Jazz was Entartete Musik. Ontaarde muziek en dat is het nog steeds.

Foto hierboven: Hans Zirikzee met zijn introductiespeech naar Dick van den Berg. (Foto: Adrie Kweekel)

Het bombardement had een explosie van cafés en hoeren op Katendrecht tot gevolg. De Kaap was streng verboten voor de Duitse militairen. De angst voor geslachtziektes was diepgeworteld. Er werd volop illegale jazz gespeeld door Kid Dynamite en Teddy Cotton in Dancing Belvédère. Alhoewel er volgens Dick op De Kaap meer hoeren dan jazzmuzikanten waren. ‘We werden doodgegooid met Duitse schlagers.’ Saxofoniste Annie van ’t Zelfde speelde tijdens de Tweede Wereldoorlog voor de moffen in het Wehrmachtsverkehrslokaal aan de Beijerlandselaan, het voormalige KOFA-magazijn. Ze was een broodartieste en zij verdiende maar liefst zevenhonderd Pietermannen per maand. De band van Boyd Bachman trad ook op aan de Beijerlandselaan. Zondagmorgen in de Colosseumbioscoop tartte hij de moffen door Engelse liederen te zingen. Uit woede over het bombardement van Rotterdam had hij de tweede n van zijn achternaam gehaald.

Dick liet publiekelijk van zich horen als jazzconnaisseur op woensdagmiddag 27 april 1955 (je ben een historicus of niet) toen hij met een twintigtal jazzliefhebbers het overlijden van Charlie Parker herdacht in Zaal 3 van het Beursgebouw aan de Coolsingel. Dick was sinds september 1953 vicevoorzitter van de vereniging Rotterdamse Disco Luisterclub Centraal, de voorloper van de Centrale Discotheek, die later zou uitgroeien tot de grootse platenuitleen van Europa. De discofiel in hart en nieren gaf lezingen en openbare plaatbesprekingen, maar de luisterclub was vijfennegentig procent klassiek en vijf procent jazz. Daarom maakte hij de pleitvaart en startte hij zondag 8 november 1959 op verzoek van Bernhard Ubbink, de secretaris van de stichting Algemene Maatschappij Voor Jongeren (voorheen de Amsterdamsche Jonge Mannen Vereeniging), live jazzconcerten in de Mauritszaal van het Rijnhotel. (Foto hiernaast: Dick A van den Berg als Dejay achter 'het menpaneel'. © Adrie Kweekel)

De eerste avond was een schot in de roos. Het tweede Atomic festival (alles was Atomic in die tijd) onder leiding van ‘generaal’ Dick van den Berg was stijf uitverkocht. Veel mensen keerden teleurgesteld naar huis. De jazzclubs The Hill en Zuid vonden Dick een dictator. Hij was zich van geen kwaad bewust. De jazzkenner hekelde de dilettanterige en commerciële programmering van de jaloerse concurrentie. Dick boekte maandelijks vele vooraanstaande Nederlandse jazzartiesten zoals Piet Noordijk, Rita Reys, Pim Jacobs, Toon van Vliet, Herman Schoonerwalt, Louis van Dijk en musici uit België en Duitsland, zoals Carl Schulze, Jacques Pelzer, Jack Sels en de wereldvermaarde gitarist René Thomas. Greetje Kauffeld maakte bij Dick haar debuut als solozangeres.

De concerten moesten zowel artistiek als commercieel verantwoord zijn. Dick bouwde een goede reputatie op. Hij betaalde alles uit eigen zak, hij deed de publiciteit en hij ontwierp de affiches. ‘Ik had m’n zaalhuur, de vermakelijkheidsbelasting, de vleugel, de geluidsinstallatie, de gages, wat drank voor de musici en nog een paar dingen. Ik heb wat afgesjouwd, gebeld en geschreven. Achteraf zou je me voor gek verklaren.’ Dick was ook twee jaar manager van The Diamond Five, die hij ‘losweekte’ uit Sheherazade. In de hoop op meer publicitaire aandacht bracht Dick de VARA radio en AMVJ met elkaar in contact. Het gevolg was dat hij in januari 1963 zwaar buitenspel werd gezet. Hij had daarover flink de pest in hij stopte met het organiseren van jazzconcerten. Het VARA concert met de bigband van Boy Edgar was geen succes. Er kwam een handjevol toeschouwers.

Groepsfoto © Adrie Kweekel

Op latere leeftijd pakte hij het draaien van platen weer op. Men kon Dick On Jazz aan het werk zien in Faas, Dudok, De Ridder en De Schouw. Vergezeld van een goed glas whisky, want volgens Dick horen whisky en jazz bij elkaar. Dick draait stevig. Geen gladde meuk, maar echte jazz en ‘nooit uitvoerig ouwezeiken’. De kroon op zijn werk was het optreden tijdens het jongstleden North Sea Jazz Festival. Dick liet niets aan het toeval over. Op het podium moest plaats zijn voor zijn vrouw Elly en een jazzcauseur kan niet zonder een eigen microfoon. Dick was ruimschoots op tijd. Getooid in een T-shirt met daarop de tekst I may be old, but i got to see all the cool bands nam hij het brutaalweg over van de dienstdoende deejay met de opmerking: ‘ik zal dit programma eerder openen. Dat is gezellig voor u. Dan hoort u iets betere muziek.’

Dick A. van den Berg is anno 2017 nog steeds de oudste jazzdiskjockey ter wereld en omstreken. Wij feliciteren hem en zijn lieve vouw Elly met deze unieke prestatie!

Dan rest nog de vraag waarvoor de A in Dick A. van den Berg staat. De A staat voor Arie. Nou jij weer."

Hans Zirkzee, 10 september 2017.

wim de boek :
Op de groepsfoto zien we van links naar rechts: Jazzhistoricus Hans Zirkzee, mede-organisator van het 'Dick on Jazz festijn' Hans Verschoor, supporting deejays Eddy Geerts en André Dadi, Café Ari uitbater Ger Koedam jr, de 90 jarige Dick A.van den Berg, supporting deejays David Zee en Jules Deelder en mede-organisator Wim de Boek

vrijdag 15 sep 2017

wim de boek :
nog 'n afwezige: omroep max... maar die rijdt nog op diesel.....

woensdag 13 sep 2017

Hans Roodenburg :
Inderdaad. Op deze site kan men beter terecht. RTV Rijnmond heeft in de aflopen jaren wél aandacht aan hem besteed. Het laatst in juli nog toen hij 89 jaar was.

dinsdag 12 sep 2017

Jim Postma :
opmerkelijk dus nog steeds in medialand (AD/rd). Met geen woord, geen foto over ons fenomeen DJ Dick van de Berg...@@@

Wel zeer uitgebreide aandacht over een DJ uit Afrika (slechts 30 jaar oud) met alle loftrompetten van dien.

Waarom dus AD/rd geen woord over deze pure Rotterdamse jazz-dj, die nota bene 90 jaar oud is geworden. Geen enkele affiniteit dus met het pure Rotterdamse AD/rd. Maar dat wisten wij al met zijn allen. Slaap zacht, AD/rd voor de zoveelste keer!

maandag 11 sep 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Zij die sterven gaan…’

(Door Jim Postma)

Gelooft u in ‘Match Fixing?’ Je zou het zelf ook nog haast gaan geloven na totaal verrassende uitslagen in ons ‘topvoetbal’. Eerst KNVB-bekerhouder Vitesse die op kinderlijk eenvoudige wijze in nota bene de eerste wedstrijd in deze competitie uit de beker wordt geknikkerd door de amateurs van Swift. Hoeveel hebben de ‘bookies’ hier niet aan verdiend?! En de ‘match fixers’ zelf hier en waar ook ter wereld. Niemand had deze uitslag kunnen voorspellen. Hoeveel was de inzet bij winst voor Swift?

Dan ons Feyenoord dat totaal onverwacht op zijn klootte krijgt in eigen stadion van NAC dat daar sinds mensenheugenis nog nooit had gewonnen. De grove blunder van Brad Jones waardoor het uiteindelijk 0-2 werd voor NAC. Toeval? Je zou haast denken van niet. Maar in ieder geval wel: Kassa!

Dan de verdere verrassing bij wederom Vitesse tegen Ajax in de Arena zelf. De 1-2 was hier zelfs nog geflatteerd. “Arena is vat vol cynisme’, kopt het AD van vandaag. Wederom kassa dus! De enige overeenkomst hier tussen Feyenoord en Ajax was de totale desinteresse. How come?

Dan was ook nog AZ-Excelsior (0-2) nog zo’n verrassing van de dag. Bij Excelsior kunnen ze het nog steeds niet geloven. En Utrecht-PSV (1-7) was nog veel meer zo’n uitslag van ongeloof. Spelen wij met zijn allen nu een competitie die door niemand meer is te voorspellen? Of is hier achter de schermen veel meer aan de hand? In ieder geval zijn niet meer te voorspellen wedstrijden wel goed voor de spanning. Tenzij je een slecht hart hebt natuurlijk.

Op de voorpagina van de overigens voortreffelijke AD/sportbijlage is heden te lezen: ‘In een sluimerende crisissfeer reist Feyenoord vandaag naar Napels voor een eveneens weer cruciale wedstrijd in de Champions League tegen het Italiaanse Napoli. Als de stadionclub, trots kampioen van Nederland, met dezelfde mentaliteit morgen het veld betreedt als tegen recent Manchester City en NAC dan is onze titelhouder geen knip voor de neus meer waard.

Wordt de absolute meerwaardefactor van Dirk Kuyt nu al zo gemist dat de stadionploeg reeds aan het begin van deze competitie een totaal uitgebluste indruk wekt. Waar blijft de vlam in de pan die Feyenoord het hele afgelopen seizoen onder Kuyt vertoonde?!

Wel met veel lef en durf in de Kuip winnen van een wereldsterrenploeg als Manchester United en daarna als een schoolteam te worden afgedroogd met 0-4 door Manchester City in diezelfde Kuip. Met hoegenaamd geen enkele kans gecreëerd. Doordat de ploeg volkomen laf voetbalde met groot ontzag voor sterrenploeg City.

Wie deze laatste wedstrijd goed heeft geanalyseerd komt tot een schrikbarende Feyenoord onwaardige conclusie: achteruit voetballen en nog eens achteruit voetballen. Met een doelman die er meer dan een halve minuut over doet om de bal uit te trappen na reeds een 0-3 achterstand. Wat viel daarbij verder op? Dat er amper een Feyenoorder stond op de helft van City, waardoor de druk alsmaar groter werd.

Of je nu met 0-4 verliest (had ook 0-6 kunnen zijn) je laat ten minste aanvallend voetbal zien. De grote kracht van Feyenoord. Daarom moeten er bij Napoli, om ten minste nog een kansje te maken, minstens drie tot vier man blijven hangen op de helft van de Italianen. Als vanuit de verdediging dan weer de bal wordt veroverd op Napoli, meteen een trap naar voren naar onze aanvallers. En beslist geen tikkie-takkie van achteren naar voren. Want dat spelletje zijn wij eenvoudig niet machtig. Dus schoenmaker hou je bij de leest.

Beter met opgeheven hoofden met 3-2 verliezen van Napoli (of gelijk met 2-2), dan met laf achteruit voetbal wederom een klap van de molen te krijgen.

Legionairs: ‘Zij die sterven gaan, groeten U!’

  • Nieuw

  • Reacties