‘De komst van Xia’ belooft wat

4532-de-komst-van-xia-belooft-wat (Door Ronald Glasbergen)

Wunderbaum gaat met ‘The New Forest’ vier jaar theatraal onderzoek doen naar de toekomst.
Ze doen dat samen met anderen zoals hier met architectenbureau ZUS, socioloog Willem Schinkel en een kleine vijftig stadsbewoners waaronder Xia.


‘De komst van Xia’ is de tweede theaterproductie in ‘The New Forest’. Het is Wunderbaum op zijn best.

‘De komst van Xia’, draait om staatsvorm en geloof. In de arena van ZUS op het dak van de Hofpleinbogen draaien zes filosofen zich warm om te brainstormen. De filosofen zijn gekleed in zwarte toga’s, als dominees of rechters. Ze roken pijp en schetsen op de vloer van hun arena ‘de contouren van een nieuwe samenleving’. Ze zijn geïnspireerd door Plato, Kant en Schinkel.

De filosofen zijn gekleed in zwarte toga’s en schetsen op de vloer van hun arena ‘de contouren van een nieuwe samenleving’, Foto: Ronald Glasbergen

Samenleving
Ze denken hardop over hoe je een gemeenschap opbouwt, van de grond af. Hoeveel mensen heb je daar eigenlijk voor nodig? Het minimum is vijf. En nog een paar. ,,Filosofen zeggen overal ja op en twijfelen aan alles.'' En nog meer, want je hebt, naast boeren, timmerlieden, houtvesters, wevers, kleermakers en opvoeders, tenslotte ook dokters, verpleegsters en politieagenten nodig. Er is steeds instemming, maar telkens vindt één van hen een verbetering.
Als er meer land nodig is, stelt een van hen voor dat maar van de buren te pikken. Dat betekent oorlog. Daar zijn altijd wel wat mensen enthousiast voor. Ook hier. Maar ook tegenstanders. Maar de strijd gaat over meer, ook over filosofie. ‘Alles is Plato’ en ‘Weg met de Westerse filosofie’ strijden met elkaar. Intussen breekt de anarchie uit.

Publiek
Een bewoner van ‘The New Forest’ op de tribune, bemoeit zich met het gebeuren in de arena.
Iemand uit het publiek mengt zich in de discussie van de spelers in de arena. Foto: Titia Ketelaar,,Zou het niet moeten gaan over de toekomst van de Hofboogjes en hoe de gemeente daarmee om gaat?'' En moeten er niet een speeltuin en een zwembad komen op het dak? Mooie bijdrage maar het maakt de discussie op het toneel niet eenvoudiger.
Om uit het struikgewas van alle verbeteringen te komen heb je een leider nodig vinden de filosofen. Dat is iemand met een kaart die de weg kan wijzen. Hoe kom je aan een leider? Is het democratischer om de leider te kiezen of om er om te loten. Het laatste is heel eerlijk, maar kiezen lijkt toch handiger en er wordt gestemd, door het publiek. ,,Ja hoor,'' klaagt een filosoof die verliezer is, ,,het zijn altijd dezelfde die winnen.''

Doel
Interessant wordt het als iemand uit het echte publiek iets opmerkt: ,,Mooi dat je een kaart en een leider hebt, maar je moet ook een doel hebben.'' Die interventie werkt een tikje ontregelend. Grappig om te zien. Juist omdat Wunderbaum graag speelt met de grenzen van werkelijkheid en verbeelding, ook in dit stuk, dat zelf het antwoord levert. Het doel is de komst van Xia.

Wat volgt is een spetterende, vrolijke eredienst aan het Aziatische meisje Xia. Foto: Krista van der NietDe spelers en ‘de bewoners’ verlaten de arena. Publiek blijft achter. Stadsgeluiden uit de verte en verder niets. Waar wacht het publiek op? Muziek zwelt aan. De tribunes en het publiek bewegen, schuiven uit elkaar. Het dak wordt speelvloer en de stad decor. Rechts staat een toren met een videoscherm. In de verte staat een kleine witte figuur. Sacrale sfeer? Mis! Wat volgt is een spetterende, vrolijke eredienst aan het Aziatische meisje Xia. Erbij vertelt ex-‘filosoof’, nu witte cult-begeleider, Gijs Naber, van Xia’s eigentijdse zwerftocht door de wereld. Van China via Korea naar de ‘Lange Muur’ op de West Kruiskade. De muziek van Boddendijk/De Jong kerft er de juiste sfeer bij in de stadsnacht.

Wunderbaum (Walter Bart, Matijs Jansen, Hannah van Lunteren, Gijs Naber, Maartje Remmers, Marleen Scholten) toont met ‘De komst van Xia’ waarom ze al diverse toneelprijzen in de wacht gesleept hebben. Behalve prikkelend en innovatief is de voorstelling aangenaam voor de zinnen, inclusief een andere blik op de stad.

‘The New Forest’: ‘De komst van Xia’ is van 17 mei tot 22 juni (20.30 uur) te zien op het dak van de Hofbogen. Als het koud is of regent krijg je er dekens en een waterdichte poncho bij. Kaarten bij RotterdamseSchouwburg.nl 010-4118110 of bij de Hofbogen.
Tevens opgevoerd in het kader van de Operadagen Rotterdam.


Foto: Krista van der Niet

marjolein kooistra :
geachte redactie
Graag de naam van Willem Schijndel wijzigen in Willem Schinkel want dat is de juiste naam van de socioloog-filosoof waar het om gaat.

Dank
Marjolein Kooistra
Erasmus Universiteit
Fac. Sociale Wetenschappen
(mooie recensie trouwens)

Dank voor deze verbetering (redactie).

donderdag 23 mei 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Zij die sterven gaan…’

(Door Jim Postma)

Gelooft u in ‘Match Fixing?’ Je zou het zelf ook nog haast gaan geloven na totaal verrassende uitslagen in ons ‘topvoetbal’. Eerst KNVB-bekerhouder Vitesse die op kinderlijk eenvoudige wijze in nota bene de eerste wedstrijd in deze competitie uit de beker wordt geknikkerd door de amateurs van Swift. Hoeveel hebben de ‘bookies’ hier niet aan verdiend?! En de ‘match fixers’ zelf hier en waar ook ter wereld. Niemand had deze uitslag kunnen voorspellen. Hoeveel was de inzet bij winst voor Swift?

Dan ons Feyenoord dat totaal onverwacht op zijn klootte krijgt in eigen stadion van NAC dat daar sinds mensenheugenis nog nooit had gewonnen. De grove blunder van Brad Jones waardoor het uiteindelijk 0-2 werd voor NAC. Toeval? Je zou haast denken van niet. Maar in ieder geval wel: Kassa!

Dan de verdere verrassing bij wederom Vitesse tegen Ajax in de Arena zelf. De 1-2 was hier zelfs nog geflatteerd. “Arena is vat vol cynisme’, kopt het AD van vandaag. Wederom kassa dus! De enige overeenkomst hier tussen Feyenoord en Ajax was de totale desinteresse. How come?

Dan was ook nog AZ-Excelsior (0-2) nog zo’n verrassing van de dag. Bij Excelsior kunnen ze het nog steeds niet geloven. En Utrecht-PSV (1-7) was nog veel meer zo’n uitslag van ongeloof. Spelen wij met zijn allen nu een competitie die door niemand meer is te voorspellen? Of is hier achter de schermen veel meer aan de hand? In ieder geval zijn niet meer te voorspellen wedstrijden wel goed voor de spanning. Tenzij je een slecht hart hebt natuurlijk.

Op de voorpagina van de overigens voortreffelijke AD/sportbijlage is heden te lezen: ‘In een sluimerende crisissfeer reist Feyenoord vandaag naar Napels voor een eveneens weer cruciale wedstrijd in de Champions League tegen het Italiaanse Napoli. Als de stadionclub, trots kampioen van Nederland, met dezelfde mentaliteit morgen het veld betreedt als tegen recent Manchester City en NAC dan is onze titelhouder geen knip voor de neus meer waard.

Wordt de absolute meerwaardefactor van Dirk Kuyt nu al zo gemist dat de stadionploeg reeds aan het begin van deze competitie een totaal uitgebluste indruk wekt. Waar blijft de vlam in de pan die Feyenoord het hele afgelopen seizoen onder Kuyt vertoonde?!

Wel met veel lef en durf in de Kuip winnen van een wereldsterrenploeg als Manchester United en daarna als een schoolteam te worden afgedroogd met 0-4 door Manchester City in diezelfde Kuip. Met hoegenaamd geen enkele kans gecreëerd. Doordat de ploeg volkomen laf voetbalde met groot ontzag voor sterrenploeg City.

Wie deze laatste wedstrijd goed heeft geanalyseerd komt tot een schrikbarende Feyenoord onwaardige conclusie: achteruit voetballen en nog eens achteruit voetballen. Met een doelman die er meer dan een halve minuut over doet om de bal uit te trappen na reeds een 0-3 achterstand. Wat viel daarbij verder op? Dat er amper een Feyenoorder stond op de helft van City, waardoor de druk alsmaar groter werd.

Of je nu met 0-4 verliest (had ook 0-6 kunnen zijn) je laat ten minste aanvallend voetbal zien. De grote kracht van Feyenoord. Daarom moeten er bij Napoli, om ten minste nog een kansje te maken, minstens drie tot vier man blijven hangen op de helft van de Italianen. Als vanuit de verdediging dan weer de bal wordt veroverd op Napoli, meteen een trap naar voren naar onze aanvallers. En beslist geen tikkie-takkie van achteren naar voren. Want dat spelletje zijn wij eenvoudig niet machtig. Dus schoenmaker hou je bij de leest.

Beter met opgeheven hoofden met 3-2 verliezen van Napoli (of gelijk met 2-2), dan met laf achteruit voetbal wederom een klap van de molen te krijgen.

Legionairs: ‘Zij die sterven gaan, groeten U!’

  • Nieuw

  • Reacties