De universele Piet

De knechten van Sinterklaas
mogen niet meer zwart zijn.
Wel blauw, rood, geel en
uiteraard ook wit, ook vegen maar
dat is een hypocriete middenweg
van hen die de weg zijn kwijtgeraakt.
Niet bedacht door kinderen.

Wat sneu dat zwart niet meer is toegestaan.
Zwart is ook een kleur.
Zwart mag niet worden uitgesloten
van dit eeuwenoude feest
voor kinderen die denken in kleur.
Kijk, ze houden hun handjes op naar
pepernoten van Piet hoe die er ook uitziet.

Zwart uitsluiten is discriminatie!


Rinus Vuik

Rinus Vuik :
Daar gaat het naartoe Arie, en wie hebben er dan gewonnen?De weg van het gelijkhebben,het willen krijgen en dus deze willen opleggen aan andersdenkenden leidt tot oeverloze discussies en groeperingen die tegenover elkaar komen te staan en totaal respectloos naar elkaar de zaak door willen drammen.Maar als het om belangrijke zaken aankomt w.o.de zorg voor de ouderen onder ons, het verminderen van de armoede,die wel degelijk bestaat, het in toom houden van de stroom van asielzoekers, noem maar op...ja dan geeft (bijna) niemand een kik! Kijk, hier kan ik treurig om worden,ook het te veel bezigen van de term discriminatie en een term als fascisme die te snel en vaak uit blindheid wordt gebezigd baart me zorgen.Maar ja...het opwarmen van de aarde is waar we ons echt zorgen om moeten maken? Echt niet!!!

zaterdag 08 dec 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Een zwarte Sint en witte Pieten met lange baarden.

vrijdag 07 dec 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Niet ten onrechte Rinus, dit is een van de redenen dat ik 40 jaar geleden (ja 40 jaar) NL de rug heb toegekeerd De saamhorigheid is ver te zoeken want we moeten wel "Politiek correct" bezig zijn. Waar zijn de Mariniers gebleven om de straten te ontdoen van het agressieve geteisem, waar zijn de Politieke leiders met ballen gebleven, helaas zijn die niet te verkennen, zitten waarschijnlijk ondergedoken bij de PvdA of onderde rokken van moedder de vrouw. (geluk er mee)

vrijdag 07 dec 2018

Rinus Vuik :
Ha,ha,ha...alles is mogelijk Jim, het zou zomaar kunnen!!!Heeft eigenlijk niets met discriminatie te maken,maar jouw alternatief levert wel een heleboel boze Nederlanders op!Maar ja, de Nederlanders zijn niet vooruit te branden en is als los zand uiteengevallen.Hier niet massaal het geel van de bekende hesjes in Frankrijk!
Schapen zijn het, rijp voor de slachtbank.Getver, wat een mentaliteit.Soms ben ik er niet trots op Nederlander te zijn!Ten onrechte?

donderdag 06 dec 2018

Jim Postma :
'Black is black and beautifull', Rinus.

Vraag me wel eens in aller ernst af wanneer wij nu eens een 'Zwarte Sinterklaas' krijgen met gladgeschoren Witte Pieten daar om heen.

Of ben ik nu ook weer aan het 'discrimineren?!'

donderdag 06 dec 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties