IFFRotterdam: 'Of Horses and Men'

4863-iffrotterdam-of-horses-and-men (Door Saskia Wigbold)

‘Of Horses and Men’ is het regiedebuut van de Benedikt Erlingsson die met zijn film in het festival circuit al meerdere prijzen in de wacht sleepte waaronder die van ‘Beste Regisseur’. De film bestaat uit een reeks bijzondere voorvallen in een kleine landelijke gemeenschap waar paarden een cruciaal onderdeel vormen van de sociale interactie. De film, een originele tragikomedie, combineert droge humor met opvallend drama gefilmd in het desolate landschap van IJsland met prachtige vergezichten.


Iedere reeks opent met een prachtige close-ups van een paard waarbij het paard zelf ook toeschouwer lijkt te zijn, die vanuit zijn expressieve ogen het menselijke gedrag observeert. In alle opzichten is ‘Of Horses and Men’ vooral een visuele film.

Foto's: IFFR

Er wordt nauwelijks gesproken in de film. Dit wordt echter glansrijk opgevangen door de lichaamstaal van de verschillende personages die boekdelen spreekt. De beelden van de power van de paarden en het prachtige landschap voegen daar hun eigen poëzie aan toe. Het is geen gewone natuurfilm maar geeft de toeschouwer een kijkje door een sleutelgat in het verleden van IJsland.

Passie
Voyeurisme blijkt in dat verleden ook een belangrijke rol te hebben gespeeld. De bewoners van de gemeenschap communiceren met verrekijkers en met lichtsignalen waardoor ze niets ontgaat.
De film begint met een geweldige scene waarin Kolbeinn (Ingvar Eggert Sigurðsson) een welgestelde heer een nieuw getemde merrie berijdt. In vliegende vaart met typerende stappen rijden ze door het landschap bespied door de buren met hun verrekijkers.
Ze bereiken een boerderij waar hij thee drinkt met Solveig (Charlotte Bøving) die duidelijk een oogje heeft op haar voorname gast. Echter haar eigen hengst blijkt ook behoorlijke gevoelens te koesteren voor zijn paard. Dat leidt tot een spectaculair shot waarin Kolbeinn en Solveig ter overstaan van alle buren worden vernederd door een geil paard.
Het tekent de toon van de film. Erlingsson kiest er voor om de toeschouwer op bizarre wijze de passie te tonen. Alles draait in deze film om passie die in de scenes op meesterlijke wijze in elkaar verweven zit.
De passie voor de paarden die de hoofdrol spelen in de film. De passie van de bewoners die gevoelens van afgunst, liefde, seks, en wraakzucht niet onder stoelen of banken steken. En de passie voor de schitterende natuur.

Wild en teder
‘Of Horses of Men’ is wild, teder, vermakelijk maar ook wreed. De scene waarin een buitenlander afdwaalt met zijn paard en in een levensgevaarlijke sneeuwstorm terecht komt, is behoorlijk heftig. Toch laat juist deze scene heel scherp zien hoe onmisbaar de paarden zijn voor de bewoners in dit land.
De paarden vertegenwoordigen kracht, schoonheid en eeuwigheid. Ze zijn overal in de film aanwezig en vormen te samen de belangrijkste bewegende elementen.
De opnames moeten behoorlijk pittig zijn geweest. De scene waarin een paard naar een schip zwemt en op een platform klimt dat half onder water staat ziet er levensecht en bedreigend uit. Als toeschouwer kun je de intensiteit van het gevaar en de drang tot overleven voelen.
De film eindigt dan ook met de tekst dat geen enkel paard schade heeft ondervonden tijdens de opnames. Dit dankzij het goede werk van de acht paardentrainers onder leiding van Benedikt Lindal.

‘Of Horses and Men’ is een bijzondere film met een ode aan het IJslandse paard. Sterk en betrouwbaar en het laat zien hoe nietig de mens is die met al zijn beslommeringen in dit land niets voorstelt zonder dat paard.

‘Of Horses and Men’ draait nog op donderdag 30 januari en vrijdag 31 januari op het IFFR.

Jan Tak :
Waar zoek je dan?? Probeer het hier eens;

http://www.traileraddict.com/hross-i-oss/poster/1

zondag 25 dec 2016

katrien van scheyen :
dag, ik ben al heel lang op zoek naar de poster van deze film. Kunt u mij misschien helpen?

zondag 25 dec 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Soldatenrondje op het terras’


Het gesprek tussen de

gepensioneerden op

het zonovergoten terras

gaat over hun lang

verleden als militair.


De ene anekdote volgt

na de andere en na

het zoveelste biertje is

het dus lachen, gieren

en brullen, zoals in

de vroegere diensttijd.


De jongste van het stel

ene Daan begint nu over

zijn vroegere meerdere

aan wie zijn compagnie

inmiddels een pesthekel

had gekregen.


Daan: ‘En toen zongen wij

uit volle borst, waar hij

bij ouderwets schreeuwend

en vloekend aanwezig was:


‘Beter je zus als hoer dan je

sergeant-majoor als broer.’


JP


(Andere dienstervaringen zijn

hier van harte welkom).


  • Nieuw

  • Reacties