De stad is een bedrijf

7775-de-stad-is-een-bedrijf (Door Ronald Sörensen)

Stel dat een multinational als b.v. Shell een directie zou hebben van willekeurig gekozen mensen. Zou winst en goede bedrijfsvoering dan mogelijk zijn? Deze retorische vraag moeten we ons stellen als we naar het bestuur van onze stad kijken.

Is het mogelijk dat het concern Rotterdam met de grootste haven van Europa en een omzet van meer dan drie miljard door leken bestuurd wordt? Ineens is het geen retorische vraag meer, maar harde realiteit. Onze stad wordt namelijk door leken bestuurd.


Een lerares Nederlands heeft jarenlang de financiën in onze stad geregeld en een logopediste moet ineens duizenden ambtenaren aansturen? In veel steden en gemeenten worden wethouders benoemd die minder leidinggevende ervaring hebben dan een filiaalhouder van een supermarkt.

Bij het samenstellen van kieslijsten wordt zelden gekeken naar de leidinggevende capaciteiten van de toekomstige wethouders. Het gaat om politieke betrouwbaarheid en dat is iets anders dan bestuurlijke bekwaamheid.

Wethouders hebben tot doel om namens de bevolking te kijken of het belastinggeld verantwoord wordt uitgegeven en of ambtenaren zich goed van hun taak kwijten. Ervaring en kennis van de materie lijken onontbeerlijk, maar zijn dat allerminst in de werkelijkheid. In de praktijk luisteren de mensen die namens ons moeten controleren braaf naar degene die onder hun controle vallen; liefst partijgenoten die ze het meest vertrouwen. Fortuyn refereerde ooit aan over een panel waarin hij zat en waar een wethouder (Haarlem) vertelde dat ze na haar benoeming werd ontboden (!!) door de hoofden van dienst, die vertelden dat als ze goed zou luisteren alles op rolletjes zou verlopen en ze vier jaar later weer zou worden gekozen. Lekkere controle!

Iedere stad heeft zijn of haar specifieke kenmerken. Rotterdam de haven. Zet daar als wethouder een havenman en zet op financiën een accountant of een ander financieel specialist. Benoem wethouders op hun eventuele bekwaamheid en niet op hun politieke kleur. In onze stad zijn zes wethouders meer dan genoeg. Naast haven en financiën kunnen de portefeuilles wijken, milieu en economie, buitenruimte en sociale zaken best tot zes worden samengevoegd. Daarna volgt een open sollicitatie voor één van de zes posten.

Iedereen die zich wil kandideren kan dat doen. Ook, of juist mensen die geen politieke binding hebben. Uiteraard worden alleen serieuze kandidaten bekeken en uiteindelijk worden vier potentiële wethouders per functie aangewezen. In totaal dus vier maal zes wethoudersposten 24 kandidaten. Die krijgen via de lokale media precies evenveel mogelijkheden om campagne te voeren. Iedere kiezer kan de c.v.’s beoordelen en de sollicitaties zien en horen. Daarna wordt gestemd; desnoods in twee ronden. Zo wordt dus door de kiezers een college gevormd. Dit apolitieke of zakencollege wordt gecontroleerd door 22 fulltime raadsleden die via het districtenstelsel – er zijn 22 wijken – op precies dezelfde wijze worden gekozen.

Omdat iedere wijk weet wie de vertegenwoordiger op de Coolsingel is, komen de problemen uit de wijken ook direct bij betrokken bestuurders.

Natuurlijk zullen belanghebbenden vele bezwaren aanvoeren tegen drastische veranderingen, maar we moeten ons – dat weten wij Rotterdammers donders goed – niet laten leiden door eventuele beren op de weg, maar door de mogelijkheden die de onvermijdelijke drastische systeem veranderingen met zich mee gaan brengen.

Gaat ’t op gemeentelijk niveau goed, dan kan het ook landelijk worden ingevoerd. Ik zou wel eens een generaal als minister van defensie willen hebben, evenals een schoolmeester op onderwijs!

Deze Column verscheen eerder op www.dagblad010.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Aforismen 2: Oscar Wilde (1854 – 1900)


(Door Kees Versteeg)

Oscar Wilde was een schrijver van Ierse afkomst, die aan het eind van de negentiende eeuw de leider werd van een esthetische cultus; zijn credo luidde l'art pour l'art – kunst om de kunst. In zijn werk wemelt het van de aforismen. Voordat hij als toneelschrijver doorbrak strooide hij al met geestige aforismen op bijeenkomsten van de Londense society. Na een succesvolle reis naar Amerika in 1882 werd hij volgens sommigen de eerste popster uit de wereldgeschiedenis. Maar de geaffecteerde dandy riep ook veel weerstand op. Na een beroemd geworden proces in 1895 werd hij gevangen gezet voor het in de praktijk brengen van zijn homoseksualiteit. In 1900 stierf hij totaal verarmd in Parijs. Hij ligt naast tal van andere beroemdheden begraven op het Cimetière du Père-Lachaise, de grootste begraafplaats van Parijs.

Men moet altijd een tikje onwaarschijnlijk zijn.

De prettigste mensen zijn mannen met een toekomst en vrouwen met een verleden.

Het is monsterachtig hoe mensen tegenwoordig allerlei dingen achter iemands rug zeggen die volkomen waar zijn.

Een cynicus is iemand die overal de prijs, en nergens de waarde van kent.

  • Nieuw

  • Reacties